Karel van Wolferen
De generatie die er nog niet was toen het internet in de kinderschoenen stond, weet niet hoe in 1998 een doorbraak in informatie- en kennisvergaring werd bereikt met de komst van Google. Dit was de eerste zoekmachine die met algoritmes gebaseerd op populariteit en relevantie, webpagina’s de revue liet passeren van waarheidszoekers die bibliotheken hadden verwisseld voor het internet voor het vergaren van kennis. Google deed dit geheel onafhankelijk van de territoriumstrijd die tezelfdertijd werd gevoerd door de communicatiereuzen Microsoft, het Mac Ecosysteem en Netscape. Het begon als een ambitieus bedrijfje opgezet door twee doctoraalstudenten van Stanford University. Al heel gauw werd het een begrip uitgedrukt in een werkwoord. Iets Googelen (to Google something) betekende in 1999 iets achterhalen. Door het rangschikken van webpagina’s naar frequentie van kliks kreeg het een zeker gezag, wat het ook vaak verdiende want de webpagina’s van specialisten hadden doorgaans een eigen redactioneel filter dat voor de komst van het ‘voorgeschreven werkelijkheid’-tijdperk een hoge mate van kwaliteitscontrole garandeerde.
Google voorzag ons van fonteinen van relatief betrouwbare informatie en kennis, maar hoe lang kon dat voortduren vanuit Silicon Valley met pientere en avontuurlijke jongemannen die in een mum van tijd, en daarna onophoudelijk, meerdere miljarden op hun bankrekeningen zagen terechtkomen en zich in een milieu thuis voelden waarin uitbreiding van commerciële giganten als wereldverbetering kon worden bewierookt.
Want Silicon Valley was ook een gebied waar commerciële bedrijven elkaar opslokten in een razender snel tempo dan in de rest van de VS. Google slokte achtereenvolgens het besturingssysteem Android op voor telefoons en vlak daarna het videoplatform YouTube. In 2015 werd alles geherstructureerd en ondergebracht in de houdstermaatschappij Alphabet. De collectie van talloze bedrijven die Alphabet thans beheert houdt zich bezig met de meest uiteenlopende activiteiten en producten; en het geheel heeft zich in recente jaren hartstochtelijk op AI gestort, wat wordt ingezet bij bijna alles wat zij doen. Natuurlijk ook bij de antwoorden waar u Google dezer dagen om vraagt. U zal dat onderhand wel gemerkt hebben, want we krijgen nu een rijtje vragen te zien met antwoorden als u op de vragen klikt die een AI-afkomst verraden. Het bijzondere daarvan is dat de antwoorden niet langer een neutraal karakter hebben; ze houden zich strikt aan wat wordt toegestaan binnen de grenzen van de voorgeschreven werkelijkheid. Als ik nu lees wat Google over iets zegt is het alsof ik de NRC of De Volkskrant lees sinds die kranten, “de beste browsers ooit”, (de kwalificatie van Jan Sampiemon, mijn voormalige buitenlandredacteur en beste vriend) opgeslokt werden door de twee megamiljardairs in België.
Googles fonteinen van inzicht en kennis zijn dus veranderd in fonteinen van leugens en vertekening. Wat mij hier vooral op attent maakte is dat tegelijkertijd het internet ermee is schoongeboend van bijvoorbeeld namen van voor de geopolitiek belangrijke lieden, die ik vroeger met gemak via de browser kon identificeren. Die situatie is ontstaan doordat Google het internet op perfide wijze is gaan overheersen. Toen ik het Russische Yandex inschakelde voor mijn vragen kreeg ik hetzelfde Google-rijtje vragen-antwoorden te zien, nota bene samen met een vermaning dat ik de browser niet met ontoelaatbaar complotdenken mag lastigvallen. Een van onze schrijvers vertelde mij dat als je op die Yandex-browser de vraag in het Russisch stelt, de Google-antwoorden worden omzeild.
De vraag die bij iedereen zal opkomen is waarom Google deze metamorfose onderging. Op welke manier draagt Alphabet in de woorden van CEO Larry Page bij aan “het leven van zoveel mogelijk mensen verbeteren”? “Silicon Valley!” is waarschijnlijk het beste antwoord. Dat gebied wordt bevolkt door aanhangers van transhumanistische leerstellingen die ook voornamelijk op de de voorgeschreven werkelijkheid ondersteunende Democratische Partij stemmen. Googles milieu was in zijn vroegste begin al doordrenkt met noties die later als ‘woke’ zouden worden geëtiketteerd. U zal zich ook de aanmaningen onder postings over corona-aangelegenheden op Youtubekanalen kunnen herinneren met bijvoorbeeld de boodschap dat de WHO moest worden vertrouwd als de arbiter met betrekking tot de veiligheid van de Covid-injecties. Voordat de EU Commissie in recente jaren begon met censuurverordeningen, waren het de techgiganten en sociale media in handen van deze giganten die censuur uitvoerden. Silicon Valley, en Google in het bijzonder, is doordesemd met een uitleg van de wereld en een uitleg van alles wat met de gefabriceerde Covid-crisis te maken heeft die binnen de lijntjes van de voorgeschreven werkelijkheid kleurt.
De Googlemacht heeft de laatste tijd dus gezorgd voor veel kennisverlies, en voor vermindering van inzichten die nuttig, nee noodzakelijk zijn voor de noodzakelijke informatieoverdracht waarvan bijvoorbeeld niet-gecorrumpeerde rechtspraak en nog heel veel meer functies van de samenleving afhangen.
- Het artikel gaat hieronder verder -
De Gift Card is een leuke manier om Gezond Verstand een kwartaal of een jaar lang cadeau doen. De Gift Card is digitaal verkrijgbaar én als pasje met daarop een unieke code + een feestelijke cadeau-enveloppe.
Abonnees krijgen 15% korting!
Gezond Verstand 6x cadeau doen
Op papier én digitaal
Gezond Verstand 24x cadeau doen
Op papier én digitaal
Men zou met de woorden van George Orwell in z’n 1984 kunnen zeggen dat Google van het internet een memory hole, geheugengat, heeft gemaakt.
We moeten nog wat langer het licht werpen op de AI-activiteiten van Alphabet die nu als een soort lijm de verschillende dochterbedrijven bij elkaar houden. Onder de vele AI-specialisten die Google heeft gehuurd of raadpleegt, bevindt zich de beroemde Ray Kurzweil. Hij heeft naam gemaakt met wat hij singularity noemt, het moment waarop de ontwikkelingen van AI het punt hebben bereikt dat het de menselijke geest en intellectuele bekwaamheden overtreft, met de menselijke intelligentie kan gaan wedijveren en het van de mens gaat winnen. Hij behoort tot de technocraten die met hun veronderstelde kunstmatige intelligentievorderingen menen een soort goddelijk gezag te kunnen fabriceren. Want metafysisch wordt het idee van God voorgesteld als een geheugen met totale kennis van alles wat bestaat, heeft bestaan en zal gaan bestaan. In Silicon Valley leeft het idee dat zo’n almachtig geheugen met digitale middelen valt te fabriceren, en extern buiten het menselijke brein kan worden opgeslagen. Het zijn de filosofisch en theologisch niet-onderlegde transhumanisten van Silicon Valley die in dat absolute geheugen geloven, en die menen met hun ‘super-duper’-algoritmes en meest geavanceerde computers het geheel een bewustzijn te hebben gegeven.
Zij geloven werkelijk in het goddelijke daarvan terwijl Google er kortgeleden een zwart gat van heeft gemaakt.
Er is nog meer dat publiekelijk wordt gezegd en duidelijk rekent op wat aan de kant van het publiek in een geheugengat is verdwenen. Neem de Duitse bondskanselier Friedrich Merz die onlangs beweerde dat de AfD Duitsland wil terugbrengen naar een nationalisme van vóór Adenauer, wat een indirecte verwijzing is naar het nationaalsocialisme. In Nederland gebeurt iets vergelijkbaars.
In dit nummer staat een belangrijk artikel over het in populariteit toenemende Forum voor Democratie dat in de reguliere media en het parlement wordt aangeklaagd met soortgelijke verzinsels. Lidewij De Vos en haar partij FVD werden op 16 mei jl. meer dan zeventig minuten lang door de reguliere partijkopstukken gemaand om afstand te nemen van geweld waaraan zij en haar partij part noch deel hebben gehad. De FVD wordt weggezet als onacceptabel om te gaan meeregeren vanwege extreemrechtse overtuigingen die, zoals indirect in de boze reacties doordringt, doen herinneren aan hetzelfde waartegen Merz waarschuwde.
In dit nummer van Gezond Verstand staan nog meer artikelen over geheugengaten op ander gebied. Op de volgende bladzijde leest u over de ‘parlementaire enquêtecommissie Corona’ waarbij de onderzoekslijn onderdeel is van een architectuur van elkaar versterkende lagen die ervoor zorgen dat niemand verantwoording hoeft af te leggen over wat in wezen neerkomt op misdadig gedrag. Om aansprakelijkheid te constateren moet men de geschiedenis van wat ter sprake is gekomen in het geheugen hebben.
Die analyse van de enquêtecommissie Corona wordt gevolgd door een artikel van de hand van onze favoriete jurist over aansprakelijkheid voor schade door het veronderstelde, maar frauduleus aangeboden, vaccin tegen Covid-19. Men blijkt te hebben vergeten dat er een juridisch middel bestaat – de zogenaamde productaansprakelijkheid – waardoor mensen die schade hebben opgelopen op een mate van rechtsbescherming mogen rekenen. Zij moeten dan wel bij het juiste adres aankloppen.
Barsten in het klimaatsprookje laten opiniepeilingen zien waaruit blijkt dat alles wat wij dankzij het internet te weten zijn gekomen over CO₂ en klimaatproblemen, recentelijk uit het door Google overheerste internet zijn weggeboend. Uit het jaarlijkse rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) blijkt dit jaar dat de meeste Nederlanders overtuigd zijn dat de mens schuldig is aan klimaatverandering als gevolg van het verstoken van gas en olie voor energieopwekking, terwijl de CO₂-uitstoot nog altijd het etiket van vervuiling krijgt opgeplakt, terwijl dat een onontbeerlijke voedingsstof voor planten is, en dus juist onontbeerlijk voor het voortbestaan van ons allemaal.
In een beschouwing geschreven door onze tekenaar Jos Thommassen komt de historische spraakverwarring aan bod waarin de ideologie van het neoliberalisme werd verheven tot de beste basis voor een goed functionerende samenleving. De toename van individuele vrijheid leidde tot een uitdijend ambtenarenapparaat dat moest groeien om die vrijheid te organiseren, te monitoren en te begeleiden, waardoor protocollen, adviesorganen en controlemechanismen sterk toenamen.
Verder komen twee vertrouwde thema’s aan bod die eveneens getuigen van grootscheeps geheugenverlies. Één gaat over de grotendeels verborgen rol van het Britse inlichtingenapparaat in Hongkong om in samenwerking met Chinese georganiseerde misdaad acties te ondernemen die bedoeld waren om de Chinese samenleving te destabiliseren. Dat alles als onderdeel van een voortzetting van de Britse imperialistische macht.
Het andere thema gaat over het geheugenverlies van de belangrijkste regeringsleiders van de Europese Unie. De EU is ontstaan uit een reeks eerdere fasen van gemeenschapsorganisatie die stuk voor stuk het doel van blijvende vrede hoog in het vaandel droegen. En nu blijkt dat met nationale programma’s van militarisering en hernieuwde politieke retoriek over zaken als ‘sneuvelbereidheid’, zowel als blijvende financiële steun en wapenleveranties aan het mega-corrupte Oekraïne de Europese regeringen de voortgang van het Oekraïens-Russische conflict nodig hebben voor eigen overleving als vertegenwoordigers van een betekenisvol doel.
– einde artikel –
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
