Bert Timmermans
Het ministerie van Volksgezondheid erkent dat – met uitzondering van het Covid-‘vaccin’ – geen van de door de CDC aanbevolen vaccins grondig is getest op een inactief placebo. Toekomstig vaccinonderzoek zal daar wel aan moeten gaan voldoen. En juist die eis vormt het dramatische kantelpunt in de bestaande vaccinatiepraktijk. Want met de huidige onvolkomen en dikwijls frauduleuze studies van de farmaceutische industrie en de aanzwellende stroom van zeer bezwarend onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek brengt deze eis het onverbiddelijke einde van het vaccinatietijdperk in zicht.
Buiten de VS is het nog lang niet zo ver. Maar het begint wel te borrelen en te bruisen. Sinds de Covid-periode zijn vaccins en vaccinatieprogramma’s namelijk in het middelpunt van de belangstelling komen te staan. Dat was daarvoor nog ongebruikelijk. Vaccineren hoorde er ‘gewoon’ bij. Men had een onvoorwaardelijk vertrouwen in de overheid en de medische sector, die met de prikjes ‘het beste met ons voor hadden’.
Die tijd is nu ten einde. De prikjes zijn ineens niet meer zo onschuldig als we altijd gedacht hadden en we stropen onze mouw niet meer zo snel op om de prik te nemen. Dat zien we dan ook terug in de vaccinatiegraad in Nederland; die daalt al zo’n tien jaar lang gestaag. Inmiddels zitten we onder de ‘WHO-streefwaarde’ van 95% die nodig wordt geacht voor een goede ‘groepsimmuniteit’.
Die daling is ook het gevolg van toenemende twijfels wat betreft de wetenschappelijke basis van vaccins. De Amerikaanse Food and Drugs Administration (FDA) en het RIVM blijken de lopende programma’s niet te baseren op gedegen onderzoek. De Amerikaanse advocaat Aaron Siri heeft de FDA zelfs voor de rechter gedaagd, om inzage te krijgen in de veiligheidsstudies achter goedgekeurde vaccins. Daaruit bleek dat vaccinstudies zelden vergelijkingen maakten met placebo’s.
Het vertrouwen in Nederlandse instituties als het RIVM neemt ook gestaag af. Schrijfster Door Frankema kwam er via een WOO-verzoek achter dat het RIVM niet beschikt over wetenschappelijk bewijs voor de beweerde effectiviteit en veiligheid van hun vaccinatieprogramma’s. Zij stelde dan ook dat dit bewijs vermoedelijk niet bestaat.
Er zijn critici die het tegendeel beweren. Zij voeren diverse onderzoeken aan die volgens hen wel degelijk dubbelblind placebogericht waren uitgevoerd. Bijgevolg zou het volgens hen dan ook moeten gaan om effectieve en veilige vaccins. Als voorbeeld wordt het onderzoek genoemd van Jonas Salk (ontdekker van het poliovaccin) naar vaccins tegen poliomyelitis. De methodiek daarvan rammelde aan alle kanten. De samenstelling van de onderzoeksgroepen was niet willekeurig en het werd niet dubbelblind uitgevoerd. Bij de bepaling van het effect van het vaccin werd geen rekening gehouden met de natuurlijke daling tussen 1923 en 1953 van de polio-gerelateerde sterfte (47% in de Verenigde Staten en 55% in het Verenigd Koninkrijk). Omdat ook nog eens bleek dat juist de gevaccineerde kinderen polio kregen, kon niet gesproken worden van een effectief en veilig vaccin.
De goedkeuringsstudie voor het baarmoederhalskanker-vaccin Gardasil, dat bescherming zou bieden tegen het humaan papillomavirus (HPV), werd ook beschreven als een succesvol voorbeeld van een placebo-studie. Deze studie gebruikte geen placebo in de vorm van een zoutoplossing, maar een ‘actieve vergelijker’, gemengd met aluminium. De vergelijking tussen wel en niet vaccineren was daardoor niet mogelijk
De onderzoeksmethodiek naar de Covid-‘vaccins’ bleek ook niet echt volwaardig placebogericht te zijn; die was onvolledig geblindeerd. Daarnaast werd de blindering na ongeveer twee maanden opgeheven, waardoor onderzoek naar langetermijneffecten werd belemmerd.
Het ministerie van Volksgezondheid in de VS heeft het dus bij het rechte eind. Het stelt nu dat we slechts kunnen gissen naar de effectiviteit en veiligheid van vaccins, vanwege de onvolkomen onderzoeksmethodiek die de farmaceutische industrie toepast. Het is dan ook begrijpelijk en logisch om strengere eisen te gaan stellen aan die methodiek. Dat heeft dan echter wel een dramatisch effect op het voortbestaan van het vaccinatie-industrieel-complex. Want niet alleen is men, zoals blijkt, niet in staat om een acceptabel vaccinonderzoek te leveren, het beeld dat onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek naar vaccins oplevert, vormt ook niet bepaald een pleidooi om door te gaan met de omvangrijke vaccinatieprogramma’s.
Een schokkend voorbeeld is het onderzoek naar het mazelenvaccin. Volgens epidemioloog Nicholas Hulscher zijn er tussen 1995 en 2026 wereldwijd 536 kinderen overleden aan het mazelenvaccin. Ze stierven aan wiegendood, koorts, epileptische aanvallen of hartstilstand. In diezelfde periode overleden er nauwelijks kinderen aan de ‘natuurlijke’ mazelen. Het afwegen van de voor- en nadelen van het mazelenvaccin kan dan ook alleen maar stopzetting tot gevolg hebben.
Een groeiend aantal onderzoeken naar de gezondheidstoestand van kinderen die wel of niet hebben deelgenomen aan landelijke vaccinatiecampagnes biedt ons ook veel inzicht. Er zijn twee aspecten. Het eerste is de daling van de sterfte aan infectieziekten sinds begin vorige eeuw tot heden, een daling die inzette lang voordat de grootschalige vaccinatiecampagnes begonnen. Het gaat om ziekten als polio, difterie, roodvonk, reumatische koorts, kinkhoest, mazelen en vele andere. Dergelijke dalingen worden valselijk geduid als het eclatante succes van het vaccineren, hoewel het daar dus niets mee te maken heeft.
Daarnaast blijkt bij herhaling uit onderzoek dat niet-gevaccineerden gezonder zijn dan gevaccineerden. Bij gevaccineerde kinderen uit zich dat onder meer in koorts, oorontstekingen, oogaandoeningen, astma, hooikoorts, eczeem, dermatitis, gedragsproblemen en ADHD.
Het debat over vaccineren zou dus vooral moeten gaan over het ontbreken van wetenschappelijk bewijs van effectiviteit en veiligheid. Daarnaast zou het moeten gaan over de toenemende informatie aangaande ernstige bijwerkingen, evenals de werkelijke reden waarom infectieziekten afnemen, en de aantasting van de algemene gezondheid bij mensen die zijn gevaccineerd.
De uitkomsten van zulke debatten zijn echter niet welkom bij de huidige machthebbers en de onder hun invloed staande zorginstanties en media, vooral in delen van de wereld buiten de VS. De erbij betrokken autoriteiten worden er nerveus van en daarom slaan ze agressief terug.
Zo worden de onwelgevallige onderzoeksresultaten zoveel mogelijk buiten het zicht van het publiek gehouden. Kritische vragen over vaccinveiligheid worden systematisch weggezet als ‘desinformatie’. Platforms als YouTube, Facebook en X verwijderen onwelgevallige berichten, wetenschappers worden monddood gemaakt en journalisten die kritisch berichten verliezen hun accreditatie en/of hun podium. AI-tools moeten ook niets hebben van een eerlijk en zuiver debat.
Het is verbijsterend om te zien hoe overheden geneeskundigen die ‘gevaarlijk’ worden hun BIG-registratie dreigen te ontnemen. Zo wordt de Nederlandse huisarts Frank Roodenburg neergezet als afschrikwekkend voorbeeld. Vanwege zijn uitgesproken kritische houding jegens de Covid-‘vaccinaties’ wil men hem uit het BIG-register schrappen, hetgeen betekent dat hij zijn huisartsenpraktijk zal moeten neerleggen. Ook elders in Europa worden vaccin-kritische artsen en zorgmedewerkers dikwijls hard aangepakt, waarbij soms zelfs gevangenisstraffen worden uitgedeeld.
Ondanks deze overheidsintimidatie en -terreur lijken we door de aanzwellende hoeveelheid belastende onderzoeksresultaten een beslissende fase in te gaan, waarin de discussie over al dan niet vaccineren niet meer kan worden ontweken.
In de VS is het dus al zover. Daar is de Amerikaanse vaccinatiekoers zich duidelijk aan het wijzigen. Terwijl machthebbers aan de Europese kant van de oceaan het hoofd nog diep in het zand steken, vindt het vaccinatiedebat in de VS plaats op het allerhoogste niveau. Dat maakt het steeds moeilijker om te beweren dat kritische geluiden per definitie ‘desinformatie’ zouden zijn, en institutionele agressie tegen andersdenkenden zal niet vol te houden zijn.
Of onze machthebbers het nu willen of niet, de VS gaat ze voor in het onder druk zetten van het bestaande vaccinatie-industrieel-complex. Het einde van het vaccinatietijdperk nadert met rasse schreden. Ook in Europa. De vraag is niet meer óf het zal gaan gebeuren, maar wanneer.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
