Skip to main content Scroll Top

Kwijtraken en Terugkrijgen

Voorwoord artikel 149 karel van Wolferen
Kwijtraken en Terugkrijgen

Karel van Wolferen

Het eerste artikel van dit nummer gaat over de hachelijke situatie met betrekking tot wat we ‘bezit’ kunnen noemen. Het gaat over de vraag of iets wat niet in fysieke vorm bestaat – dat je niet in je handen kan houden, kan inruilen tegen iets anders, of kan doorverkopen – nog voor bezit kan doorgaan. Dit is een onverwachts opgekomen belangrijke vraag, op het kruispunt van gedigitaliseerde maatschappij en internetcommercie. De aanleiding ervoor is een activiteit op een gebied waarover we nooit eerder in Gezond Verstand hebben geschreven, maar eentje die wereldwijd miljarden teenagers bezighoudt – in Nederland zeker wel meer dan een paar miljoen – evenals hun vaders, die er waarschijnlijk ook intensief mee bezig zijn geweest. Het gaat over computergames. Toen die tak van vrijetijdsbesteding nog in de kinderschoenen stond, en ik de ontwikkeling ervan in Japan tegenkwam, vroeg ik mij vaak af waarom de pasgeboren persoonlijke computer samen met het pasgeboren internet werd aangewend voor zo’n relatief nutteloos lijkende activiteit, in plaats van dezelfde combinatie te gebruiken om de mysteries van allerhande dingen van achter je schrijftafel te gaan onderzoeken, verlost van tijd en moeite in bibliotheken.

Gaming is onontkoombaar. Ook op je telefoon staan spelletjes, iets wat een van Nederlands meest briljante schrijvers, Johan Huizinga, als hij aan futurologie zou hebben gedaan al in 1938 had kunnen voorzien in zijn klassieker ‘Homo Ludens’ – misschien wel het meest diepzinnige, wereldwijd geciteerde essay over een noodzakelijke bezigheid voor het bestaan van een cultuur.

Dus ‘gamen’ gaat om iets dat niet zo nutteloos is als ik toen in Tokio dacht. Het heeft wel een negatief effect op de lees- en schrijfvaardigheid van teenagers, maar ik sta thans zeker aan de kant van de ‘gamers’ wanneer zij protesteren tegen het feit dat de makers van de zesde versie van wat momenteel de beroemdste game lijkt te zijn, alleen maar bestaat uit een code. Je koopt een doosje waar alleen een strookje papier met een code erop in zit, geen disk. Hiermee heb je geen bezit dat je kan inruilen of aan iemand anders overdragen. Je hebt alleen digitale afhankelijkheid gekocht en hebt verder geen controle meer over wat je hebt gekocht.

Het artikel mijmert verder over het kwijtraken van verschillende vormen van bezit vanwege de digitalisering van onze samenleving.

Die afnemende zeggenschap beperkt zich niet tot digitale aankopen. Wij zijn in recente decennia aardig wat kwijtgeraakt en, zoals onze columnist Simon van Gelder op de inhoudspagina al overtuigend uitlegt, we dreigen door een volslagen contraproductief asielbeleid in volle vaart iets zeer essentieels kwijt te raken; de demografie van ons eigen land. Simon citeert de socioloog en wiskundige, dr. Jan van de Beek, die al twintig jaar de asielstromen naar Nederland onderzoekt. In de komende jaren zullen twee miljoen vreemdelingen ons land binnenkomen, die niet integreren omdat onze overheid hen niet verplicht zich de Nederlandse taal en gewoontes eigen te maken. De massa’s die binnenkomen zijn aangewezen op onze sociale voorzieningen; nu al zijn er honderdduizenden niet-werkende asielzoekers die uitkeringen ontvangen. Er bestaat een tekort aan arbeidskrachten in Nederland, maar dat tekort wordt niet rechtgezet door deze van een uitkering voorziene asielzoekers voor wie de deur wagenwijd openstaat. Van de Beek wordt door de overheid tegengewerkt in zijn onderzoek.

Wij zijn dus een overheid kwijtgeraakt die zich zorgen maakt over het toekomstige lot van Nederland. We zijn een betrouwbare neutrale rechtspraak kwijtgeraakt. En al zes jaar lang heeft Gezond Verstand uitvoerig gerapporteerd over wat we aan betrouwbare medische behandelingen en zorg zijn kwijtgeraakt, en wat plaats heeft gemaakt voor een protocollair systeem dat soms grote schade aanricht.

In mijn herinnering zie ik nog in de Rotterdamse huiskamer waarin ik ben opgegroeid een boek van mijn vader, getiteld Bezet Bezit. Dat ging natuurlijk over de Duitse bezetting, waartegen mijn vader in het verzet was gegaan. Op deze bladzijden heeft u – misschien tot vervelens toe – kunnen lezen dat het verschil tussen toen en nu neerkomt op de zichtbaarheid van de bezetting. In de jaren 1940 – 1945 zag je de Grüne Polizei over straat marcheren. Iedereen was er bang voor. De bezetting van nu is niet op dezelfde manier zichtbaar, alleen wel merkbaar, wanneer je opnieuw in gedachten neemt hoe het Nederlandse politieke bedrijf, van discussies in de Tweede Kamer tot aan onbeholpen kabinet-manoeuvres, in veelal beslissende mate afhangt van wat in Brussel wordt bedacht aan nieuwe regels, noodmaatregelen, verboden en geboden, door een Europese Commissie, met die onuitstaanbare Ursula von der Leyen aan het hoofd.

- Het artikel gaat hieronder verder -

Doe Gezond Verstand cadeau met 15% korting!

De Gift Card is een leuke manier om Gezond Verstand eenjaar lang cadeau te doen. De Gift Card is digitaal verkrijgbaar én als pasje met daarop een unieke code + een feestelijke cadeau-enveloppe.
Abonnees krijgen 15% korting!

Gezond Verstand 24x cadeau doen
Op papier én digitaal

In dit nummer kunt u lezen hoe dat ongekozen tirannieke stel incompetenten buiten de rechter om te werk is gegaan om het levensonderhoud onmogelijk te maken van een in Brussel woonachtige vooraanstaande Zwitserse specialist over het oorlogvoeren in Oekraïne. Zijn analyses ondermijnen de EU/NAVO voorgeschreven werkelijkheid, en dat heeft hem blokkeringen van al zijn bankrekeningen opgeleverd. Vrienden moeten met contanten ervoor zorgen dat hij zijn dagelijkse kosten kan betalen.

In een ander artikel verderop kunt u lezen hoe wij de posterijen en een betrouwbaar spoorwegvervoer zijn kwijtgeraakt. Allemaal als gevolg van het waandenkbeeld dat de Markt – met een hoofdletter, om de heiligheid in uw voorstelling ervan te benadrukken – beter is dan lange praktijkervaring om zich van een goed functionerende maatschappelijke, economische en industriële organisatie te verzekeren.

Dat we veel zijn kwijtgeraakt door het feit dat twee Belgische multimiljardairs zich hebben meestergemaakt van alle Nederlandstalige kranten en tijdschriften hoeft nauwelijks meer betoog. Hiermee verdween het middel om uit te diepen wat er met ontwikkelingen binnen onze maatschappij aan de hand was en wat afweek van de officiële uitleg erover. Veel van het bovenstaande zou niet mogelijk zijn geweest in de tijd dat die reguliere media nog niet waren gebonden aan de vele beperkingen over wat gezegd mag worden; onmiskenbare beperkingen die voor de Volkskrant, de NRC, en Trouw onmiddellijk zijn na te gaan. De manier waarop de Wetenschappelijke Klimaatraad de burger behandelt, alsof het een hond is die je kan africhten, zoals een van de artikelen verderop beschrijft, zou niet mogelijk zijn geweest. Dat gigantische verlies van periodieken waarmee feiten, meningen en de manier waarop officiële instituties de werkelijkheid aan de maatschappij konden presenteren, was – zoals u weet – de hoofdreden waarom wij met Gezond Verstand zijn begonnen.

Over dramatisch verlies gesproken: Tjeu Lemmens gaat zo ver de zelfliquidatie van Europa te beschrijven door het oorlogvoeren in Oekraïne en het uitlokken van een oorlog met Rusland.

Nog een artikel gaat verder met een detail daarvan. Onze Duitse buren zijn bezig hun industrie kwijt te raken vanwege een bondskanselier die volkomen de weg kwijt is geraakt en met het opvoeren van oorlogslust jegens Rusland een noodtoestand probeert te produceren, waarmee hij de in populariteit groeiende AfD-partij kan gaan verbieden. Dat gebeurt overigens in samenwerking met de Europese Commissie, die onderzoekt of ‘extreemrechts’ in heel Europa – dus ook FVD hier te lande – kan worden uitgeschakeld.

Bezit en macht gaan samen. En formele afschaffing van alle bezit is iets waar meerdere machthebbers binnen een staat naar streefden. Met de propagandistische hulp van het extreemlinkse communistische gedachtegoed moest dat in de Sovjet-Unie volledig gerealiseerd worden. In werkelijkheid ontstond daar een machtshiërarchie met een zogenaamde Nomenklatura in de maatschappelijk hogere regionen van functionarissen die het staatsbezit controleerden.

Een hiërarchie van macht is onvermijdelijk, en in revolutionaire tijden zijn de verliezen van de middenklasse het grootst. Vanaf het begin van de Covid-machtsgreep zijn die verliezen dan ook merkbaar toegenomen.

Dit is het moment waarop ik wat tegengas wil geven. Een gerechtvaardigde vraag is of wij bij al die hierboven opgenoemde verliezen er ook iets voor hebben teruggekregen. Op het eerdergenoemde medische gebied niet veel, maar daar vindt wel een gedocumenteerde kentering plaats. In de Medische Werkelijkheid-rubriek van dit nummer plaatsen we een artikel over het feit dat zorgmedewerkers dit jaar de griepprik saboteren. Het AD komt met cijfers dat slechts 13-28% van hen, en in de ziekenhuizen slechts 10-15%, zich hebben laten inspuiten, en spreekt er schande van. Maar het is nu al duidelijk dat verpleegkundigen en artsen zijn gaan beseffen dat de griepprik uitsluitend bestaat om de farmamacht te voorzien van een elke herfst terugkerende inkomstengolf. Het volgt de kentering van de afwijzing van injecties waarover we in het voorgaande nummer hebben geschreven.

Wanneer we het bezitsverlies van de gedigitaliseerde wereld bekijken, dan kunnen we in mijn ogen nog heel veel meer zien van wat we ervoor hebben teruggekregen. In het artikel over de ontevreden gamers staat het berucht geworden voorbeeld van het wegnemen van Orwells boeken 1984 en Animal Farm die men op de Kindle had gekocht. Dat had te maken met rechten. Jeff Bezos is met excuses erover door het stof gegaan en heeft zijn klanten meteen terugbetaald. Maar zijn product doet nog heel veel meer. Ik kan in minder dan een halve minuut de belangrijkste literatuur op praktisch elk gebied op mijn pc of iPad tevoorschijn toveren. Dat is een ongelooflijk groot gemak, waarmee heel veel van hetgeen waarover wij in Gezond Verstand schrijven, kan worden onderzocht, geverifieerd en op een rijtje gezet.

Ik heb ook nog een ‘tweede leven’ als groot-formaat fotograaf. Dat leven is bijna ondenkbaar geworden zonder de digitale software die men kan gebruiken voor fundamentele beeldbewerking. Ik denk met heimwee terug aan de tijd van analoge fotografie en de talloze uren die ik doorbracht in donkere kamers voor de ontwikkeling en vergroting van negatieven zo groot als A4’tjes. Maar wat we dezer dagen met digitale middelen aan ruisonderdrukking en scherptecontrole kunnen bereiken is daarbij vergeleken paradijselijk.

– einde artikel –

Volg ons op social media

Kijk en beluister Gezond Verstand via

Loading...
Privacybeleid
Wanneer u onze website bezoekt, dan kan deze informatie via je browser opslaan voor specifieke services, meestal in de vorm van cookies. Hieronder kunt je je privacyvoorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van cookies van invloed kan zijn op je ervaring op onze website en de diensten die we aanbieden.