De bestraffing van de mondiale misdaad

Alle artikelen op bladzijden 6 tot 22 hebben we dezelfde rubriceringstitel gegeven: ‘Continuering Agenda 2030’. Ze behandelen crises die voortkomen uit moedwillig overheidsbeleid, zoals de stikstofcrisis, de klimaatgekte en de massale migratiecrisis, zowel als de demonisering van de enige politieke partij – FVD – die aandacht vraagt voor het feit dat het om verzinsels gaat die tot crises zijn bevorderd. De ernstige toestand in Groot-Brittannië waar systematische massale verkrachtingen van jonge meisjes tot een openlijke opstand dreigen te gaan leiden, en het portret van Duitsland als een uiteenvallende natie in de daaropvolgende twee artikelen behoren ook tot de resultaten van het vasthouden aan wat Agenda 2030 heeft voorgeschreven. Daarna komen in drie artikelen de details aan bod over de opzettelijke verwarring met betrekking tot stikstof, de systematische overheidpesterijen waar fruittelers de dupe van zijn geworden, zowel als de mislukkende energietransitie die ons fortuinen aan belastinggeld kost.

Eigenlijk hadden wij ook kunnen doorgaan met de ‘Agenda 2030’-rubricering bij twee artikelen die zijn geplaatst onder ‘Enquête-bedrog’, want die gaan over de leugens van een levensbedreigend virus en het frauduleus als een ‘vaccin’ gepresenteerde mRNA-anti-Covid-middel dat wereldwijd een nog onbekend aantal miljoenen doden heeft veroorzaakt en het immuunsysteem van nog meer miljoenen heeft verwoest. Dat was in wezen de kern van het wereldwijde onmetelijke bedrog waar Agenda 2030 onderdeel van was.

In plaats van de traditionele rubriek ‘Hoe ging het verder’ op de laatste bladzijden dachten wij er goed aan te doen om een artikel te plaatsen onder ‘Hoe blijft het hetzelfde’, dat net als de column van Simon van Gelder helemaal aan het begin, bijzonderheden meldt over hoe de demografische samenstelling van Nederland een permanente verandering ondergaat. Daaraan kan nooit genoeg aandacht worden geschonken sinds op 12 juni het omstreden EU-migratiepact officieel in werking is getreden, waarbij zo’n 70 miljoen migranten worden verdeeld over de lidstaten, die boetes van € 21.000 per migrant riskeren als ze zich niet aan de afspraken houden.

Met deze indeling van nummer 141 van Gezond Verstand hopen wij opnieuw te laten zien hoe al deze onderdelen van de mondiale misdaad bij elkaar horen. Het verzonnen levensgevaarlijke virus dat de hele mensheid bedreigde zou worden gevolgd door een klimaatramp die de aarde onbewoonbaar zou maken. Dat laatste groeide uit tot iets wat door velen als een substituutreligie is bestempeld, maar het is geen fenomeen dat wij als een geïsoleerde vergissing mogen behandelen. Als je dat doet dan ondergraaf je het besef van het verschrikkelijke dat een merendeel van de wereldbevolking is toegebracht.

Veel aan de mondiale machtsgreep verwante zaken worden als geïsoleerde fenomenen behandeld. Bij de reguliere media van de dagbladen en tv kan dat niet anders, want die beschouwen het idee van een mondiale machtsgreep als onaanvaardbaar complotdenken. Maar die geïsoleerde behandeling merk je ook steeds vaker bij de zogeheten alternatieve media.

Zo kan je de in alle ernst gestelde vraag tegenkomen of eerlijke journalistiek een toekomst heeft; een absurde vraag als men in gedachten houdt dat journalisten die zich niet aan de ‘voorgeschreven werkelijkheid’ houden, de laan uit worden gestuurd en dan zonder inkomen zitten om voor gezin en hypotheek te zorgen. Als dat anders was dan zou de voorgeschreven werkelijkheid niet de minste kans hebben gehad om de wereld te veroveren.

Ook in de commentaren bij alternatieve media over de parlementaire enquête wordt verontwaardigde verbazing geuit over de manier waarop de ondervraagden onder ede steevast allen afstand namen van wat voor verantwoordelijkheid dan ook. Hoe kon zoiets? Hoe kwamen ze ermee weg?

Zulke verontwaardiging is misplaatst en misleidend. Het impliceert dat de lieden die de parlementaire enquête uitvoeren ook maar in de geringste mate geïnteresseerd zijn in de echte werkelijkheid. Maar de Nederlandse parlementaire enquête is niet van waarheidsvinding gediend. De zaak Khadija Arib demonstreert dit volledig. Toen in 2022 een voorbereidingscommissie werd gevormd om het enquêtevoorstel op te stellen, was zij een van de meest gewaardeerde en gerespecteerde figuren in de Nederlandse politiek. Ze had nagenoeg een kwart eeuw in de Tweede Kamer gediend, waarvan vijf jaar als voorzitter. In 2017 werd ze herkozen met 111 van de 122 stemmen. Maar toen de parlementaire enquête aan bod kwam verschenen anonieme klachten over haar ‘grensoverschrijdend gedrag’. In oktober 2022 vertrok zij uit de Tweede Kamer en noemde ze de anonieme beschuldigingen ‘dolksteken’.

Khadija Arib werd op 3 juni als getuige opgeroepen. Na drie uur vroeg ze, tegen het protocol in, om iets toe te voegen wat tijdens de ondervraging nog niet aan bod was gekomen. Ze zei dat het onderzoek zich richt op het trekken van lessen voor de toekomst, maar dat ze de nadruk op waarheidsvinding en verantwoording mist, zaken waarvan een democratie afhankelijk is.

Wat verantwoording betreft: degenen die de verhoren afnemen hebben binnen het kader van het bestendigen van de voorgeschreven werkelijkheid naar behoren en met inachtneming van hun verantwoordelijkheid gehandeld.

Alleen de arts Rob Elens leek met zijn optreden even een spaak in het wiel te gaan steken. Hij had levens van zijn patiënten gered door ze niet langer naar het ziekenhuis te sturen maar hen te genezen met hydroxychloroquine – het bekende middel tegen malaria – in combinatie met een antibioticum plus zink. Tot op heden is hij bezig om een boete van de inspectie te bevechten. In nummer 1 van Gezond Verstand had hij zijn verhaal daarover al gedaan. Na zijn verhoor besteedden de reguliere media er ook uitgebreid aandacht aan, om de gelegenheid gelijk aan te grijpen hem de meest idiote aantijgingen naar het hoofd te slingeren. De parlementaire enquêtecommissie is overigens bezig met een volslagen onnodige inspanning, want het meeste dat je moet weten van wat er gebeurde en waarom het gebeurde, werd al in dit eerste nummer van Gezond Verstand dat uitkwam in september 2020 vrij gedetailleerd vermeld.