Margreet Booij
Zijn relatie met de Franse president Macron is in disbalans geraakt vanwege de doodlopende weg waarop beiden in het Oekraïne-conflict zijn beland. Het adagium was vanaf de eerste dag dat koste wat kost de oorlog door Oekraïne gewonnen moest worden, zonder serieus na te denken over een strategie hoe dat te bewerkstelligen en de mogelijke verregaande lange-termijnconsequenties. Macron en Merz varen nu elk een eigen koers en proberen beiden het gezichtsverlies ten aanzien van deze reeds verloren oorlog te beperken.
De huidige energieproblemen beginnen een groot deel van de bevolking dermate in de portemonnee te raken, dat Merz – weer zichtbaar gedesoriënteerd – naar uitwegen zoekt. De Green Deal moet van coalitiepartner SPD gehandhaafd blijven, met nog weer meer windturbines en zonneparken, terwijl een groeiend deel van de CDU-politici van dit idee af wil. De toenemende onderlinge spanningen zorgen ervoor dat deze nauwelijks nog binnenskamers gehouden kunnen worden.
In de Bondsdag loopt het evenmin soepel voor Merz. Fabio De Masi, van Bündnis Sahra Wagenknecht (BSW), eist dat Duitsland onmiddellijk aanstalten gaat maken om de enig overgebleven pijpleiding van Nordstream die nog intact is, weer in gebruik te nemen. Hij verwijt Merz en EU-Commissievoorzitter Von der Leyen dat Europa, na zich eerst afhankelijk te hebben gemaakt van Russisch gas, nu met grote lng-contracten met de VS hetzelfde doet. Merz heeft Rusland jarenlang als vijand van Europa bestempeld, maar nu ineens benadrukt hij dat Rusland bij Europa hoort. Wat Merz met deze draai beoogt is onduidelijk. Rusland heeft meermaals gezegd Europa niet meer serieus te nemen na alle aantijgingen, beledigingen en leugens van Europese leiders. Aan de industrie zou een grote dienst bewezen kunnen worden wanneer Merz met Poetin zou bellen en de sancties zou opheffen, maar die kans is vrijwel uitgesloten.
Voor wat betreft de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten is Duitsland voor beide het absoluut ongewenste middelpunt. In Wiesbaden bevindt zich de Lucius D. Clay Kaserne, een militair vliegveld van het Amerikaanse leger waar strategische beslissingen ten aanzien van het Oekraïne-conflict worden genomen. De grootste Amerikaanse luchtmachtbasis in Europa is Ramstein Air Base, hoofdkwartier van de luchtmacht van de VS en het NAVO-hoofdkwartier van de Allied Air Command.
Er heerst een beginnende ijstijd tussen Berlijn en Washington en Trump overweegt de rond 38.000 Amerikaanse militairen in Duitsland te verplaatsen naar Hongarije, met het argument dat Hongarije een trouwe bondgenoot is. Dit suggereert dat Duitsland die reputatie heeft verspeeld. Deze stap zou voor de hele regio Rijnland-Palts grote gevolgen hebben, met verlies van nogmaals vele duizenden arbeidsplaatsen bij kleine en grotere bedrijven die ten dienste staan van de Amerikanen.
Ramstein is in een nog ander opzicht een hoofdpijndossier voor Merz, want Duitsland is in het vizier van Iran gekomen. Chinese media meldden dat Teheran van Merz informatie wil over de rol van Ramstein voor het Amerikaanse ‘Operation Epic Fury’. De Iraanse ambassadeur in Duitsland, Majid Nili Ahmadabadi, zei begin april tegen AFP News dat Ramstein het belangrijkste luchtmacht-steunpunt is voor de VS in de aanval tegen Iran. De vliegbasis functioneert als ‘zenuwcentrum’, waar coördinatie en logistiek samenkomen.
Hier worden operationele plannen gemaakt, data verwerkt en bevelen doorgegeven. Ook bij de inzet van drones is Ramstein van cruciaal belang, omdat hiermee signalen worden doorgestuurd om een stabiele verbinding tussen de VS en het conflictgebied in Iran mogelijk te maken. Vanuit Ramstein worden troepen, apparatuur, brandstof en materieel naar de conflictgebieden getransporteerd. Zonder deze infrastructuur worden de planningsprocessen inefficiënter, gecompliceerder en langzamer. Daarmee staat Ramstein niet direct in de gevechtslinie, maar speelt het een sleutelrol in de ondersteuning van de VS. Merz staat voor de schier onmogelijke taak om Iran de opgeëiste informatie te geven, zonder daarbij Amerika te verraden.
Het exorbitant hoge bedrag van € 170 miljard, dat Duitsland – bovenop de reeds overgemaakte miljarden voor Oekraïne – heeft klaarliggen, maakt de woede van de toch al onder financiële druk staande bevolking alleen maar groter. Ook een Berlijnse denktank brengt Merz weer in verlegenheid: het meldt dat de verleende ‘leningen’ en overige steun aan Zelenski op geen enkele wijze te controleren zijn, vanwege Zelenski’s corruptie. Ook de EU, met rond tweehonderd gevallen van niet te traceren miljarden euro’s steun sinds het begin van de Russische invasie, staat onder toenemende druk. Alhoewel de Europese Commissie zich momenteel nog nergens iets van aantrekt, kan ook dat tij snel keren.
Sinds 1 januari jl. mogen Duitse mannen tussen de 17 en 45 jaar het land niet langer dan drie maanden verlaten zonder toestemming van het ministerie van Defensie. Het is onbegrijpelijk hoe deze maatregel al drie maanden bestond en pas begin april via een krantenartikel aan het licht kwam. De Duitsers zien daarin wel een duidelijk bewijs van oorlogsvoorbereiding, en hebben dit laten weten door via Paas-vredesmarsen hun ongenoegen te uiten. Een toenemende hoeveelheid jonge Duitsers laat weten het leger wel te willen versterken om indien nodig het eigen land bij eventuele aanvallen te verdedigen, maar dat ze zeker niet bereid zijn af te reizen naar welk oorlogsgebied dan ook.
Minister van Defensie Wadephul (SPD) was onlangs in Syrië en is van mening dat de situatie in dat land erger is dan in Duitsland vlak na de Tweede Wereldoorlog, waardoor de Syriërs in Duitsland niet teruggestuurd kunnen worden. Daar waar Merz steeds laat merken Oekraïne belangrijker te vinden dan Duitsland, deed Wadephul met deze constatering hetzelfde met Syrië.
Op maandag 30 maart bracht Ahmed al-Sharaa, interim-president van Syrië, een bezoek aan Duitsland. Hij werd door Merz met alle egards ontvangen, ondanks het feit dat al-Sharaa een voormalige terrorist is, en dat onder zijn leiding Syrische christenen worden vermoord. Al-Sharaa werd tijdens zijn bezoek aan Duitsland bejubeld door Syriërs, met ‘Allahu Akbar’-leuzen. Tijdens een persconferentie kondigde Merz aan dat in de komende drie jaren 80% van de 1 miljoen in Duitsland levende Syriërs teruggaat naar hun thuisland. Bij navraag op straat lieten deze Syriërs weten niet terug te zullen gaan, zolang hun land in puin ligt. Al-Sharaa vertrok de volgende dag naar Londen, van waaruit hij op X meldde dat er helemaal geen afspraak met Merz bestaat voor terugkeer van Syriërs. Hij vertrok wel met € 250 miljoen op zak. De Syrische minister van Buitenlandse Zaken, Asaad Hassan al-Shibani, deed er de dag erna nog een schepje bovenop door op X te melden dat Syrië de mensen die momenteel in het buitenland leven, helemaal niet meer terug zal nemen.
Zolang Merz zich niet losmaakt van de zich steeds linkser manifesterende SPD, en terugkeert naar de oorspronkelijke conservatieve waarden van de CDU, zijn de vooruitzichten van de partij verre van rooskleurig. Er is veel fantasie voor nodig om de beslissingen die Merz neemt en de uitlatingen die hij doet, te kunnen begrijpen. Deze staan namelijk in schril contrast met de op alle gebieden wereldwijd uitgespeelde rol van Duitsland.
Groeiende ontevredenheid raast door het land en na de kwalificatie ‘Kanselier Tweede Keus’, die Merz al vanaf het allereerste moment na zijn beëdiging meekreeg, heeft 86% van de bevolking nu nog slechts twee simpele woorden over voor deze kanselier: ‘Kan Weg’.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
