Margreet Booij
Wat vroeger de taak van soldaten of reddingswerkers was, wordt in de toekomst overgenomen door kruipende of vliegende zwermen. Ze zijn geluidloos, en efficiënter en goedkoper dan robots. SWARM Biotactics werd opgericht door een drone-expert en ontving van de Duitse overheid € 13 miljoen subsidie. Er zijn uit de Amerikaanse hightech oorlogsbranche al investeerders ingestapt.
De focus ligt in eerste instantie op verdediging en veiligheid, en pas in tweede instantie op infrastructuur. De speciaal voor deze doelen gefokte kakkerlakken krijgen een rugzakje met geïmplanteerde minichips die functioneren als camera’s en sensoren en worden met elektrische impulsen op afstand bestuurd. Er wordt gewerkt met zwermen van vijftig stuks. Ze kunnen schier onmogelijke locaties bereiken, zoals tunnels en puinhopen, waar drones niet inzetbaar zijn of wanneer er bijvoorbeeld geen gps voorhanden is.
De insecten worden ‘cyber agents’ of ‘deep tech’ genoemd en het gaat hierbij om de nieuwste manier van oorlogsvoering. Het Duitse leger en de NAVO behoren al tot de klantenkring van het bedrijf. De kakkerlakken kunnen overal ongestoord kruipen zonder op te vallen, en informatie aan de commandocentrale aanleveren. Ze zijn ook inzetbaar bij het opsporen van gevaarlijke stoffen en radioactieve straling. Deze beestjes kunnen in geval van straling lang overleven, wat een groot voordeel is ten opzichte van situaties waar soldaten gevaarlijke gebieden ingestuurd worden. In dat geval moet eerst worden uitgezocht of het gebied veilig genoeg is, en die verloren tijd kan van cruciaal belang zijn.
Om de mobiliteit van de insecten niet te beperken, wordt het gewicht van de rugzakjes steeds verder gereduceerd, wat ook het uithoudingsvermogen van de diertjes verhoogt. Nu worden de rugzakjes nog handmatig geïmplanteerd, maar dat werk kan spoedig door robots worden overgenomen.
De praktische toepassing houdt in dat een doosje met vijftig beestjes wordt uitgezet, die middels een radioverbinding worden geactiveerd, waarna ze op weg gaan. De zwerm verspreidt zich autonoom, waarbij de leidende diertjes door de commandocentrale in diverse richtingen worden gestuurd, gevolgd door de rest. Wanneer een kakkerlak een geprogrammeerd doel vindt, slaat het alarm en markeert de alarmcentrale de gevonden plek op de digitale kaart.
Indien de kakkerlakken door onbevoegden gevangen zouden worden, treedt bij het ‘openen’ van de rugzak een zelfvernietigingsmechanisme in werking. De beestjes communiceren met de alarmcentrale via end-to-end-versleuteling met wisselende frequenties, die van tevoren vastgelegde signalen afgeven.
Nieuw in de vooruitgang van deze techniek is dat uit de glucose in het bloed van het insect zelf biobrandstof wordt gewonnen. Het lugubere van deze zich steeds verder ontwikkelende technologie is dat dit ook met mensen mogelijk is. De biologie van de mens komt overeen met dat van de kakkerlak. In de VS is men hiermee al aan de slag gegaan.
Libellen worden getest als ‘gevechtsvliegtuigen’ en hetzelfde gebeurt met motvlinders voor nachtelijke operaties. Chemische feromonen die door de libellen automatisch worden uitgestoten, dienen voor het markeren van gebieden of het bij elkaar roepen van de groep.
Er vinden ook tests plaats met neushoornkevers, die wel twee tot vier keer groter zijn dan kakkerlakken en dus meer ballast kunnen meedragen. Ze zijn naar verhouding enorm veel krachtiger en kunnen gebruikt worden als ‘bagagedragers’. Er wordt eveneens geëxperimenteerd met een dunne zonnecellen-laag op de rug van deze insecten, die het zenuwcentrum met impulsen stimuleert om hiermee de spieren aan te sturen.
De techniek wordt ook voor civiele doeleinden gebruikt, zoals bij de inspectie van raffinaderijen, of buizen onder gebouwen, of bijvoorbeeld bij het inspecteren van brugpijlers. Voor het observeren van bedreigde diersoorten zijn kakkerlakken uitermate geschikt, want ze passen zich overal perfect aan het ecosysteem van de bedreigde dieren aan. Ze veroorzaken in dat laatste geval geen overlast met lawaai of überhaupt met hun aanwezigheid, in de soms moeilijk bereikbare gebieden, zoals oerwouden.
Robots hebben ook voordelen, maar zijn als kostenpost een groot nadeel. Een uiterst geavanceerde robot kost al snel tussen € 50.000 en € 150.000 terwijl de massaproductiekosten van de rugzakjes tussen de € 200 en € 500 per stuk liggen. Het verlies van een robot betekent gelijk een groot financieel nadeel, terwijl bij verlies van vijf of tien kakkerlakken uit een zwerm van vijftig stuks de schadepost vele malen kleiner is. Bovendien is het onderhoud van de robots een ook niet te onderschatten kostenpost.
De grootste winst zit in bijvoorbeeld het inspecteren van buizen, in of onder gebouwen. Deze inzet vereist volgens het klassieke scenario een robot en drie hooggespecialiseerde inspecteurs, die gemiddeld twee dagen nodig hebben om alles in kaart te brengen. De kosten hiervan bedragen gemiddeld € 15.000 per inzet. Hetzelfde werk met de biorobots komt neer op hooguit een tiende van dat bedrag.
Het Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA), onderdeel van het Pentagon, is ook bezig met tests met insecten. DARPA heeft een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van het mRNA in de Covid-injecties. Ook de lucht- en ruimtevaart zijn in het vizier van deze instituties om dergelijke technieken in te gaan zetten. Hierbij worden geen rugzakjes aangebracht, maar al in de nimf van de kakkerlakken geïmplanteerd, wat een samensmelting van techniek met biologie inhoudt, waarmee een ‘cybermot’ of ‘cyberkever’ wordt gecreëerd.
‘Project Dragon Eye’ houdt zich bezig met libellen die niet met elektrische maar met optische impulsen zichzelf door middel van zonnecellenpanelen opladen en zo de eigen energievoorziening regelen. Voordelen: geluidloos, licht en wendbaar en derhalve beter dan verkenningsdrones.
Pas echt beangstigend wordt het met levende robots die zijn ontstaan uit biologische organismen. Wezens gecreëerd uit stamcellen van kikkers, door AI ontworpen en in een laboratorium geassembleerd. Deze levende bio-agenten kunnen al microplastics uit de oceanen halen, zichzelf genezen en in menselijke lichamen worden ingebracht om de aderen te reinigen. Mogelijkheden waar het uiteraard niet bij zal blijven en die al snel op een hellend vlak terecht zouden kunnen komen.
De weerstand vanuit de met name Duitse samenleving is groot, temeer omdat het bedrijf in Duitsland is gevestigd. Met de versmelting van levende wezens met micro-elektronica zijn velen sinds enkele jaren op negatieve wijze bekend geraakt door de huiveringwekkende futuristische ideeën van Yuval Noah Harari, rechterhand van Klaus Schwab van het WEF, die streeft naar een ‘transhumane’ mens.
Men spreekt met deze activiteiten van een juridisch grijze zone, omdat de wet enerzijds dieren beschermt, maar tevens kakkerlakken als ‘ongedierte’ betitelt. Men heeft ook kritiek op het bio-hardware concept, omdat levende dieren worden misbruikt voor de wapenindustrie en vanwege de voortdurende stress waaronder de beestjes staan. Bovendien maken ze onnatuurlijke bewegingen vanwege de elektrische impulsen van buitenaf. Als laatste argument wordt genoemd dat de drempel om oorlogen te starten hiermee wordt verlaagd, vanwege de inzet van onbelangrijke diertjes in plaats van mensen.
SWARM Biotactics wuift die argumenten weg, want: “de diertjes hebben rusttijden en zijn dan ook bevrijd van de rugzakjes”. Er is echter wel degelijk reden voor bezorgdheid, omdat ondanks de mooie voorstelling van met name de civiele inzetbaarheid, de mens op een toekomstig moment bij het experiment betrokken zal raken, zonder dat te beseffen. De speciaal gefokte muggen van Bill Gates om malaria uit te roeien zouden ook zomaar mensen zonder hun toestemming stilletjes kunnen ‘vaccineren’. Voorbeelden hiervan zijn al bekend, maar er zijn nog oneindig veel andere kwalijke toepassingen denkbaar om doelen te bereiken die voor de bevolking zeer nadelige gevolgen zouden kunnen hebben.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
