Karel van Wolferen
In dit nummer 143 van Gezond Verstand staan artikelen over technologische doorbraken die zowel goed of slecht – met de potentie van zeer slecht – voor de samenleving en de mensheid kunnen uitpakken. De artikelen op de meteen hierop volgende bladzijden gaan over bijzonderheden die zich hebben ontwikkeld in verband met AI. Kunstmatige intelligentie. Wij hebben ons in verschillende eerdere nummers met dit fenomeen beziggehouden en onder meer geconstateerd dat het een verkeerde benaming kreeg. Want het gaat niet om werkelijke intelligentie. Wat er altijd aan zal ontbreken is die massale hoeveelheid aan kennis die in de achterhoofden van mensen met levenservaring is opgeslagen, en waarvan men zich in het dagelijkse doen en laten niet bewust is, omdat onze hersenzaklantaarn er niet op mikt. Maar de hoeveelheid van die kennis is in principe oneindig – het gaat over niet te tellen waarnemingen, niet te tellen emotionele momenten en oneindige creatieve impulsen. Er zijn lieden die met AI-experimenteren – vooral onder de techneuten van Silicon Valley – die daaraan voorbijgaan en menen dat heel ver gevorderde AI een bewustzijn kan genereren, vergelijkbaar met dat van de mens, en mogelijk zelfs superieur aan dat van de mens. Zoiets kan dus niet, want dan zou het letterlijk een oneindige capaciteit voor gedifferentieerde data moeten hebben.
Wat AI doet, is de enorme hoeveelheden digitaal te bereiken informatie opgeslagen in algemene en gespecialiseerde digitaal te bereiken opslagplaatsen op een bijna onmiddellijke manier voor ons toegankelijk te maken. Heel handig en heel nuttig. Het gaat daarbij om rekenkracht en algoritmes. Die rekenkracht is in recente decennia met een sneltreinvaart toegenomen, en met de allerslimste algoritmes heeft het een punt bereikt waarvan de hierboven genoemde vervaardigers en analisten menen dat het een eigen kunstmatig bewustzijn heeft verkregen, de zogenoemde singularity, waarbij het zichzelf zaken heeft aangeleerd die niet al door mensen geregistreerd waren. Het ongebreidelde optimisme van deze wezens in Silicon Valley zou ons tot diep nadenken moeten manen.
Die singularity komt er niet. AI heeft geen inlevingsvermogen. Want nogmaals, de oneindigheid van opgeslagen data die daarvoor nodig is, kan per definitie niet worden bereikt.
Maar AI kan ons vaak helpen om zaken op een rijtje te zien, en daar niet al te hoogdravende conclusies aan te verbinden. Verdere ontwikkeling ervan hoeft niet negatief te zijn.
Het idee dat AI de bekwaamheid van de mens zou gaan overtreffen begon in de schaakwereld met programma’s die overwinningen boekten op ’s werelds regerende schaakmeesters. En zelfs vroege large language models konden hoog scoren op examens in bijvoorbeeld de advocatuur.
Geen wonder dat met deze voorbeelden, waarbij het erop leek dat AI het menselijke bewustzijn zou gaan ontstijgen, bij velen het gevaar van een Frankenstein-monster in herinnering werd gebracht. Iets dat de mens zou moeten dienen, maar in plaats daarvan een onbedoelde controle over de mens vestigt. Iets dat door de mens is vervaardigd en onverwachts in handen van onervaren of verkeerde – want slechte – individuen de mens en gemeenschappen op sluipende wijze kolossale schade berokkent.
Het tweede thema met betrekking tot potentieel zeer grote schade voor mens en samenleving is niet zozeer een technologische doorbraak, maar het gebruik van biologische oorlogswapentechnieken voor een pas ontwikkeld nieuw doel. Dit artikel, dat op pagina 15 begint, vertelt het verhaal van een golf van besmettingen door een simpele beet van een teek in minstens vijf Amerikaanse deelstaten, die de slachtoffers voor de rest van hun leven allergisch maakt voor rood vlees. Het kan ook zelfs hun voortijdige dood betekenen. Die allergie past bij de campagne tegen rood vlees, wat een onderdeel is van de ‘duurzame doelstellingen’ van Agenda 2030, en dus van de mislukte plannen voor een mondiale machtsgreep die in Europa en sommige deelstaten van de VS nog een half-life beleeft.
Op deze plek heb ik vaak gemijmerd over de motivering van invloedrijke figuren die sinds 2020 de mensheid hebben opgezadeld met rampzalige operaties. Daarbij heb ik de accusatie ‘crimineel’ en ‘krankzinnig’ gebezigd, of in combinatie met elkaar, zoals in het geval van Bill Gates, die meende dat hij met farmaceutische interventies de wereldbevolking met twee miljard zielen zou kunnen reduceren, en daar ook zijn best voor deed. We hebben zes jaar lang een defilé langs zien komen van overheidsfunctionarissen en supranationale bestuurders die criminele activiteiten hebben ontplooid met betrekking tot de gefabriceerde Covid-crisis, de energietransitie en het bedrog dat jongetjes in meisjes kunnen veranderen, en omgekeerd. Maar die termen schieten tekort om wat in dit nummer besproken wordt naar tevredenheid mee te kunnen benoemen. Met AI en biomedische interventies lijkt het mij goed om hieraan de moreel filosofisch interessante karakterisering van ‘slecht’ toe te voegen.
- Het artikel gaat hieronder verder -
De Gift Card is een leuke manier om Gezond Verstand een kwartaal of een jaar lang cadeau doen. De Gift Card is digitaal verkrijgbaar én als pasje met daarop een unieke code + een feestelijke cadeau-enveloppe.
Abonnees krijgen 15% korting!
Gezond Verstand 6x cadeau doen
Op papier én digitaal
Gezond Verstand 24x cadeau doen
Op papier én digitaal
Het gebruik van AI tegen de mens, zoals surveillance en controle over privéaangelegenheden is slecht, maar hoeft niet door slechte mensen te zijn ingezet. Biomedische ingrepen kunnen helend werken bij sommige patiënten, maar in handen van activisten met cultachtige programma’s zijn ze slecht, zeker wanneer die activisten menen er een nobel menslievend doel mee te bereiken.
Uitermate slechte mensen bestaan. Denk aan Anthony Fauci. Hij is niet krankzinnig, maar wel misdadig en heel slecht. Hij sloot een verbond met Bill Gates om de bevolking van de hele wereld meerdere keren per jaar in te spuiten met wat de grote farmaceuten – waarmee beiden relaties onderhielden – fabriceren, om daarmee hun fortuinen te kunnen vermenigvuldigen. Nog vóór het Covid-19-bedrog en de aangepaste ‘boosters’ tegen de varianten van het in biologische-oorlogsvoeringlaboratoria vervaardigde ‘levensgevaarlijke’ virus, had vooral Fauci al eerder ervaring met deze formule opgedaan met de HIV/Aidscrisis. Aids (acquired immune deficiency syndrome) plaatste in de jaren tachtig een domper op seksueel gedrag, vanwege een snelgroeiende groep patiënten met symptomen die wezen op een ernstig verzwakt immuunsysteem. Dit waren voornamelijk homoseksuele mannen met meerdere sekspartners, die veelal ook zware drugs gebruikten. Een Amerikaanse overheidsonderzoeker beweerde dat het hem gelukt was een nieuw dodelijk virus als oorzaak te identificeren, wat werd gevolgd door een bloedtest die niet was onderzocht op het al dan niet registreren van de aanwezigheid van het veronderstelde virus.
Op basis van deze ongegronde aannames kwam de farmaceutische industrie in actie met het extreem giftige azidothymidine (AZT), een peperduur maar mislukt en verboden middel voor chemotherapie, dat als ‘veilig en effectief’ werd neergezet en in hoge doses werd toegediend aan niet alleen homoseksuele mannen, maar ook aan hemofiliepatiënten en aan een assortiment van mensen die vanwege een positieve HIV-test verondersteld werden HIV-geïnfecteerd te zijn. Het heeft tienduizenden mensen het leven gekost.
Anthony Fauci speelde een hoofdrol bij de promotie en behandeling van het levensgevaarlijke en niet werkende AZT.
Hier terzijde: bij onderzoek naar betrouwbaarheid van door AI aangestuurde antwoorden op uw aan AI en het internet gestelde vragen, zult u ontdekken dat bovenstaande informatie grotendeels is verdonkeremaand, of heel vertekend wordt weergegeven.
In het midden van dit nummer vindt u een hilarisch toneelstukje van George van Houts, over een keuken in een restaurant waar alles in het honderd loopt vanwege de inmenging van AI via de telefoon van een 23-jarige souschef. Het deed mij denken aan de beroemde ballade Der Zauberlehrling, van Goethe, uit 1797. Een wereldpubliek is met die Tovenaarsleerling bekend geworden door een beroemd segment van Walt Disney’s animatiefilm Fantasia, waarbij ook de beroemde compositie L’Apprenti sorcier van Paul Dukas (1897) werd gebruikt. De tovenaarsleerling verandert een bezem in een middel om water te halen voor een bad dat hij wil nemen. Wanneer dat tot teveel water leidt, kent hij de toverspreuk niet om dit te stoppen en hakt hij de bezem doormidden, waardoor nieuwe bezempjes verdergaan met nog meer water halen totdat een vloedgolf het tovenaarsvertrek overspoelt.
De tovenaarsleerling van Goethe en de souschef van Van Houts scheppen onwenselijke en potentieel gevaarlijke situaties. Maar niet doordat ze slecht zijn. Ze zijn onbekwaam. Mensen die met AI werken en met biologische technologie die voor genezing (evenals voor oorlogsvoering) kan worden ingezet, zijn soms met tovenaarsleerlingen te vergelijken. Niet in wezen slecht, maar zonder de deskundigheid om ongewenste uitkomsten tegen te houden.
Er zijn twee factoren die een van elkaar afwijkende rol spelen bij bovenstaande gevallen; omvang en macht. Die twee gaan bijna automatisch altijd samen. De keuken van Van Houts en de werkplaats van de tovenaarsleerling zijn te klein om op de samenleving een noemenswaardig effect te hebben. Maar neem de Commissie van de Europese Unie. Datgene wat het beslist en in de praktijk brengt, heeft uitermate grote gevolgen voor de lidstaten en hun bevolkingen. Het is het kanaal waarlangs de Covid-maatregelen en nog heel veel meer opdrachten van supranationale organisaties onze maatschappij hebben aangetast.
De EU is slecht. Het is uitgegroeid tot iets wat nooit in de bedoeling van de eerdere etappes van Europese bondgenootschap heeft gelegen. Het is een monster. Het heeft de deelstaten van hun soevereiniteit beroofd, voor doelen die allemaal zijn te herleiden tot de grote mondiale machtsgreep waar wij al bijna zes jaar over schrijven. Het staat onder voorzitterschap van een vrouw wier incompetentie als nationaal kabinetslid algemeen werd becommentarieerd, en wier corruptie als Commissievoorzitter overbekend is geraakt. In dit nummer kunt u lezen hoe zij € 2,2 biljoen (1 biljoen is 1000 miljard) wil gaan uitgeven aan oorlog tegen Rusland en ‘klimaatmaatregelen’.
Eenzelfde soort ontsporing geldt voor de slechte NAVO. Het werd in April 1949 opgezet in de vrees voor Stalins mogelijke toekomstplannen. Mocht hij het in zijn hoofd hebben gehaald om nog meer Europese staten te voegen bij het aantal dat onder Moskouse curatele was terechtgekomen, dan zouden de verenigde NAVO-krachten daartegen in beweging hebben kunnen komen. De bestaansreden van de NAVO verdween toen de Sovjet-Unie verdween. Washington had het echter als een extra middel ontdekt om Europese NAVO-lidstaten bij het Amerikaanse project van onuitgedaagde dominantie over de wereld te betrekken. Momenteel is dat weer dusdanig uit de hand gelopen, dat een handjevol van de politieke elites die de dienst uitmaken in een aantal van die lidstaten al hallucinerend voorbereidingen treffen om door middel van militarisering van hun eigen landen met oorlog de Russische Federatie in stukjes te gaan breken.
De EU en de NAVO hebben beide macht. Aanzienlijke macht zelfs, die ons veel ellende kan bezorgen. En macht die harmonieuze geopolitieke samenwerking moeilijk of onmogelijk maakt. Alle macht die opereert zonder daarvoor effectieve verantwoording te hoeven afleggen, is in potentie slecht.
– einde artikel –
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
