Epstein in de krochten van de moderne biologische oorlogsvoering en de synthetische biologie

Nog vóór zijn veroordeling in 2008 financierde Epstein met een gift van $ 35 miljoen vanuit de Jeffrey Epstein VI Foundation het ‘Program for Evolutionary Dynamics’ aan de Harvard University, onder leiding van bioloog en wiskundige Martin Nowak.

Volgens de inmiddels opgeheven Epstein Foundation-website, bestudeerde dit programma de evolutie van de moleculaire biologie, doormiddel van het primaire gebruik van wiskunde en werden er mathematische modellen ontwikkeld van hoe kankercellen en besmettelijke bacteriën en virussen, inclusief HIV, zich ontwikkelen en evolueren. De doelstellingen van het programma waren onder andere: “het genezen van de wereld van kanker, infectieziekten en egoïsme”.

Een van de meest opvallende van de vrijgegeven documenten is een e-mailuitwisseling tussen Jeffrey Epstein en Boris Nikolic, een adviseur van de Bill and Melinda Gates Foundation. In hun mails bespreken zij synthetische biologie en het ontwerpen van virussen, waarbij ze naar verluidt erkennen dat technologieën die buiten de regelgevende kaders opereren, inherente risico’s met zich meebrengen, zoals de mogelijkheid van lekkage-ongelukken. Ook bespraken ze de theoretische en ethische haalbaarheid van het vervaardigen van dodelijke middelen. Boris Nikolic geeft daarbij aan (in 2010) dat het nog te vroeg is voor het ontwerpen en de bio-engineering van dodelijke wapens “omdat het niveau van complexiteit in de biologie vele malen hoger ligt dan bij andere wetenschappelijke disciplines”.

Epstein had ook rechtstreeks persoonlijk contact met Bill Gates over oefeningen in de vorm van ‘pandemische’ simulaties.

Epstein liet geen bruikbare categorie van contacten ongemoeid. Hij werkte samen met technische experts hoog in de gelederen van de geheime diensten. Zo verkreeg hij via Dan Dubno, een producer en grafisch technoloog voor CBS News in New York, connecties met DARPA, het Amerikaanse agentschap dat geavanceerde militaire technologieën ontwikkelt.

Met kornuiten als Gates zocht Epstein ijverig naar nog meer vrijgevige miljardair-geldschieters voor wetenschappelijk onderzoek, bereid om mee te werken aan het creëren van synthetische virussen en aan het toepassen van technologieën die opereren buiten de regulerende kaders. Uit de gepubliceerde e-mails over synthetische virussen blijkt duidelijk waar hij – via conferenties, startup portfolio’s en contacten met farmaceutische bedrijven – naar op zoek was.

Een curieus en terugkerend thema in deze e-mails betreft de nervus vagus – de langste zenuw in het lichaam, die de hersenen direct met alle vitale organen verbindt – en de relatie hiervan met de reactivering van het herpesvirus. Verschillende e-mailuitwisselingen, soms met zwartgelakte bronnen, bepreken financiering van dit onderzoeksgebied, waaronder een e-mail waarin het creëren van een clandestien laboratorium wordt gesuggereerd voor nervus vagus-onderzoek. Het lijkt erop dat de auteur van die e-mails Melanie Walker is, neurochirurg en voormalig adviseur van de Gates Foundation, over wie publiekelijk werd gerapporteerd dat zij banden had met zowel Epstein als Gates. In een e-mail benoemt de zwartgelakte correspondent – beschreven als ‘een neurochirurg in Seattle en getrouwd met Microsoft-leidinggevende Steve Sinofsky’ – vergaderingen met Gates en oppert de mogelijkheid voor immunisatie via de nervus vagus. Walker schrijft: “De nervus vagus zal moeten worden gevaccineerd.”

Steve Sinofsky stuurt Jeffrey Epstein in 2017 het artikel: In violation of the FDA, Peter Thiel is funding a ‘clearly unethical’ herpes vaccine trial. (In strijd met de FDA financiert Peter Thiel een ‘duidelijk onethische’ herpesvaccinproef).

Epsteins strategie was een draaiboek te vormen voor het bestrijden van pandemieën door het consolideren van rijk miljardairkapitaal onder een transparantie-omzeilende paraplu. Hij en zijn miljardair/filantropen zetten geavanceerde strategieën op om pandemieën te gelde te kunnen maken via verborgen financiële kanalen. In een e-mail bespreekt Jeffrey Epstein met Bill Gates de pandemiesimulaties.

De Epstein-files bevatten ook e-mails over de ziekte van Lyme, amyloïdose (de stoornis in het vouwen van eiwitten, die samenhangt met Alzheimer en prionenziekten), en hun potentiële verbanden. Eén e-mailuitwisseling betreft iemand die in Zwitserland een Alzheimerstichting beheert en connecties bepreekt tussen Borrelia Burgdorferi, de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt, en amyloïdevorming in de hersenen. In een andere e-mail refereert Epstein aan contacten met experts in deze amyloïdstapelingsziekte.

Verder is er ook een discussie tijdens een ontmoeting tussen Jeffrey Epstein en topmicrobioloog/patholoog dr. Ian Lipkin, een grote naam in de Amerikaanse biodefense-wereld, met ervaring in neuro-ontwikkelingsstoornissen, neoplastiek (kankers) en auto-immuunstoornissen.

Dat was ook precies het werkterrein van Erich Traubs ‘stealth’-biowapens, die immuuntolerantie, neurodegeneratieve ziekten en kankers veroorzaken. Traub was dierenarts, wetenschapper en viroloog in het geheime Duitse bio-laboratorium onder Himmler, op Insel Riems in de Oostzee. In de jaren dertig had Traub gestudeerd bij Amerikaanse experts aan het Rockefeller Institute. Zijn specialiteit was mond- en klauwzeer, maar hij deed ook onderzoek naar hoe teken tot vector te maken voor Borrelia spirocheten, de veroorzakers van wat nu de ziekte van Lyme heet. Na de oorlog verviel Traubs lab aan Rusland. Na zijn ontsnapping in 1949 werd hij via Project Paperclip naar Amerika gehaald.

Daar werd hem gevraagd om een lab als dat op Insel Riems te ontwerpen voor Plum Island – gelegen naast Long Island, 2 mijl voor de kunst van Connecticut. Dit ‘Lab 257’, Fort Dettricks offshore laboratorium voor dierziekten ten behoeve van biologische oorlogsvoering, was gesitueerd in enkele aangepaste, oude artillerie-opslagbunkers bij Fort Terry en opereerde vanaf 1954 onder beheer van het leger, met de USDA (ministerie van Landbouw) deels als dekmantel. In augustus 1954 huisden er zo’n honderd grote zoogdieren in de artilleriebunkers. De wetenschappers en het andere personeel moesten dagelijks met een veerpont de meestal ruwe overtocht naar en van het laboratorium maken. In de tijd dat het leger ‘Lab 257’ bestierde, werden herten die overzwommen naar het vasteland doodgeschoten. Onder beheer van de USDA gebeurde dat niet meer, en zo kwamen behalve via vogels ook via herten met Borrelia geïnfecteerde teken terecht in de dorpen Lyme en Old Lyme.

Terwijl in die dorpen mensen al langere tijd onverklaarbare lichamelijke klachten hadden, brak er in 1975 onder 39 jongeren ineens een onbekende ziekte uit. Twee moeders kregen het uiteindelijk voor elkaar dat Allen Steere, een wetenschapper van Yale, een kijkje kwam nemen. Deze benoemde de symptomen als ‘juveniele reumatoïde artritis’, een benaming die lang is blijven hangen. Over de oorzaak bleef men in het ongewisse, totdat Willy Burgdorfer in 1982 de schuldige aanwees: de Borrelia spirocheet. Deze spiraalvormige Borrelia burgdorferi bacterie, een neefje van Treponema palladium, de spirocheet die syfilis veroorzaakt, is een honderd miljoen jaar oude pleomorfe bacterie: hij kan van vorm veranderen en zich als celwandloze spore in de lichaamscellen van de gastheer verstoppen, waardoor diens immuunsysteem niet weet dat er een vijand aan boord is. Op het moment dat het immuunsysteem van de gastheer verzwakt raakt door een ongeluk, een vaccinatie of een griepje komt de Borrelia spirocheet tevoorschijn en kan dan feilloos meer dan driehonderdvijftig ziektebeelden imiteren, inclusief psychiatrische.

Op het moment dat Willy Burgdorfer Borrelia als oorzaak aanwees, hebben de Yale wetenschappers als een razende alles gepatenteerd dat te maken had met Borrelia test- en behandelmethoden, medicatie etc. De twee wetenschappelijke tests die de aanwezigheid van Borrelia konden aantonen, zijn inmiddels verdwenen. De eerste was de Gold Standard Culture Method van dr. Lida Mattman, een wetenschapper die zich haar hele leven heeft beziggehouden met ‘stealth’ (sluipenderwijs) ziekteverwekkers. Zij was de eerste die een medium vond waarin zij een Borrellia spore of coccoïd kon opkweken tot een volwassen spirocheet. Daarbij ontdekte ze dat zodra er een antibioticum wordt gebruikt, Borrelia zichzelf direct verandert in de celwandloze vorm die zich diep in de weefsels verstopt. Mattman werd gevraagd om in haar gecertificeerde laboratorium met haar Gold Standard Culture Method de Quantative Rapid Identification of Bb (Q-RIBb©) van dr. Joanne Whitaker te checken. Daartoe werd het bloed van honderd proefpersonen met diagnoses als Parkinson, Alzheimer, MS, ALS etc. door beide methoden getest. De uitslag was schokkend. Al die verschillende diagnoses bleken alle honderd neer te komen op een Borrelia-infectie, oftewel de ziekte van Lyme.

Kort hierna werd Mattman in haar lab overvallen door twee politieagenten die haar zeiden dat zij geen enkele arts meer mocht helpen met haar test. Kort daarna werd haar laboratorium gesloten. Joanne Whitaker ontsprong de dans door haar test direct in een researchproject te plaatsen. Schrijver dezes heeft ooit tevergeefs geprobeerd om de test van Joanne Whitaker naar Nederland te halen. Beide dames waren indertijd al ruim op leeftijd. Hun tests zijn geruisloos verdwenen en vele miljoenen Lyme-patiënten over de hele wereld vinden daardoor nauwelijks of geen hulp of genezing.