’s Werelds ‘grootste leugenfabriek’ in dienst van Britse macht

Het naoorlogse Tavistock Institute bestaat uit een netwerk van ngo’s, die soms zichtbaar worden vanwege de rol die zij spelen bij incidentele gevallen van maatschappelijke manipulatie. Het Britse Covid-crisisbeleid was daar een voorbeeld van, alsook – naast nog veel meer onzichtbare gevallen – de begeleiding bij medische ingrepen voor kinderen die menen dat ze van geslacht kunnen veranderen. Het wordt bij elkaar gehouden door alles wat een uitgebreid kader van psychologen, psychiaters, sociologen, antropologen en hersenchirurgen heeft bedacht ter bevordering van maatschappelijke ontregeling, hetgeen – achter een façade van positieve ondersteuning – uiteindelijk de bedoeling is. De maatschappelijke positie van de vrouw heeft veel aandacht, dus ook het bevorderen van diverse golven van feminisme, en het aanmoedigen van lesbianisme.

Eerdere leiders van Tavistock waren Max Horkheimer en Herbert Marcuse, afkomstig uit de (opgeheven) Frankfurter Schule, het ooit in Frankfurt gevestigde instituut dat in de jaren twintig en dertig propagandaprogramma’s ontwikkelde voor het opkomende westerse communisme. Marcuse speelde een voorname rol bij de voorbereiding van het ‘radicalisme’, op universiteiten en onder de hippies van de jaren zestig.

In die tijd van de ‘sixties’ was het Tavistock zelf die – in samenwerking met de Britse geheime dienst – het experiment met de verspreiding en het gebruik van drugs leidde, vooral het kunstmatig geproduceerde lsd, als onderdeel van het maatschappelijk destabiliserende fenomeen, de zogenaamde ‘tegencultuur’. Het project werd gefinancierd door de Ford Foundation, het Britse ministerie van Defensie, Centre for Environmental Studies en Social Science Research Council, evenals Harvard University. Een leidende figuur in de tegencultuur middels drugs was de antropoloog Gregory Bateson (de ‘vader’ van de Californische hippies), een van de vijf vooraanstaande wetenschappers in Tavistock die werkten aan druggerelateerde social-engineeringexperimenten.

Onder de niet meteen zichtbare invloeden op maatschappelijk en psychologisch vlak, heeft Tavistock ook zeer grote invloed op de National Education Association in de Verenigde Staten. Het Esalen Institute (centrum van de newagebeweging), het Center for Strategic and International Studies aan de Georgetown University in Washington (het CSIS, waartoe Kissinger en Brzezinski behoorden) en het Hudson Institute (gespecialiseerd in defensiebeleid) maken eveneens deel uit van het netwerk. Maar het echte bruggenhoofd van Tavistock wordt gevormd door de aan de Amerikaanse land- en luchtmacht gelieerde Rand Corporation, opgezet als een bastion van de CFR (Council on Foreign Relations), voor de controle van het Amerikaanse beleid op elk niveau, zoals internationale betrekkingen, bewapening, ruimteprogramma’s, binnenlands beleid, en ga zo maar door. De links tussen de invloedrijke ‘woke’-cultuur, de drugscultuur en defensie is hier duidelijk zichtbaar geworden; het loopt allemaal in elkaar over.

De RIIA (Royal Institute of International Affairs), nu beter bekend als Chatham House, was een belangrijk onderdeel van de voorgeschiedenis van Wellington House. De hierboven genoemde historicus Arnold Toynbee deed er veel onderzoek voor en noemde Wellington House toen al een ‘grote leugenfabriek’.

Het Tavistock Institute is een enorm uitgebreide voortzetting van Wellington House en functioneert als een soort geraffineerd laboratorium voor sociale controle, ergens tussen een centrum voor psychiatrische studies en een militair onderzoekscentrum. Het publiceert een maandblad, getiteld: ‘Human Relations’ (Plenum Press). Het nu steeds meer zichtbare doel ervan is het zoeken naar manieren om ‘culturele verschuivingen’ teweeg te brengen in menselijke samenlevingen, door het creëren van ‘verstoorde sociale omgevingen’ of het manipuleren van ‘occulte groepsdynamieken’.

In 1989 organiseerde het een reeks conferenties, met als hoofdthema: ‘De rol van ngo’s bij het ondermijnen van nationale staten’, waarvan de notulen in 1991 in Human Relations werden gepubliceerd.

Het naoorlogse Tavistock vertrouwt op zegslieden afkomstig van latere denktanks als de Club van Rome en de vaste vertegenwoordigers van de jaarlijkse Bilderberg-bijeenkomsten, alsook de Ditchley Foundation die Amerikaans-Britse betrekkingen bevordert. Tavistock profiteert verder van het Amerikaanse netwerk van het in 1946 opgerichte Stanford Research Institute, dat multinationals als de Wells Fargo Bank van de Rothschilds, de Bank of America en de Bechtel Corporation adviseert.