Bernard Zevenhuizen
Weer kan men die perfect sluitende cirkel zien. Op de website van de WKR wordt verwezen naar de reguliere media, zoals RTL, NU.nl, het NRC, de Volkskrant en de NOS, om aan te tonen dat ‘de Nederlander’ naar gedragsbeïnvloeding snakt inzake het ‘redden’ van het klimaat. Deze media, onze regering en leden van de Tweede Kamer verwijzen weer naar de WKR, citeren uit hun adviezen en baseren daar vervolgens beleid op.
De WKR is in oktober 2022 opgericht door het ministerie van Economische Zaken en Klimaat. Dit deed men met het oog op de lange termijn, en zogenaamd om ethiek, gedragswetenschappen en maatschappelijke rechtvaardigheid te betrekken bij klimaatbeleid. De WKR moet – voorafgaand aan de grote, vijfjaarlijkse klimaatplannen van de overheid – een richtinggevend advies formuleren. Dit duidt erop dat men de klimaatplannen erdoorheen wil drukken, ongeacht welke regering er is. De WKR moet de vaste marsroute bewaken en voorstellen doen voor gedragsbeïnvloeding. Dat laatste betekent indoctrinatie, geen ruimte voor andere opvattingen toestaan, en de burger in een dwangbuis dwingen via financieel-economische prikkels.
De WKR, die zichzelf wetenschappelijk en onafhankelijk noemt, bestaat uit tien hoogleraren. De voorzitter, Jan Willem Erisman, werkt sinds 2020 als hoogleraar Milieu en Duurzaamheid aan de Leidse Universiteit en staat ook bekend als de ‘stikstofprofessor’; hij verschijnt veel in de media om duiding te geven aan de veronderstelde ‘stikstofcrisis’. Zijn visie op het ‘stikstofprobleem’ vormt de inhoudelijke en wetenschappelijke fundering voor veel van de ingrijpende klimaat- en landbouwplannen die D66 in de Nederlandse politiek probeert te realiseren. Plaatsvervangend voorzitter is Heleen de Coninck. Zij was lid van de PvdA en ook van PRO (Progressief Nederland). Zij schreef in het verleden onder andere mee aan de bundel ‘Rood-groene politiek voor de 21ste eeuw’ en schrijft en spreekt geregeld voor het Wetenschappelijk Instituut voor Solidariteit van PRO. Sanne Akerboom, lid van de WKR, was eveneens lid van de PvdA en van PRO. Ook zij is auteur en spreker voor het wetenschappelijk bureau van PRO. Daarbij zijn alle leden van de raad als hoogleraar verbonden met het thema klimaat. Zij kunnen dus allemaal gezien worden als afkomstig uit de priesterkaste van de klimaatreligie.
De fysicus en wetenschapsjournalist Arnout Jaspers, die met zijn boek ‘De stikstoffuik’ het stikstofnarratief met feiten onderbouwd fileerde, zou geen schijn van kans maken om in de WKR te worden benoemd.
Volgens het adviesrapport heeft twee-derde van de broeikasgasuitstoot in Nederland te maken met consumptie. Het rapport is dus duidelijk op de burger gericht en niet op grote bedrijven. Drie aanbevelingen laten zien welke kant men op wil. Men wil een omgeving waarin duurzaam gedrag (verminderen van uitstoot) en adaptatiegedrag (verminderen van klimaatrisico’s) de norm zijn. ‘Schadelijk’ gedrag moet ontmoedigd worden door ruimtelijk beleid (bijvoorbeeld minder parkeerplaatsen), beprijzen (bijvoorbeeld een vleestaks) en normeren (bepalen wat de norm is). Tegelijkertijd wil men ‘contraproductieve’ prikkels voor schadelijk gedrag wegnemen, zoals ‘fossiele subsidies’ en reclames voor bijvoorbeeld vliegen, vlees, zuivel en benzineauto’s. De WKR wil dat het kabinet aan de slag gaat met gedragsbeleid, omdat gedragsbeleid momenteel niet goed van de grond komt, door weerstand vanwege politieke overtuigingen en gevestigde belangen.
In oktober jl. kwam Stientje van Veldhoven, minister van Klimaat en Groene Groei, met een kabinetsreactie. Daarbij wordt het advies volledig omarmd en ze laat alle ministeries een strategie ontwikkelen om gedragskennis structureel in beleid, uitvoering en toezicht te gebruiken. Het advies en de reactie van het kabinet sluiten naadloos aan bij de internationale Sustainable Development Goals (SDG’s) van de Verenigde Naties, in het bijzonder SDG 12 (Verantwoorde consumptie en productie) en SDG 13 (Klimaatactie). Waar de focus voorheen vaak lag op technologische innovatie, verschuift de prioriteit richting 2030 definitief naar de ‘menskant’ en systeemverandering om de klimaatdoelen haalbaar te maken. De persoonlijke keuzes en levensstijl van de burger zullen drastisch ingeperkt worden. De kiem van de Social Credit Score zit al verborgen in het advies en de reactie van het kabinet. De overheid heeft immers eerder al de tien ‘duurzame’ keuzes vastgesteld. Daarbij zal men vaker van het openbaar vervoer en deelauto’s gebruik moeten maken en afzien van verre vliegreizen. Huizen isoleren voor aardgasvrij verwarmen en ‘passend’ wonen bij de levensfase. Vegetarisch eten wordt aangemoedigd en men zal langer met spullen moeten doen, vooral met kleding, en men moet elektrisch rijden en van het gas af.
Het kabinet volgt daarmee slaafs de SDG’s van de Verenigde Naties en het klimaatbeleid van de EU, dat als doel heeft om in 2050 ‘klimaatneutraal’ te zijn. De Verenigde Naties en de EU staan dan weer onder de invloed van het klimaatbeleid en -rapporten van het World Economic Forum en de Open Society Foundations van George Soros, die met miljarden radicale klimaat- en actiegroepen financiert, waardoor extreme standpunten in de mainstream media en de politiek belanden.
De WKR is een sluier om een onafhankelijk en wetenschappelijk tintje te geven aan een allang op internationaal niveau vastgelegde marsroute richting een technocratisch bestuur, waarbij de burger geen inspraak heeft en meer en meer beknot wordt. De metafoor van een hond die een baasje heeft, is treffend. De burger krijgt een muilkorf en een halsband.
Daarbij wordt de burger een rad voor ogen gedraaid door voor te wenden dat hij/zij zeggenschap heeft. Door het Nationaal Burgerberaad Klimaat in 2025 een advies uit te laten brengen, heeft men de schijn hooggehouden dat burgers inspraak hebben. Het Nationaal Burgerberaad Klimaat was een tijdelijk adviesplatform van burgers, dat in 2025 bijeenkwam op verzoek van het kabinet en de Tweede Kamer om advies uit te brengen over de vraag: ‘hoe kunnen we in Nederland eten, spullen gebruiken en reizen op een manier die beter is voor het klimaat’. Het betrof een groep van slechts 175 burgers. Begin 2026 reflecteerde de WKR dat het Nationaal Burgerberaad Klimaat dezelfde conclusies trok als de WKR. Namelijk dat Nederlanders bereid zijn hun gedrag te veranderen, mits de maatregelen rechtvaardig zijn en de overheid de juiste, structurele randvoorwaarden schept.
Met ‘rechtvaardig zijn’ bedoelt men het principe van ‘de vervuiler betaalt’. Met ‘de vervuiler’ bedoelt men effectief de burger. Tijdens de bijeenkomsten van het Burgerberaad werden de 175 uitgelote burgers intensief bijgepraat door ‘experts’ en ‘wetenschappers’, die grotendeels afkomstig waren van de WKR. Een volstrekt gesloten systeem dus, dat effectief naar de gewenste conclusies moest leiden. Nadat de WKR het Burgerberaad had gevoed met ‘informatie’ heeft de WKR, onder leiding van voorzitter Jan Willem Erisman, deze aanbevelingen van het Burgerberaad gebruikt om richting de politiek te onderbouwen dat er onder Nederlandse burgers wel degelijk een breed maatschappelijk draagvlak is voor een ambitieus klimaatbeleid.
Men marcheert dus weloverwogen naar een toekomst waarbij de burger in zijn vrijheid en zijn eigendom beknot wordt en men verkoopt het ook nog eens als de wil van de burger. De eerder door de overheid geschetste tien duurzame keuzes zullen dan ook worden uitgewerkt in allerlei vormen van beknottende regelgeving en lastenverzwaring. De dystopie van ‘You’ll own nothing and be happy’ is – als het aan het kabinet ligt – al dichterbij dan menigeen denkt.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via