Frits Corpelijn
De cijfers uit het AD en andere rapporten maken die ontwikkeling zichtbaar. Uit schattingen van het RIVM blijkt dat slechts 13 tot 28 procent van de zorgmedewerkers de griepprik haalt. In verpleeghuizen ligt de deelname zelfs tussen de 10 en 15 procent; in ziekenhuizen kiest amper een kwart van de artsen en verpleegkundigen voor de injectie. In de publieke discussie wordt die lage deelname vaak voorgesteld als een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel of kennis. In werkelijkheid is er een kentering gaande.
Zorgprofessionals kennen de praktijk van infectieziekten en de beperkingen van maatregelen die hen van bovenaf worden opgelegd. Hun terughoudendheid komt voort uit zelfstandig denken, geworteld in gezond verstand. Zij zien wat officiële pr-campagnes buiten beeld laten: de griepprik biedt geen beveiliging tegen griep. Medewerkers zien gevaccineerde collega’s en patiënten die ondanks de prik een zware griep doormaken. Ook de samenstelling van het vaccin roept vragen op. Die wordt vooraf afgestemd op virusvarianten die naar verwachting zullen circuleren, terwijl het pathogeen voortdurend verandert. De werkzaamheid hangt daardoor mede af van de mate waarin de gekozen stammen overeenkomen met de varianten die daadwerkelijk rondgaan. Voor zorgprofessionals die dagelijks met infectieziekten worden geconfronteerd botst hun praktijkervaring met de stellige verwachtingen waarmee de vaccinatiecampagnes worden gepresenteerd.
De kentering hangt mede samen met de ervaringen tijdens de coronaperiode. Wat vóór 2020 gold als een persoonlijke medische afweging, werd tijdens de ‘pandemie’ door de staat steeds nadrukkelijker een maatschappelijke meetlat. Individuele keuzevrijheid werd ondergeschikt gemaakt aan een collectief doel. Zorgmedewerkers die vragen stelden over de snelheid van de vaccinontwikkeling, de noodzaak van preventieve injecties voor gezonde mensen, of de verhouding tussen risico en bescherming, stuitten op een institutionele muur.
Ook de communicatie over corona‘vaccins’ liet diepe sporen na. Gezondheidsinstanties wekten aanvankelijk de verwachting dat een vaccinatie besmetting en overdracht zou voorkomen. Dit bleek algauw een frauduleuze voorstelling van zaken. Een communicatiestrategie waarbij kritische vragen als vijandige ondermijning worden behandeld, ondergraaft uiteindelijk haar eigen geloofwaardigheid. De huidige adviezen over de griepprik worden door een deel van de medische beroepsgroep dan ook bekeken door de lens van dat eerdere vertrouwensverlies.
- Het artikel gaat hieronder verder -
De Gift Card is een leuke manier om Gezond Verstand eenjaar lang cadeau te doen. De Gift Card is digitaal verkrijgbaar én als pasje met daarop een unieke code + een feestelijke cadeau-enveloppe.
Abonnees krijgen 15% korting!
Gezond Verstand 24x cadeau doen
Op papier én digitaal
Op de zorgvloer botsen twee werkelijkheden: aan de ene kant staan de bestuurders, beleidsmakers en instanties die de zorg denken te kunnen sturen door middel van statistische modellen, richtlijnen en campagnes. ‘Gezondheid’ wordt in die benadering steeds vaker vertaald naar meetbare indicatoren en protocollen. Aan de andere kant staan de zorgprofessionals die de dagelijkse praktijk op de afdeling kennen. Zij zien hoe medische richtlijnen worden misbruikt: het gaat er niet om om mensen beter te maken, maar om de miljardenwinsten van de farmacie veilig te stellen. Richtlijnen die bepalen wat binnen ziekenhuizen en verpleeghuizen als verantwoordelijke zorg geldt, worden geschreven door commissies waarvan invloedrijke leden – via schimmige constructies, onderzoeksubsidies en prestigieuze adviesfuncties – rechtstreeks aan de leiband van de industrie lopen.
De farmaceutische industrie is geen filantropische instelling, maar een beursgenoteerd complex dat wordt gestuurd door kwartaalcijfers, marktpenetratie en aandeelhouderswaarde. Een jaarlijkse prik vormt het ultieme abonnementsmodel: een terugkerende inkomstenstroom, rechtstreeks gekoppeld aan het menselijk lichaam. Om die marktpositie te beschermen, heeft de industrie een netwerk van invloed opgebouwd dat reikt tot aan de wetgevende macht, de universitaire wetenschap en de journalistiek.
Ook de rol van de grote mediabedrijven is hierin bepalend. Massamedia zijn door advertentiebudgetten en strategische partnerschappen financieel verbonden geraakt met grote commerciële partijen. Wanneer overheid en farmaceutische industrie samen honderden miljoenen euro’s besteden aan vaccinatiecampagnes, advertenties en angstaanjagende spots, koopt men niet alleen mediaruimte, maar ook redactionele volgzaamheid.
De nadruk op vaccinatiebereidheid verhult bovendien de bredere zorgcrisis. De zorgvloer kampt al jaren met hoge werkdruk, personeelstekorten en een verstikkende administratieve belasting. Zorgprofessionals besteden veel tijd aan protocollen, registraties en bureaucratische verantwoording, wat ten koste gaat van de aandacht voor de patiënt. Het dwingende en moralistische vingertje richting iedereen met een andere mening is het nerveuze gefluit van een wankelend controlesysteem dat merkt dat de zorgvloer niet langer blind gehoorzaamt. De weigering van artsen en verpleegkundigen om te functioneren als tandwielen in een zielloze winstmachine, luidt het einde in van een wereldwijde doorgestoken kaart. De witte jassen zijn bezig het bureaucratische juk definitief van zich af te schudden.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via