Het eerste artikel van dit nummer gaat over de hachelijke situatie met betrekking tot wat we ‘bezit’ kunnen noemen. Het gaat over de vraag of iets wat niet in fysieke vorm bestaat – dat je niet in je handen kan houden, kan inruilen tegen iets anders, of kan doorverkopen – nog voor bezit kan doorgaan. Dit is een onverwachts opgekomen belangrijke vraag, op het kruispunt van gedigitaliseerde maatschappij en internetcommercie. De aanleiding ervoor is een activiteit op een gebied waarover we nooit eerder in Gezond Verstand hebben geschreven, maar eentje die wereldwijd miljarden teenagers bezighoudt – in Nederland zeker wel meer dan een paar miljoen – evenals hun vaders, die er waarschijnlijk ook intensief mee bezig zijn geweest. Het gaat over computergames. Toen die tak van vrijetijdsbesteding nog in de kinderschoenen stond, en ik de ontwikkeling ervan in Japan tegenkwam, vroeg ik mij vaak af waarom de pasgeboren persoonlijke computer samen met het pasgeboren internet werd aangewend voor zo’n relatief nutteloos lijkende activiteit, in plaats van dezelfde combinatie te gebruiken om de mysteries van allerhande dingen van achter je schrijftafel te gaan onderzoeken, verlost van tijd en moeite in bibliotheken.
Gaming is onontkoombaar. Ook op je telefoon staan spelletjes, iets wat een van Nederlands meest briljante schrijvers, Johan Huizinga, als hij aan futurologie zou hebben gedaan al in 1938 had kunnen voorzien in zijn klassieker ‘Homo Ludens’ – misschien wel het meest diepzinnige, wereldwijd geciteerde essay over een noodzakelijke bezigheid voor het bestaan van een cultuur.
En verder onder meer:
– Bezitverlies
– Falende dienstverlening
– Arctische geopolitiek
– Bloeddrukverlagers-zwendel
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via