Joren Jacobs
Jacques Baud woont in Brussel, zijn bankrekeningen zijn bevroren en economische hulp – wat dat ook moge inhouden – mag hem niet geboden worden. Het verbod om de EU in te reizen is een voorbeeld van de achteloze manier waarop men omgaat met de sanctielijst. Men nam niet eens de moeite om na te gaan of de heer Baud niet misschien al in de EU woonde. De beschuldigingen dat hij voor Moskou zou werken zijn uit de lucht gegrepen. Geen enkele hem veroordelende ambtenaar heeft daadwerkelijk zijn boeken gelezen. Zo baseerde Baud zich uitsluitend op ‘westerse’ bronnen en weigerde hij interviews aan zowel de Russische als de Oekraïense media, juist om niet gebruikt te worden binnen welke propagandastrijd dan ook. De plaatsing van Baud op de sanctielijst is dus een politieke vervolging waar bewijslast noch rechtspraak aan te pas komen. De Raad van de EU kan dit doen doordat zij zich laat bespelen, terwijl kritische media en burgers maar moeilijk grip krijgen op het Brusselse machtsspel.
Verantwoordelijke voor de sanctielijst is de Raad van de Europese Unie, een sub-organisatie van de EU, waarover je doorgaans weinig hoort, maar waarbinnen belangrijke beslissingen genomen worden. Verwarring met de Europese Raad is een veel voorkomend euvel. Het is dus begrijpelijk dat de berichtgeving over kolonel Baud zich voornamelijk richt op de humanitaire kant van de zaak en dat men niet graag de vingers brandt aan de institutionele aspecten. Toch is dit belangrijk, want in de ingewikkelde kluwen van instituties ontstaat de ruimte om te handelen. De Raad van de EU speelt een doorslaggevende rol bij het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid en de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. Vanuit die hoedanigheid meent zij een sanctielijst te mogen bijhouden waarop zij personen kan plaatsen die de veiligheid van de EU in het geding brengen. Let wel, de sanctielijst is een eigen invulling van hun bij verdrag bepaalde brede taakstelling. Personen kunnen op de lijst geplaatst worden onder verwijzing van vage motiveringen en zonder overleg van bewijs. Zo zou Baud met zijn uitingen de stabiliteit en veiligheid van Oekraïne bedreigen, een land dat niet eens onderdeel is van de EU.
De Raad van de EU is een vehikel waarbinnen ministers van EU-landen vergaderen en gemachtigd zijn om namens hun regeringen verdragen te sluiten. Dit gebeurt per onderwerp, binnen verschillende zogeheten ‘formaties’. Saillant detail is dat de formatie Buitenlandse Zaken wordt voorgezeten door de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid, de Russofobe Kaja Kallas, terwijl bij andere formaties het voorzitterschap rouleert. Kallas en haar ambtenaren zorgen ervoor dat deze formatie meer continuïteit kent dan andere formaties en beter ingezet kan worden voor het verwezenlijken van langere termijndoelen, zoals de door hen gewenste overwinning van Oekraïne op Rusland. Daarin past het hanteren van een sanctielijst prima, maar tegelijkertijd is het een onevenredige oprekking van dit beleidsterrein naar het Europese niveau.
Een ander belangrijk aspect is dat de Raad van de EU van origine bedoeld is als tegenhanger van de Europese Commissie, het steeds machtiger wordende uitvoerende orgaan van de EU. Deze insteek faalt, want met de uitvinding van de Hoge Vertegenwoordiger (Verdrag van Lissabon) en de keuze om deze zowel lid van de Europese Commissie te laten zijn als voorzitter van de formatie Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Raad van Europa, ontstaat er een overlapping. De voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, en Kaja Kallas, beide ongekozen functionarissen, streven dezelfde agenda na en buiten hun posities daartoe optimaal uit, door de anti-Rusland-boodschap éénmondig te verkondigen tijdens allerlei internationale conferenties en ‘staatsbezoeken’. In de praktijk is de Raad van de Europese Unie daarom eerder een verlengstuk van de Europese Commissie dan haar tegenhanger. Samen bepalen zij de geopolitieke positie van de EU, zonder al te veel hinder van controlerende instituties, die zij mutatis mutandis tot tandeloze monsters hebben gemaakt die voornamelijk achter de feiten aan lopen.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via