Bert Timmermans
En toch moesten Amerikaanse overheidsfunctionarissen uiteindelijk toegeven dat al hun stellingen onjuist waren. Want wat er nu in de Verenigde Staten boven water komt, is geen complottheorie meer. Het zijn strafrechtelijk vervolgbare feiten, ondersteund door tienduizenden pagina’s e-mails, interne documenten en getuigenissen onder ede.
Op 28 april 2026 klaagde het Amerikaanse ministerie van Justitie David Morens aan wegens samenzwering tegen de Verenigde Staten, vernietiging en vervalsing van federale documenten en het verbergen en beschadigen van overheidsdossiers. Morens is 78 jaar oud en jarenlang senior-adviseur van voormalig NIAID-directeur Anthony Fauci geweest. Op de aanklachten staat in de Verenigde Staten een federale gevangenisstraf van 51 jaar.
Duizenden e-mails, verstuurd via een privé-Gmail-account om FOIA-verzoeken (Freedom of Information Act) te ontwijken, leggen een patroon bloot van doelbewuste obstructie op het hoogste niveau. Morens schreef zelf, in een e-mail van 24 februari 2021, dat hij van een FOIA-relatie van de NIH geleerd had hoe hij e-mails kon laten verdwijnen. Hij verwijderde ook alles wat hij niet in de New York Times gepubliceerd wilde zien. Morens communiceerde structureel via zijn privéaccount.
Hij gaf EcoHealth Alliance, de non-profitorganisatie van Peter Daszak, die Amerikaans belastinggeld naar het Wuhan Institute of Virology stuurde, vertrouwelijke informatie door over interne NIH-procedures (National Institutes of Health). Tevens hielp hij zijn baas Fauci via wat hij zelf een “geheime achterdeur” noemde.
Morens stond er niet alleen voor. De aanklacht wijst op twee medeplichtigen: Peter Daszak, president van EcoHealth Alliance, en dr. Gerald Keusch, adjunct-directeur van de National Emerging Infectious Diseases Laboratories van Boston University.
Daszak speelde een bijzonder cynische rol. Hij stuurde Morens in juni 2020 twee flessen exclusieve rode wijn, als dank voor “advies en steun”. In de begeleidende brief schreef hij dat hij hoopte dat dit “een voortgezette reeks uitingen van dankbaarheid” zou gaan worden.
Morens antwoordde meteen dat hij zou nadenken over hoe hij dit kon “verdienen” en stelde voor een wetenschappelijk commentaar te publiceren dat het belang van EcoHealths’ werk zou benadrukken. Nadat EcoHealth mede dankzij Morens’ bemiddeling een subsidie van $ 7,5 miljoen had binnengehaald vroeg deze ronduit: “Krijg ik een steekpenning?” Daszak antwoordde bevestigend, en voegde eraan toe dat hij hoopte dat het “niet uitmondt in vijf jaar in de federale gevangenis”. Dat was zwarte humor die inmiddels bittere werkelijkheid dreigt te worden.
Om te begrijpen waarom al deze geheimhouding zo urgent was, moet worden gekeken naar wat men zoal probeerde te verbergen. Jarenlang werd aan de Universiteit van North Carolina gewerkt aan modificatie van coronavirussen, het zogenaamde gain-of-functiononderzoek. In oktober 2014 kondigde de regering-Obama echter een moratorium aan op de federale financiering van dit soort experimenten, nadat een reeks bioveiligheidsincidenten de gevaren van dit onderzoek hadden blootgelegd. Het moratorium liep tot 2017. Desondanks bleven NIH en NIAID een private organisatie, de EcoHealth Alliance, financieren voor onderzoek dat in feite onder het moratorium viel. Deze zette de experimenten door naar het Wuhan Institute of Virology. Daszak hield informatie hierover grotendeels buiten het zicht van toezichthouders.
Dit Wuhan Institute of Virology zou met het Chinese leger hebben gewerkt aan geheime projecten en voerde sinds minstens 2017 geheim onderzoek uit namens het Chinese militaire apparaat. Daardoor had de samenwerking via EcoHealth Alliance tot gevolg dat Amerikaanse technieken voor coronavirusmodificatie werden overgedragen aan een instelling die banden onderhield met een Chinees militair onderzoeksprogramma.
In maart 2018 diende EcoHealth Alliance bij het Amerikaanse defensieonderzoeksagentschap DARPA een subsidievoorstel in, bekend als ‘Project DEFUSE’. Het voorstel beschreef plannen om coronavirussen van vleermuizen te modificeren op een manier die, zo stellen wetenschappers en wetgevers inmiddels, een directe blauwdruk vormde voor het virus dat Covid-19 veroorzaakte. DARPA wees het voorstel af, onder meer vanwege de risicovolle gain-of-functionexperimenten die erin werden voorgesteld.
Maar het voorstel verdween niet. Het werd geüpload naar een geclassificeerd defensienetwerk en daardoor buiten het zicht gebracht van de inlichtingengemeenschap die in 2021 onderzoek deed naar de oorsprong van Covid-19. De experimenten die EcoHealth financierde bij het Wuhan Institute of Virology, resulteerden in coronavirusstammen die volgens sommige metingen in muizenlongen tot 10.000 keer sneller repliceerden dan de oorspronkelijke virussen. Plaatsvervangend directeur van NIH Lawrence Tabak bevestigde uiteindelijk in mei 2024 voor het Congres dat de NIH gain-of-functiononderzoek in Wuhan had gefinancierd, nadat meer dan vier jaar functionarissen dit hadden ontkend.
De lijnen komen bij elkaar in februari 2020, wanneer het artikel ‘The Proximal Origin of SARS-CoV-2’ verschijnt in Nature Medicine. Dit stuk, dat de laboratoriumlektheorie categorisch zou weerleggen, werd door gezondheidsfunctionarissen en media jarenlang gebruikt als definitief bewijs dat het virus een natuurlijke oorsprong had. Het publiek wist niet dat Fauci en toenmalig NIH-directeur Francis Collins de auteurs hadden aangespoord het te schrijven.
Hoofdauteur Kristian Andersen had Fauci nota bene op 31 januari 2020 zelf nog gewaarschuwd dat het nieuwe coronavirus “ongebruikelijke kenmerken” had die “mogelijk ontworpen leken”. Twee dagen later organiseerde Fauci een conferencecall en kort daarna verscheen het artikel dat al die zorgen van tafel veegde. Het Witte Huis erkende recent dat dit artikel door Fauci was uitgelokt om het narratief van een natuurlijke oorsprong te bevorderen.
Wat tot nu toe nauwelijks doordringt in het Nederlandse publieke debat, is dat Europese wetenschappers, en specifiek Nederlandse, geen passieve toeschouwers waren bij de totstandkoming van dit narratief. Ze zaten er zelfs middenin.
Op de conferencecall van 1 februari 2020 waren naast Fauci, Collins en de Proximal Origin-auteurs ook drie ‘virologen’ aanwezig: Erasmus MC-virologen Ron Fouchier en Marion Koopmans, en de Duitse Charité-viroloog Christian Drosten. Andersen en co-auteur Edward Holmes hadden op die call hun zorgen geuit over de mogelijke rol van het Wuhan Institute of Virology. Fouchier en Drosten, die beiden gain-of-functionexperimenten uitvoerden die als ‘conflicted’ werden beschouwd, verzetten zich echter krachtig tegen de hypothese dat SARS-CoV-2 genetisch was gemanipuleerd.
Dat is opmerkelijk, want Koopmans is hoofd virologie aan het Erasmus MC en Fouchier is haar plaatsvervanger. Bovendien is het Erasmus MC een samenwerkingspartner van de EcoHealth Alliance. Met andere woorden: de wetenschappers die op die cruciale call de laboratoriumhypothese van tafel veegden, waren institutioneel verbonden met de organisatie waarvan reputatie en financiering op het spel stonden.
Wat extra verontrustend is: de stellige opvattingen van de Proximal Origin-auteurs over een mogelijke laboratoriumoorsprong veranderden abrupt na de conferencecall van 1 februari. Wetenschappelijke zorgen die opeens verdwijnen na contact met de financiers van het onderzoek, vormen het doel bij uitstek voor parlementaire onderzoekscommissies in de VS.
De betrokkenheid van het Erasmus MC bij dit netwerk is geen toeval. Het sluit aan bij een patroon dat in Nederland al veel langer zichtbaar is, maar nooit tot institutionele consequenties heeft geleid. Dat valt ook niet te verwachten van de Parlementaire enquêtecommissie Corona. Die onderzoekt de periode van december 2019 tot het afschalen van de maatregelen in het voorjaar van 2022, met als rode draad de politieke besluitvorming. De enquête richt zich op wat het kabinet deed, niet op wie het kabinet vertelde wat het moest doen en op basis van welke belangen. De vraag of wetenschappelijke adviseurs met institutionele of financiële bindingen aan het internationale netwerk rondom EcoHealth Alliance en de NIH het Nederlandse beleid hebben gekleurd, valt buiten het officiële onderzoekskader.
Dat is precies het gat dat de Amerikaanse aanpak wél opvult. Congrescommissies in Washington vroegen niet alleen naar politieke besluitvorming, maar ook naar de financiële en institutionele verbindingen van de wetenschappers die de besluitvorming voedden.
Van de adviseurs die de aanpak van de regering in Nederland voedden is overigens wel het nodige bekend. Dierenarts Ab Osterhaus, voorganger van eveneens dierenarts Koopmans als hoofd virologie aan het Erasmus MC en mentor van zowel Fouchier als tal van andere prominente ‘virologen’ in het huidige debat, was al tijdens de Mexicaanse griep van 2009 onderwerp van een fel debat over belangenverstrengeling. Als voorzitter van de European Scientific Working Group on Influenza (ESWI), een organisatie die voor honderd procent door de industrie werd gefinancierd, was hij tegelijkertijd lid van de Nederlandse Gezondheidsraad en daarmee bepalend voor het nationale griepvaccinatiebeleid. Bovendien had hij via zijn vennootschap financiële belangen in Viroclinics, een samenwerking tussen de Erasmus Universiteit en griepvaccinproducenten.
Desondanks verklaarde Osterhaus in november 2011 in het televisieprogramma Pauw en Witteman letterlijk: “Ik heb geen bindingen met de industrie.” Follow the Money constateerde later dat Viroclinics, waar Osterhaus mede-eigenaar van was, de vaccinindustrie bediende met onderzoek. Deze branche beleefde gouden tijden door de vraag naar nieuwe vaccins tegen Covid-19.
Het is dit netwerk van institutionele verbindingen, Erasmus MC, EcoHealth Alliance, ESWI en de kring rondom Fauci’s NIAID, dat de Nederlandse betrokkenheid bij het bredere narratief verklaart. Het functioneerde als een systeem van gedeelde belangen, wederzijdse afhankelijkheden en een collectieve aversie tegen vragen die dit construct in gevaar zouden kunnen brengen.
Precies hier ligt de cruciale kantelende factor in dit verhaal. De huidige Amerikaanse regering stelt de volledige Covid-aanpak aan de kaak: van de arbitraire ‘6 voet afstand’-regel tot de mondkapjesverplichting zonder wetenschappelijk fundament en de lockdowns die “onmetelijke schade” aanrichtten aan economie en volksgezondheid.
Dat is een vorm van institutionele zelfreiniging die in Europa volledig ontbreekt. In Nederland is er geen onderzoekscommissie die e-mails opvraagt van volksgezondheidsfunctionarissen, worden ambtenaren die andersdenkenden de mond snoerden niet aangeklaagd, en ontbreekt erkenning dat kritische onderzoekers destijds gelijk hadden. Koopmans en Fouchier geven nog altijd college, adviseren beleidsmakers tot op de dag van vandaag en worden in de media doorlopend als ‘neutrale experts’ gepresenteerd. Nu zien we dat weer met de paniekzaaierij rond het zogenaamde hantavirusgevaar. De vraag naar hun rol op de call van 1 februari 2020 en de vraag of hun institutionele belangen die rol kleurden, is in Nederland nooit serieus gesteld.
Ondertussen gaat de zoektocht naar verantwoording in de VS wel onverminderd voort. Moleculair bioloog Richard Ebright van de Rutgers University zei het helder: “Het bewijs is overtuigend. Tenzij een van de verdachten bereid is het bewijs te leveren tegen Fauci en anderen, zullen ze waarschijnlijk allemaal worden veroordeeld.” Fauci ontving vlak voor zijn vertrek in januari 2025 een volledige en onvoorwaardelijke gratie van president Biden, een gebaar dat, gezien alles wat nu boven tafel komt, veelzeggend is.
Wat begon als een wetenschappelijk debat over de oorsprong van een virus, is uitgegroeid tot een strafrechtelijk dossier over machtsmisbruik, documentvernietiging en het stelselmatig misleiden van het Amerikaanse volk. De puzzelstukken vallen op hun plek, niet als complottheorie, maar als bewijs.
Wat vertel ik mijn medemens?
- Wat er nu in de Verenigde Staten boven water komt zijn strafrechtelijk vervolgbare feiten.
- David Morens, jarenlang senior-adviseur van voormalig NIAID-directeur Anthony Fauci, hangt een federale gevangenisstraf van 51 jaar boven het hoofd.
- Ook Erasmus MC-virologen Ron Fouchier en Marion Koopmans, en de Duitse Charité-viroloog Christian Drosten waren direct betrokken.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
