fbpx
Scroll Top

Vals onderzoek dat de voorgeschreven werkelijkheid creëert

82 Vals onderzoek dat de voor­ge­schreven werkelijkheid creëert min

VOORGESCHREVEN WERKELIJKHEIDSSCHEPPING

Vals onderzoek dat de voorgeschreven werkelijkheid creëert

Vincent Praster

Sinds de moord op president Kennedy, op 22 november 1963, is er een opmerkelijk patroon waar te nemen in de wijze waarop onderzoek naar de toedracht van zeer ingrijpende misdaden wordt uitgevoerd. De onderzoeken die zijn ingesteld na de moord op JFK, de aanslagen op 9/11 en het neerhalen van MH17 wijken sterk af van de wijze waarop gedegen forensisch wetenschappelijk onderzoek dient te worden uitgevoerd. De uitkomsten van deze bedrieglijke onderzoeken vormen echter wel de basis van wat overheden de burgerbevolking willen laten geloven over deze monumentale gebeurtenissen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Login als abonnee of abonneer je om onbeperkt alle artikelen te lezen.
Word nu abonnee van Gezond Verstand Magazine

Kies uit een jaar– of kwartaalabonnement en ontvang de meest kritische en onafhankelijke kijk op actuele onderwerpen.
Wil je liever digitaal lezen? Voor slechts €60 per jaar heb je al een digitaal abonnement.
Je krijgt na je bestelling direct toegang tot alle uitgaven op de website.

Bij wereldschokkende gebeurtenissen zoals de moord op JFK, die zich inspande voor wereldvrede, of misdaden met grote aantallen dodelijke slachtoffers, zoals 9/11, raakt een bevolking vanwege de grote verbondenheid die men erbij voelt enigszins getraumatiseerd en heeft het een dringende behoefte aan antwoorden over hoe het heeft kunnen gebeuren. Men is vanwege de tv een bijna directe getuige geweest van moord en massamoord. De moord op JFK en het ineenstorten van de WTC-torens met bijna 3.000 mensen erin worden tot op de dag van vandaag nog regelmatig getoond, en de beelden van de neergestorte MH17 met doorzeefde cockpit waarbij alle 298 inzittenden om het leven kwamen, staan nog steeds bij velen op het netvlies gebrand.

Deze emotionele betrokkenheid zorgt voor een kortstondige nieuwsgierigheid, waarbij normale bezigheden naar het tweede plan worden verwezen voordat men kan overgaan tot de dingen van de dag. De massamedia onderbreken meteen al het andere waarmee ze bezig waren en schakelen over op 24/7-berichtgeving. Indien zij zich zouden beperken tot het melden van zichtbare feiten, zouden zij niets anders kunnen melden dan dat er iets verschrikkelijks is gebeurd, maar dat nadere informatie nog ontbreekt. Veel kijkers zouden dan onrustig gaan zoeken naar moeilijker in te winnen informatie, waardoor het voor de media dus zaak is om het publiek aan zich gebonden te houden. Bij gebrek aan aanvullende feitelijke informatie zoeken de programmamakers daarom hun toevlucht tot interviews met bekende personages die her en der tevoorschijn worden getoverd.

– Het artikel gaat verder onder de afbeelding –

82 Vals onderzoek dat de voor­ge­schreven werkelijkheid creëert min

De kijkers krijgen gesprekken te zien met mensen die vanuit hun al of niet deskundige positie proberen hun licht op de zaak te laten schijnen. Omdat deze ‘pratende hoofden’ net zo min over feitelijke informatie beschikken, krijgen de kijkers op deze manier alleen opinies voorgeschoteld. Bij het uitblijven van verdere aantoonbaar juiste informatie, zullen de media niet anders kunnen doen dan de beelden van de ingrijpende gebeurtenis en de opinies daarover veelvuldig herhalen.

Doordat alle media op deze wijze opereren, krijgen mensen over een breed front allerlei opinies voorgeschoteld. Hierdoor is de verleiding groot om te concluderen dat als iedereen hetzelfde beweert, zulke beweringen wel waar moeten zijn. Deze aanname zal versterkt worden wanneer de speculaties keer op keer uitmonden in een externe vijand, die men vervolgens als een gemeenschappelijke vijand zal herkennen. Bij een deel van het publiek zal de aandacht bij gebrek aan nieuwe informatie na enkele dagen wegvloeien. Velen zullen inmiddels in de veronderstelling verkeren dat de toedracht eigenlijk al grotendeels bekend is, en men gaat over tot het normale leven. Onderlinge gesprekken gaan vrijwel meteen over de impliciete aanname van de toedracht en over de gemeenschappelijke vijand die volgens de speculaties en opinies de misdaad heeft gepleegd.

Media en personen die afwijkende informatie verspreiden en zich baseren op wat lastiger te achterhalen feiten, worden niet alleen volledig overschaduwd door de massamedia met hun eindeloze herhaling van de ingrijpende beelden en opinies, zij worden automatisch gezien als entiteiten die mogelijk zijn beïnvloed door anti-gemeenschappelijke beweegredenen, of zelfs door partijen die bij de misdaad betrokken zijn geweest. Op dat ogenblik is een ‘voorgeschreven werkelijkheid’ eigenlijk al ontstaan. Wat dan volgt, is dat politici om opheldering gevraagd zullen worden over deze voorgeschreven werkelijkheid die is ontstaan. Zij zullen hun gebruikelijke gave om met een stortvloed aan woorden elke vorm van inhoudelijk antwoord geven te vermijden, niet lang vol kunnen houden, vanwege de enorme groepsdruk. Hierdoor belanden zij voor de keuze of zij handig manoeuvrerend in de voorgeschreven werkelijkheid mee willen gaan, of zich willen baseren op de langzame openbaring van meer aanwijsbare feiten. Als zij voor dit laatste kiezen, lopen ze het risico geconfronteerd te worden met grote verontwaardiging in de media indien deze feiten een verhaal vertellen dat afwijkt van het gangbare officiële verhaal. Wanneer hun achterban vatbaar is voor deze verontwaardiging, is een dalende populariteit het gevolg en komt hun politieke carrière in gevaar.

De voorgeschreven werkelijkheid drukt al een zeer grote stempel op de politiek ten tijde dat de overheid begint aan het vormgeven van onderzoek naar de toedracht van zaken. In de onderzoekscommissies kunnen daardoor personen plaatsnemen die niet voldoen aan de profielschets dat men onbevooroordeeld dient te zijn. Ook hier geldt wederom dat iedereen die vraagtekens zet bij de samenstelling van deze onderzoekscommissies grote collectieve verontwaardiging over zich heen zal krijgen. Dit werd op amateuristische wijze geïllustreerd door premier Mark Rutte in een lijsttrekkersdebat met Thierry Baudet, waar-in Rutte zeer verontwaardigd vroeg of Baudet de integriteit van het MH17-onderzoek in twijfel durfde te trekken.

- Het artikel gaat hieronder verder -

Je leest een artikel uit Gezond Verstand #82

In dit nummer onder meer:

CO2-reductie leidt naar de middeleeuwen
EU-AI-wet, instrument censuur en controle
Verkiezingen Taiwan geen anti-China-resultaat
Vals onderzoek creëert voorgeschreven werkelijkheid
Verslagen stuurloos Oekraïne vecht door

In de praktijk roept elke vorm van kritiek op dit soort onderzoek hevige reacties op, en wordt er totaal niet gekeken naar de inhoud van de kritiek. Dit maakt het mogelijk dat mensen die met geen mogelijkheid onpartijdig te noemen zijn, ongehinderd in de onderzoekscommissies kunnen plaatsnemen. Kennedy kreeg Operation Northwoods ter goedkeuring voorgelegd, bestaande uit plannen om middels aanslagen op eigen burgers, gekaapte vliegtuigen en valse aantijgingen jegens Cuba, een militaire interventie aldaar te rechtvaardigen. Kennedy ontsloeg de hoofdverantwoordelijken voor dit weerzinwekkende plan, wat ook gold voor CIA-directeur Alan Dulles. Maar Alan Dulles mocht na de moord op JFK plaatsnemen in de Warren Commission.

In de 9/11 Commission werd Philip Zelikow aangesteld als uitvoerend directeur, terwijl hij betrokken was bij de George W. Bush-regering en direct na de samenstelling van de onderzoekscommissie de hoofdstukindeling van het rapport overhandigde dat gebruikt diende te worden voor het onderzoek.

Bij het MH17-onderzoek werd een Joint Investigation Team (JIT) samengesteld. Omdat er 193 Nederlanders aan boord waren, werd Nederland lid. Maleisië mocht – als eigenaar van het vliegtuig en met 28 passagiers en 15 bemanningsleden aan boord – in eerste instantie helemaal niet toetreden, en Australië met 27 passagiers wel. Hoewel slechts vier passagiers de Belgische nationaliteit hadden, mocht België toch meedoen. Maar het meest opmerkelijke lid van het JIT was Oekraïne. Dat was het land waar het neerschieten plaatsvond, en dat er de wapens en beweegredenen voor had. Oekraïne speelde een zeer prominente rol bij het onderzoek, terwijl Rusland als andere verdachte niet mocht toetreden. De voorgeschreven werkelijkheid zorgt ervoor dat zo’n aanpak door de bevolking klakkeloos wordt aanvaard, uit angst om te worden beschuldigd van heulen met de vijand.

Een andere overeenkomst van de drie genoemde onderzoeken is het negeren van bewijsmateriaal. Een gedegen forensisch onderzoek bestaat uit het verzamelen van zoveel mogelijk bewijsmateriaal, om vervolgens via een iteratief proces de hypotheses bij te stellen, totdat zij al het bewijsmateriaal kunnen verklaren. Na de moord op JFK verklaarden vele ooggetuigen schoten uit meerdere richtingen te hebben gehoord. Bij 9/11 verklaarden 118 brandweerlieden net voor de instorting explosies in de kelder te hebben gehoord. En één dag na MH17 verklaarden op de BBC tientallen omwonenden gevechtsvliegtuigen in de buurt van MH17 te hebben gezien, en waren er ter plekke geconstateerde bewijzen van een Oekraïens gevechtsvliegtuig als dader ruim voorhanden. Op geen enkele manier paste dat alles binnen de voorgeschreven werkelijkheid.

In 2020 kondigde de WHO een pandemie af en werd de hele wereld bang gemaakt voor een onzichtbare vijand. De voorgeschreven werkelijkheid nam hierbij bizarre proporties aan en verschafte de basis voor de allergrootste misdaad in de geschiedenis der mensheid. Op dit ogenblik zien we overal onweerlegbaar bewijsmateriaal over wereldwijde structurele oversterfte, die volledig correleert met de uitrol van de corona-injecties, maar ook hier constateren we dat dit bewijsmateriaal vrijwel volledig wordt genegeerd. Vanuit de politiek is er inmiddels een weliswaar marginale maar toenemende roep om onderzoek naar de plotselinge oversterfte en de relatie met de injecties. De vraag is wat de samenstelling van deze commissie zal kunnen worden, want de voorgeschreven werkelijkheid rondom Covid is dermate kolossaal, dat velen zichzelf in de vervelende positie terugvinden dat ze – mogelijk zonder het zelf te beseffen – meegewerkt hebben aan de grootste misdaad ooit.

– einde artikel –

Je las een gratis artikel uit Gezond Verstand

Volg ons op social media

Kijk en beluister Gezond Verstand via

X


Dit artikel is alleen voor abonnees
Login als abonnee of abonneer je om onbeperkt alle artikelen te lezen.
Word nu abonnee van Gezond Verstand Magazine

Kies uit een jaar– of kwartaalabonnement en ontvang de meest kritische en onafhankelijke kijk op actuele onderwerpen.
Wil je liever digitaal lezen? Voor slechts €60 per jaar heb je al een digitaal abonnement.
Je krijgt na je bestelling direct toegang tot alle uitgaven op de website.

Gerelateerde berichten

Privacybeleid
Wanneer u onze website bezoekt, dan kan deze informatie via je browser opslaan voor specifieke services, meestal in de vorm van cookies. Hieronder kunt je je privacyvoorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van cookies van invloed kan zijn op je ervaring op onze website en de diensten die we aanbieden.