Cees van den Bos
De verklaring voor deze abrupte ontbinding is dat “wat begon als een pragmatisch kader van internationale organisaties voor vrede en samenwerking, is uitgegroeid tot een omvangrijke architectuur van mondiaal bestuur”. Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio typeerde deze organisaties als overbodig en ideologisch gekant tegen Amerikaanse belangen. Minister van Financiën Scott Bessent bracht de breuk met aan de energietransitie gerelateerde fondsen ter wille van betaalbare energie onder de aandacht.
President Trump heeft sinds het begin van zijn tweede termijn regelmatig gerefereerd aan de noodzaak voor het herwinnen van Amerikaanse soevereiniteit. Het ministerie van Buitenlandse Zaken stelt nu dat deze organisaties er actief naar streven Amerikaanse soevereiniteit te beperken: “Veel internationale organisaties dienen tegenwoordig een globalistische agenda die geworteld is in de inmiddels ontkrachte fantasie van het ‘Einde van de Geschiedenis’. Hun werk wordt bevorderd door dezelfde ‘elite’netwerken – het internationale ngo-complex – die we met de sluiting van USAID zijn begonnen te ontmantelen.”
Het memorandum van 7 januari volgde op het op 4 februari vorig jaar gepubliceerde ‘decreet 14199’ om genoemde instituties te onderzoeken op het financieren van doelstellingen die de Verenigde Staten zouden benadelen. Middels dat decreet trok de VS zich onmiddellijk terug uit de UN Human Rights Council (UNHRC) en werd het VS-kantoor gesloten. Daarnaast werd een review gestart van het lidmaatschap van UNESCO en het UN Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA), wat leidde tot een aangekondigde terugtrekking uit UNESCO per 31 december 2026 en de stopzetting van financiering voor UNRWA.
Een aantal opvallende namen onder die 66 organisaties zijn verbonden met het gedachtegoedcomplex van veiligheid en strategische communicatie, alsook het gedachtegoed van genderdiversiteit, duurzame energie en andere klimaatgerelateerde instanties.
Sommige van deze instanties hebben Nederlandse wortels en het mag worden verwacht dat de Amerikaanse breuk binnen het Nederlandse netwerk van denktanks, universiteiten, ngo’s en zelfs de inlichtingendiensten, flink zal doordreunen. Vooral wanneer duidelijk wordt dat bij minstens zeven van deze instellingen de Nederlandse betrokkenheid uitzonderlijk groot is. Dit aspect wordt in de berichtgeving over de breuk door de NOS, RTL-nieuws, BNNVARA en De Volkskrant achterwege gelaten.
Het Global Counterterrorism Forum (GCTF) heeft bijvoorbeeld hun administratieve hoofdkantoor in het T.M.C Asser Instituut, dat voor een belangrijk deel afhankelijk is van financiering vanuit het GCTF. In het jaarverslag van 2024 werd melding gemaakt van het risico dat Kasper Vrolijk in de directie van het GCTF zit, naast zijn functie van voorzitter van de raad van bestuur van de denktank ICCT, een denktank die zich specifiek richt op problematiek en oplossingen gericht op het voorzien van meer bevoegdheden aan inlichtingendiensten als de NCTV.
Het European Centre of Excellence for Countering Hybrid Threats (Hybrid CoE), dat in Finland is gevestigd, vormt het trans-Atlantische kader voor ‘narratiefbeheersing’. Het houdt zich voornamelijk bezig met informatieve oorlogvoering door middel van strategische communicatie (STRATCOM) en psychologische operaties (psyops). Dit omvat propaganda-, censuur- en beïnvloedingsoperaties met moderne technologieën als AI.
Hybrid CoE heeft een belangrijke brugfunctie tussen de NAVO en de EU en traint onder andere ambtenaren en journalisten in strategische communicatie – onder het mom van weerbaarheid. Nederlandse politieke lijntjes bij Hybrid CoE lopen in veel gevallen via het ministerie van Buitenlandse Zaken, het ministerie van Defensie en de MIVD en soms ook via een liaison met de NCTV. Bij de operaties zijn tevens instituten als de Universiteit Leiden, TNO en Clingendael betrokken.
Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) vormt het centrum van de gedachtegoedgemeenschappen rond klimaatverandering. Als grondlegger van een theorie over deze ‘epistemische gemeenschappen’ (epistemisch: theorieën rondom kennisverwerving) en hoe deze te werk gaan, is Peter M. Haas er persoonlijk bij betrokken. De Nederlandse aanwezigheid binnen het IPCC is buitengewoon sterk in verhouding tot de grootte van het land. Het ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK) en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (IenW) zijn bij de beleidsmatige kant van de klimaatgemeenschap betrokken, terwijl het KNMI er een sleutelrol bij bekleedt. De Universiteit Utrecht, Wageningen UR, Deltares en het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) leveren structureel inhoudelijke experts voor IPCC-werkgroepen.
Het International Institute for Justice and the Rule of Law (IIJ) fungeert als een semi-overheidsinstituut dat door westerse staten wordt gebruikt om juridische kaders en praktijktrainingen in partnerlanden te realiseren onder de vlag van ‘de rechtsstaat’ en ‘contraterrorisme’. Nederland is daarbij een ‘founding donor’ en ‘permanent participant’. De Nederlandse inbreng binnen het IIJ is structureel op financieel, inhoudelijk en diplomatiek vlak sinds de oprichting in 2014. De betrokken ministeries zijn die van Binnenlandse Zaken en Justitie en Veiligheid. Onder de participanten zitten rechters, officieren van justitie en medewerkers van de NCTV. Het IIJ werkt nauw samen met GCTF-werkgroepen, organiseert evenementen en wordt vaak gezien als een uitvoeringsarm van GCTF-initiatieven.
Het in Den Haag gevestigde Human Security Collective (HSC) zit in het bestuur van het Global Community Engagement and Resilience Fund (GCERF) – waarvan de Nederlandse regering regelmatig wordt genoemd als een van de topbijdragers – en is partner op het gebied van ‘preventing violent extremism’ (PVE) en ‘human security’. Daarnaast is het HSC verbonden aan de Open Society Foundations (OSF) van George Soros.
Als oprichtend en actief lid van de Freedom Online Coalition (FOC) is de Nederlandse overheid hier sinds de oprichting in 2011 in Den Haag nauw bij betrokken. De coalitie werd gelanceerd door de toenmalige Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal.
Nederland speelde een leidende rol door het voorzitterschap in 2024 onder minister Caspar Veldkamp en door eerdere betrokkenheid van minister Ben Knapen. Het ministerie van Buitenlandse Zaken coördineert de Nederlandse inbreng en promoot internetvrijheid via de FOC. Het heeft een adviseursnetwerk waarin Big Tech-bedrijven als Google, Microsoft, Amazon en Salesforce zijn vertegenwoordigd. De kernwaarden ‘freedom’, ‘democracy’, ‘human rights’ en ‘resilience’ lijken vanwege de toenemende online-censuur en inperking van het vrije internetverkeer ‘succesvol’ negatief door het FOC te worden verzorgd.
Met het verbreken van de banden met de 66 supranationale organisaties onttrekt president Trump de VS aan het gezag van een groot aantal publiek-private samenwerkingsarrangementen, die een poging van boven nationale controle verheven krachten voor het vestigen van een technocratische mondiale dictatuur mogelijk maakten. Dit manifesteerde zich het duidelijkst precies zes jaar geleden met het verzinsel van een pandemie veroorzaakt door een levensbedreigend virus, en de vrijheidsberovende maatregelen ten gevolge daarvan. Enkele jaren daarvoor hadden politiek betekenisvolle krachten zich gevormd rond het verzinsel dat de menselijke productie van CO₂ de aarde met klimaatrampen bedreigde.
Deze samenwerkingsverbanden opereren via met elkaar verstrengelde denktanks, ngo’s, onderwijsinstellingen en de massamedia, die beleidswijzigingen beogen die aan de democratische controle van een parlement, of andere burgerinitiatieven, worden onttrokken.
Trump besloot om dit monsterverbond van verholen clandestiene politieke en financiële operaties gericht op het vestigen van een mondiale dictatuur te verbrijzelen, waarmee tevens grote misdaadsyndicaten kunnen worden aangepakt. Op geopolitiek gebied zijn hiermee de kaarten opnieuw geschud. Alleen het Europese deel van de trans-Atlantische wereld blijft vasthouden aan het door Trump verworpen gezag van de supranationale organisaties. Deze trans-Atlantische breuk in wat voorafgaand aan Trumps initiatief als een verenigd Westen kon worden beschouwd, veroorzaakt de nu heersende onrust onder de Europese politieke ‘elite’ van wie het zelfbehoud in het geding is gekomen, dat ironisch genoeg wordt bewaakt door oorlogszucht jegens Rusland, waardoor het initiatieven voor vrede in Oekraïne saboteert.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
