Moedig talent Raisa Blommestijn op het matje bij ‘wakkere’ psycholoog

Wie wél de vinger opsteekt, is dr. mr. Raisa Blommestijn (geb. Voorburg, 1994). Ze is zeer slim en een talentvol commentator. Ze begon haar loopbaan als onderzoeker en docent bij de Universiteit Leiden. Ze schreef een proefschrift over de ondergang van de democratie in Duitsland, waardoor Hitler de macht kon grijpen. Haar goed leesbare boek heet: Het Spook van Weimar, een democratie in crisis. Meteen toen in 2020 het coronadrama zich voordeed, reageerde Raisa. Ze kende de geschiedenis. Ze doorzag het politieke spel, ze protesteerde tegen de maatregelen van personen als Grapperhaus, Hugo de Jonge en Jaap van Dissel. Ze bestreed de avondklok en andere dwangmaatregelen. Ze wilde handhaving van de keuzevrijheid voor allen. Aan de ontmaskering van het coronabeleid heeft Raisa dus kundig bijgedragen. Vanaf dat moment was ze bekend.

Door de kappersblaadjes wordt Raisa met rust gelaten. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het hoge niveau waarop ze communiceert. Met haar taalvaardige uitstraling is Raisa uitgegroeid tot vooraanstaand opiniemaker en commentator van de omroep ON (Ongehoord Nederland). Bij ON heeft ze de speelruimte gevonden die ze zoekt. Stevige debatten gaat ze niet uit de weg. Ze zegt dat politieke discussies hard nodig zijn om Nederland op gang te krijgen.

Een uitspraak van Raisa is dat “politici en media zwijgen over de echte oorzaak van de moord op Lisa”. Bedoeld werd het schoolmeisje uit Abcoude dat nabij de Bijlmermeer op een nachtelijk uur de dood vond. Ook merkt Raisa op: “De kogel komt van links omdat links niet kan omgaan met debat of argumenten.” Voorts stelt Raisa: “De overheid noemt iedereen die zelf wil nadenken een extremist.”

Fel komt Raisa voor de dag als ze de blik werpt op de doorgeschoten ‘deugmensen’ in het land. Dan zegt ze: “De regenboog-ideologie staat voor de ultieme maakbaarheid van het leven. Zelfs je geslacht kun je kennelijk aanpassen. Je kunt je laten ombouwen en je kunt vervolgens de hele maatschappij verplichten je met de door jou bedachte pronouns te laten aanspreken. En jullie en ik moeten dat allemaal maar accepteren. We moeten mee met het nieuwe normaal waarin de vrouw geen vrouw meer mag heten, mannen ook ongesteld kunnen worden en kinderen van soms nog geen twaalf jaar oud volgestopt worden met medicatie om hen onvruchtbaar te maken. En waarbij bij meisjes van zestien jaar oud de borsten worden afgezet.”

Raisa werd boos toen ze filmbeelden zag van een incident op NS-station Bijlmer Arena. Een man van middelbare leeftijd sprak een jongeman aan op wangedrag. Prompt werd hij door zes jongens geschopt en geslagen. Kamerlid Gideon van Meijeren had de beelden eveneens gezien. Hij sprak van ‘een gruwelijk geweldsmisdrijf’. De daders noemde hij ‘primaten’. Verwijzend naar deze filmbeelden nam Raisa het woord ‘primaten’ van Gideon over. Hierna werd Raisa voor de rechter gedaagd. Raisa zei: “Ik heb niemand opzettelijk beledigd. Ik heb nooit vermoed dat die lading achteraf in mijn woorden gelegd zou worden.” Toch legde de rechter een taakstraf van 80 uur op, de helft voorwaardelijk. Dat is niet verwonderlijk, want zoals ook de gepensioneerde hoge politiecommissaris in dit blad heeft uitgelegd, Nederland heeft geen onafhankelijke rechtspraak.

Van de ‘andersdenkende’ gemeenschap in Nederland zou men onvoorwaardelijke steun voor haar uitspraken verwachten. Dat bleek niet het geval toen kort na haar veroordeling Raisa zich voor kanaal BlckBx liet interviewen door de psycholoog Huibrecht Boluijt. Hij bleef haar lastigvallen over haar toon van spreken, en haar ‘dominerende vechtkant’. Zat er niet iets teveel van een driftkikker in haar? Met een andere toon zou zij een breder publiek bereiken, in elk geval verder dan haar ‘eigen bubbel’. Waar veel mensen op zouden afknappen, zo meende Boluijt, was dat ze de overheid als tegenstander afschilderde, “dan is de hele goegemeente al weg”. Hij maakte er geen geheim van dat hij zichzelf zag als in het midden tussen de reguliere en de oppositionele media. Raisa legt geduldig uit hoe het zit met bijvoorbeeld de Raad van State en de rechterlijke macht als machtige instituties die ervoor zorgen dat de overheid kan overheersen. Maar de psycholoog kon daar niets anders tegenin brengen dan dat zij de realiteit in ‘behapbare stukjes’ moest overbrengen.