Wetenschap is sinds jaar en dag een spel van ontkrachting van een heersende consensus en van herhaalde hervatting van de zoektocht naar betere antwoorden. Ontkrachting als kracht van de bevinding. Waarom juist ontkrachting als kracht van de bevinding? Om meerdere redenen. Als we alleen maar zoeken naar bevestiging zullen we die uiteindelijk altijd vinden, omdat we simpelweg op voorhand sturen naar het antwoord dat we reeds denken te kennen. Bewust en onbewust.
Twee belangrijke grenzen op de weg naar een medische dictatuur werden afgelopen week overschreden: het hof voor de rechten van de mens oordeelde het geoorloofd om vaccinatie te verplichten bij ‘gevaar voor de volksgezondheid’, en onze regering besloot om een corona-paspoort in te voeren, zowel digitaal als op papier.
Dat er bij de huidige corona-campagne sprake is van een centrale, wereldwijde regie, wordt door veel mensen afgedaan als onmogelijk. Opmerkingen als ‘het zou voor het eerst zijn dat de regeringen de neuzen dezelfde kant op hebben’, en ‘waarom zouden de rijken en machtigen der aarde hun eigen economie om zeep willen helpen?’ worden veel gehoord.
De Amerikaanse centrale bank (Federal Reserve of Fed) verliest controle over zowel de lange als de korte rente. Dat komt omdat ze geen sturende rol meer speelt in de financiële sector. Schaduwbankieren zet steeds meer de toon.
De berichtgeving over 5G in de gevestigde media is dermate eenzijdig dat het algemene publiek niet goed over de implicaties ervan is geïnformeerd.