Nieuwe scheidslijnen

nieuwe-scheidslijnen
Nieuwe scheidslijnen
Pieter Stuurman
Recentelijk heeft de oorlog tegen de wereldbevolking een nieuwe wending gekregen. De zorgvuldig gecreëerde verdeeldheid onder het publiek begon namelijk in hoog tempo te verwateren, initieel onder invloed van de boostercampagne, die eerder geprikte mensen deed weigeren hun mouw op te rollen voor nog een derde prik, en die het draagvlak onder het beleid nog verder verzwakte. De nieuwe minister van volksgezondheid Ernst Kuipers werd al bij zijn eerste publieke optreden betrapt op leugens en ditmaal lieten de media, in tegenstelling tot voorheen, het niet na om hiervan melding te maken. Ondanks pogingen de pagina’s – en daarmee de aandacht van het publiek – te vullen met berichten over het ziekelijke libido van omhooggevallen zangers en rappers, sijpelde er informatie door die voorheen voorbehouden was aan ‘complotdenkers’. Zoals het feit dat de coronacijfers zwaar vervuild zijn omdat patiënten die voor iets geheel anders aanklopten bij de ziekenhuizen maar daarbij toevallig ook positief op corona testten, als coronapatiënt te boek kwamen.
I

neens kregen kritische wetenschappers en ziekenhuisdirecteuren een podium, maar ook burgemeesters (die tot voor enkele weken nog de ME op je nek stuurden als je wilde demonstreren) publiceerden een brandbrief waarin het kabinet wordt aangespoord tot koerswijziging. Het snel afbrokkelende publieke draagvlak onder het beleid leek een begin te zijn van een ongewenste hereniging der geesten, en dat vereist dus een herschikking van de schaakstukken op het strategische speelveld. Het opfrissen van de schifting is noodzakelijk voor het realiseren van de belangrijkste doelen, zoals ze zijn gedefinieerd door WEF en VN en waarover in eerdere edities van Gezond Verstand uitgebreid is bericht.
Het nieuw ingezette charmeoffensief beperkt zich niet tot de media. Ineens roepen politiek en ‘experts’ van het OMT en RIVM dat de maatregelen schadelijk zijn voor de samenleving en zelfs voor de volksgezondheid (iets dat ‘complotdenkers’ allang wisten) en worden ‘versoepelingen’ gepresenteerd als waren ze de verlossing. Uiteraard is het de bedoeling dat deze nieuwe aanpak op brede instemming kan rekenen en dat het gedeukte vertrouwen in het gezag hersteld wordt, om daarmee massale afvalligheid te voorkomen. Het is bijna verleidelijk om erin te geloven, maar tegelijkertijd worden er nieuwe scheidslijnen aangebracht.

Vorig jaar is een wetsvoorstel aangenomen dat het mogelijk moet maken om organisaties te verbieden (inclusief politieke partijen) die ‘ondermijnend’ zouden zijn voor de samenleving en een ‘bedreiging’ vormen voor de democratische waarden. Deze maand is de wet in werking getreden en direct is er in de media een offensief gestart tegen Forum voor Democratie, dat er nu openlijk van wordt beschuldigd een ‘terreurorganisatie’te zijn. Het lijkt er sterk op dat wordt aangestuurd op (of gedreigd wordt met) een verbod op deze democratisch gekozen partij. In een recent debat, waarin Gideon van Meijeren wilde uitleggen wat het belang en de functie is van burgerlijke ongehoorzaamheid, werd hem de mond gesnoerd door Kamervoorzitter Vera Bergkamp, die van Meijeren ervan beschuldigde aan te zetten tot wetteloosheid en het ondermijnen van ‘democratische besluiten’. Kennelijk is het mevrouw Bergkamp ontgaan dat die besluiten geen draagvlak meer hebben onder de bevolking, terwijl draagvlak nou juist het fundament is onder iedere democratie.

Een democratie zonder publiek draagvlak is simpelweg geen democratie. En wanneer een volksvertegenwoordiging ontspoort (zoals nu) en de aansluiting bij het volk dat ze heet te vertegenwoordiging verliest, is burgerlijke ongehoorzaamheid niet alleen geoorloofd, maar is het zelfs een morele plicht. Desondanks wordt het aangegrepen ter verdere demonisering van FvD, die op dit moment zowat de enige partij lijkt te zijn die zich hard maakt voor het behoud van (werkelijke) democratische waarden. Wanneer in ruil voor ‘versoepelingen’ een verbod op de partij geaccepteerd wordt, zullen nog vele andere organisaties ten prooi vallen aan deze wet, waaronder nieuwe internetmedia, maar wellicht ook gedrukte media zoals Gezond Verstand.

Er worden nieuwe scheidslijnen aangebracht tussen wat acceptabel geacht wordt en wat niet. De grenzen worden een beetje opgeschoven. Met wat tot voor kort nog niet gezegd mocht worden, maken de media ineens goede sier. Wie gematigd kritisch was en de wind van voren kreeg, wordt nu gelijk gegeven. Maar wie erbuiten valt wordt met nieuwe rigueur bestreden. Het lijkt de bedoeling dat de nieuwe scheidslijnen worden geaccepteerd in een politiek spel van handjeklap en het uitdelen van wisselgeld in de vorm van gunsten en enigszins meebewegen met de publieke opinie.
Overigens bleek tijdens de laatste persconferentie dat er van werkelijke gunsten geen sprake is. Onverminderd wordt vastgehouden aan de QR-pas die volgens onderzoek van TU Delft een verwaarloosbaar effect heeft op besmettingen, maar waardoor wel miljoenen mensen buiten de samenleving komen te staan, tenzij ze zich onderwerpen aan het programma van niet-werkende, maar wel schadelijke dwangmedicatie. Wat wordt gepresenteerd als versoepeling, is in werkelijkheid een aanscherping van het QR-beleid en dus in de praktijk een verharding. Het heeft de bedoeling de digitale toegangssamenleving voor eens en voor altijd in te burgeren. Het is natuurlijk begrijpelijk dat mensen graag weer eens uitgaan, en bereid zijn om daarvoor offers te brengen, en daarvan wordt dankbaar misbruik gemaakt door de beleidsmakers.

Om al te veel weerstand te voorkomen worden beloften gedaan. Duidelijk was dat grote groepen dubbel geprikte mensen zich niet ook nog eens wilden laten boosteren, omdat ze beseften dat het niet bij één boostershot zou blijven, en de meeste mensen hadden (terecht) geen zin om zich keer op keer te laten injecteren. Om de weerstand te verlagen belooft de minister dat de QR-pas “voorlopig permanent” geldig zal blijven na één boosterprik, in de hoop grote groepen te verleiden tot overstag gaan. En wellicht lukt dat bij diegenen die de contradictie in termen van de uitspraak “voorlopig permanent” niet doorzien.

Gezond Verstand thuis ontvangen?
Doe mee en ontvang 24x per jaar Gezond Verstand thuis. Als abonnee krijg je toegang tot alle edities (online) én het ledenforum. Met jouw bijdrage ondersteun je de onafhankelijke journalistiek en berichtgeving voor en door Nederlandse burgers.

Het valse charmeoffensief beperkt zich niet alleen tot Nederland. In verschillende landen, zoals Engeland en Denemarken, worden de beperkende maatregelen ineens (bijna) helemaal afgeschaft. Dat lijkt op het eerste gezicht het begin van het einde van de neppandemie te markeren, maar opvallend is wel dat deze ‘overwinning’ wordt toegeschreven aan het ‘succes van de ‘vaccins’ en de boosters’. En dat betekent dat er bij iedere beweerde nieuwe mutatie weer op kan (en zal) worden teruggekomen. Daarnaast kunnen deze landen eventueel ook worden ingezet als afschrikwekkend voorbeeld als er daar weer een ‘opleving’ van het virus wordt verkondigd, en kan er worden beweerd dat die opleving het gevolg is van de afschaffing van de maatregelen aldaar, om daarmee andere landen in het gewenste gareel houden. Ook hier lijkt dus een nieuwe scheidslijn – ditmaal tussen landen – te worden aangebracht, waarvan later weer strategisch gebruik kan worden gemaakt.

Ondanks de ommezwaai in de toon van media en politiek, blijven de strategische doelen van de supranationale machten die de nationale regeringen dicteren gewoon overeind. Het is duidelijk dat het permanent maken van periodieke injecties en het invoeren van het digitale toegangs-ID dat alle aspecten van het leven zal beheersen, absolute vereisten zijn voor de nieuwe wereld die men voor ogen heeft. Wachten is nu op de volgende fase in deze oorlog. Want de beoogde ‘Great Reset’ kan niet worden voltooid zonder ook het bestaande economische systeem eerst geheel af te breken. De eerste tekenen daarvan dienen zich nu aan in de vorm van de aansturing op een conflict met Rusland, waarin een rechtvaardiging gevonden wordt om de afname van Russisch gas te staken. We worden via de media alvast voorbereid op grote energieschaarste en bijzondere maatregelen zoals enorme prijsstijgingen waardoor gas voor grote groepen mensen onbetaalbaar wordt, en het eventueel stilleggen van ‘niet-essentiële fabrieken’ bij het wegvallen van gastoevoer. Hierdoor zullen mensen in steeds mindere mate kunnen blijven voorzien in hun levensonderhoud, en zal ook een belangrijk deel van de werkgelegenheid komen te vervallen. Het zou een uiterst effectief middel zijn om de wereldeconomie de gewenste doodsteek te geven, en vanuit de resterende puinhopen de Build-Back-Better-wereld op te tuigen die de mensheid in permanente slavernij moet houden. Want uiteindelijk moet er een definitieve scheidslijn geforceerd worden tussen de wereld die we kenden en de dystopie die men voor ogen heeft. En zolang veel mensen al tevreden zijn met een kort en gemaskerd bezoekje aan de kroeg onder vertoning van hun digitale gehoorzaamheidspas, ziet het er voorlopig nog niet naar uit dat de mensheid dit gaat tegenhouden.

Je las een artikel uit:
Gezond Verstand nummer 34
Privacybeleid
Wanneer u onze website bezoekt, dan kan deze informatie via je browser opslaan voor specifieke services, meestal in de vorm van cookies. Hieronder kunt je je privacyvoorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van cookies van invloed kan zijn op je ervaring op onze website en de diensten die we aanbieden.