F. van Rozendaal
Sprekend over angstgevoelens weten we precies waar we het over hebben. Maar hoe ze ontstaan, wat erachter ligt en wat dergelijke gevoelens met ons doen, weet de goegemeente niet zo goed; het wordt weggezet als een vaag metafysisch iets. Omdat gevoelens niet grijpbaar zijn behoren ze echter nog niet tot het bovennatuurlijke. Gevoelens zijn reëel en kunnen een enorme kracht hebben. Ze zijn verbonden met een onverbiddelijke lichamelijke biochemie die vele vitale processen aanstuurt, van gezondheid tot en met de effecten daarvan op ons leven, welzijn en zelfs levensduur. Angst belemmert rustig nadenken, chronisch leidend tot stress gevolgd door psychische en fysieke klachten.
Angst als reddende reflex op een acute zintuigelijk waarneembare bedreiging is natuurlijk een perfect instinct, automatisch werkend vanuit het autonome zenuwstelsel. Die reflex is zelden schadelijk omdat het stopt bij het wegvallen van gevaar. Het angstwapen van onze onderdrukkers daarentegen werkt als een voortdurende onzichtbare dreiging via vals beredeneerde gevoelens. Het unieke menseigene beredeneren kan enerzijds een creatieve kracht vanuit positieve gevoelens zijn, maar anderzijds onze valkuil vanwege negatieve gevoelens zoals angst.
De harde scheiding tussen lichaam en geest die sinds de achttiende eeuw, de eeuw van de Verlichting, in onze westerse cultuur is ontstaan, klinkt nog na in de overheersing van de rationele afweging als summum van ons denkvermogen te gebruiken voor materiële zaken. Daarmee is een vooroordeel ontstaan tegen gevoelens als immateriële, niet-meetbare processen; zij worden gebagatelliseerd alsof ze te verwaarlozen zijn. Gevoelens mogen tastbaar niet bestaan, maar een onweersproken feit is dat ze wel óntstaan, en dat de mens de unieke gave heeft om daarmee zelfbewust om te gaan. Tot het einde van het eerste decennium van deze eeuw waren juist menselijke gevoelens en ervaringen nog een essentieel studieonderwerp binnen de overheid, zoals ook voor deze schrijver, destijds toetredend tot het strategisch politie- en crisismanagement. De volgende bevindingen hierover berusten op ambtshalve bekende studies, observaties, kennis, ervaringen en inzichten; ze zijn ontdaan van persoonlijke meningen.
Gewapend met die kennis was het voor mij glashelder dat de overheid vanaf 2020 met de door haar gefingeerde ‘crisis’ allesbehalve aan serieus crisismanagement deed. Ze deed het tegenovergestelde, gelet op het nemen van aantoonbaar drastische langdurige disproportionele maatregelen, gebaseerd op niets anders dan hypothetische, theoretische en eenzijdige aannames. Dat ging vergezeld met het voortdurend aanwakkeren van angst, leidend tot een massale posttraumatische stress-stoornis die bij velen chronische en ernstige tot fatale gezondheidsproblemen veroorzaakte.
Het is belangrijk om te beseffen dat dit soort angst is ingeprent. Daarmee is de angst in feite een illusie die zich tegen je keert wanneer je er een werkelijkheid van maakt. Het harde feit is, dat je dat als mens zélf doet, door eenzijdig denken. Een bekend sociaalpsychologisch gevolg hiervan is de ontaarding in een zichzelf vernietigende toestand wanneer men het kritisch denkvermogen verliest (treffend literair vormgegeven door Marten Toonder in zijn boekwerk Het monster Trotteldrom). Menselijk denken vereist niet alleen rationeel denken met het hoofd, maar juist denken vanuit hoofd en hart samen. Dan wordt uiteindelijk duidelijk dat de in 2020 begonnen wereldwijde technocratische machtsgreep, waarin we nu gevangen zitten, gedoemd is te mislukken. Denken uitsluitend vanuit het hoofd, zoals op de ingeslagen technocratische overheidsweg, is namelijk per saldo nihilistisch, koud, cynisch, plat en zielloos.
Het adopteren van dat smalle denken maakt de mens gevoelig voor bangmakerij. Dan ontstaat angst voor bijvoorbeeld het mogelijk verliezen van bezit, baan, aanzien of gezondheid. Hier weerstand tegen te bieden begint met het besef om eerst te denken met gevoel vanuit het hart, wat zingeving, warmte, creativiteit, levendigheid en bezieling impliceert. Want dit zijn de elementaire krachten die de kern van effectief menselijk verzet kunnen vormen tegen mensonterende onderdrukking. Aansluitend ‘denken vanuit het hoofd’ geeft onbevreesd waarheidsgetrouwe oplossingsperspectieven, vrij van dominante bezitsdrang, machteloosheid en oppervlakkige afleidingen.
Het angstwapen van de onderdrukkers is gericht op deze innerlijke menselijke kracht. Dat wapen komt voort uit de angst die hen beweegt, waarbij de grondslag van hun leven wordt gevormd in de fysieke arena van ‘uiterlijke’ macht die alleen verbonden is met iets van buiten henzelf. Omgekeerd is verzet vanuit de ‘innerlijke’ authentieke menselijke macht verbonden met ‘eerbied voor het leven’. Iets waartegen de machthebbers met hun dominante angstige focus op ‘doodse’ materie, met vertoon van alleen uiterlijke macht, inherent niet opgewassen zijn. Een mens met authentieke macht kan eigenlijk niemand tot slachtoffer maken en staat vanuit het daarmee samenhangende ‘oneindige levensbesef’ altijd voor het goede. Deze macht werkt ongelimiteerd wanneer iemands persoonlijkheid hieraan dienstbaar is.
Onze menselijke innerlijke kracht gaat werken door eerst moed te tonen om je gevoelens te doorgronden vanuit je binnenste zelf. Dat vereist mentale rust om inzichten uit je diepste bewustzijn toe te laten. Er bestaan misleidende processen zoals cognitieve dissonantie, ‘confirmation bias’ (bevestigingsvooroordeel) en ‘amathia’ (bewuste onwetendheid). Dat in overweging nemen kan ontluisterend werken. Maar vanuit eigen wijsgerige en psychologische ervaringen verkrijgt men een helder beeld van die misleidende processen die daarmee buiten dit objectieve feitenrelaas vallen. Het belangrijkste is om eerst negatieve gedachten voortkomend uit irreële angst ‘te laten varen’ – met andere woorden: je hoofd leegmaken voor innerlijke gemoedsrust. Stilzwijgende kennis en intuïtie dat iets niet klopt of niet logisch is krijgt dan de ruimte.
De grootste stoorzender om ons heen is nu de wereldwijde propaganda met de ‘voorgeschreven werkelijkheid’ als gefabriceerde valse waarheid. Deze propaganda dringt zich onbewust en als vanzelf in je hoofd op. Je denkt daarmee een juiste ingeving te krijgen, maar verder doordenkend zal blijken dat je reageert op de onzekerheid of deze ingeving wel echt gestaafd wordt door eigen ervaringen. Dit doordenken is niet bedoeld om ongefundeerd te gaan ‘hemelfietsen’ of om je verstand overboord te gooien. Wel om zowel verstand als gevoel nauwkeurig gedoseerd te gebruiken. Bij de politie bestaat onderricht met Rationeel-Emotieve-Training. Het helpt triggers even te laten rusten en er ‘een nachtje over te slapen’. Het antwoord komt dan na de nachtrust, of op een anderszins relaxed ‘sluimerend’ moment, vanzelf bewust op. Nuanceringen op je ‘zorgen en onrust’ worden zo helder, waarna gaandeweg de angst wegvalt.
Het belangrijkste gegeven is dat onder angst in feite irreële machteloosheid ligt. Pas verbonden met je diepste menselijke innerlijk ontstaat een besef over je onmetelijke innerlijke macht met ruimte voor creatie en bezieling. Je bent dan in staat om illusies te doorzien en niet door deze meegesleept te worden. Door actief bewust te blijven met het vermijden van zinloze angstvoeding – zoals chronische negatieve emoties, zorgen maken en controledrang – groeit de kracht om te denken vanuit hoofd en hart samen. Deze kracht benadert het collectieve menselijk bewustzijn waarmee men massaal de ware desastreuze werkelijkheid kan doorzien, met onze overheid als landverrader die de burger voor haar karretje spant. Haar handhavingsmacht blijkt dan slechts een illusionaire nepmacht te zijn, die in feite volop ingevuld wordt door de burger zelf, als een willoos onderdanig zelf-handhavend collectief. De overheid heeft als leugenachtige intrigant ons daarvoor eerst tegen elkaar opgezet, gevolgd door ongrondwettig opgelegde onderlinge burgercontroles, van dwingende toelatingseisen en meldplicht tot aan verraderlijk klikken toe.
Dit te doorzien toont dat handhaving verdampt als wijzelf niet meer meedoen. Dit besef geeft innerlijke ruimte om zelfverzekerd bij je gevoel van menswaardigheid te komen met creatiekracht, passie en talenten om daadwerkelijk weerstand te bieden. Massaal geweldloos burgerverzet via de weigering om op welke manier dan ook de machtsgreepplegers ter wille te zijn; je blijvend ertegen uitspreken als een rollende sneeuwbal die verandert in een niet te stoppen lawine. Alleen zo kan de mensheid verzet tonen met het menselijk vermogen van ‘de wil’ als ‘de levende kracht om te handelen’, in plaats van zichzelf te degraderen tot willoze slaaf.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
