Bert Timmermans
Jeffrey Epstein, de bank JPMorgan en personen en instellingen rond Bill Gates speelden hierbij een centrale rol. De financiering van vaccins was het lokmiddel.
De duizenden pagina’s met Epstein-documenten die zijn vrijgegeven onthullen een blauwdruk voor een permanente financiële structuur, ontworpen om pandemieën over de hele wereld om te zetten in rendement, ten koste van de bevolking. In het Epstein-dossier lezen we dat de financiële, filantropische en institutionele machinerie om een pandemie voor winstbejag aan te grijpen, al volop draaide tegen de tijd dat de Covid-19-pandemie de wereld in haar greep kreeg.
Die machinerie zorgde ervoor dat toen zich een seizoens-luchtweginfectie begon te verspreiden – frauduleus als Covid-19 betiteld – de rijksten der aarde middels ‘pandemieparaatheid’, simulatieoefeningen, investeringen in vaccins en herverzekeringsproducten klaar stonden om stevig geld te incasseren.
De structuur betrof een door Epstein ontworpen fonds onder beheer van JPMorgan. Deze bank was de operationele ruggengraat, verantwoordelijk voor compliance, administratie en de uitvoering van investeringen.
Deze private, puur op winst gerichte benadering van pandemieën wijkt geheel af van de wijze waarop dat normaal gesproken had moeten geschieden. De voorbereiding op pandemieën van allerhande infectieziekten zou in handen moeten zijn van de overheden. Daarbij behoren private partijen uitsluitend op verzoek van de overheid te worden ingeschakeld.
Zo nam Nederland ooit uitgebreide voorbereidingen voor een grieppandemie. Onder verantwoordelijkheid van het ministerie van VWS kwamen er een beleidsdraaiboek en drie nationale operationele draaiboeken. De veiligheidsregio’s ontwikkelden regionale grieppandemie-draaiboeken. Zorg-organisaties maakten een zorgcontinuïteitsplan op maat voor hun eigen instelling. De aanpak richtte zich op continuïteit van de bedrijfsvoering bij decentrale overheden en vitale bedrijven.
Uiteindelijk moeten we vaststellen dat het hele Covid-19-gebeuren anders verliep dan tot die tijd zo zorgvuldig was voorbereid. Uit de Epstein-files blijkt dat er parallel aan wat de overheden deden, sprake was van heel andere plannen, getriggerd door de rijkste elites met maar één doel: winsten en rendement. Niet ‘meer onderzoek’. Niet ‘noodcapaciteit’. Niet ‘veerkracht van de volksgezondheid’. Maar geld, heel veel geld.
Zaken als lockdowns en avondklokken, vaccinatie-toegangsbewijzen, achterstelling van ongevaccineerden en de grofste schending van grondrechten vormden geen onderdeel van wat tot dan toe door de overheid was voorbereid. Alle maatregelen kwamen uit een andere hoek, te weten van al of niet militaire machtsstructuren, buiten het zicht van de bevolking. Tot een van die structuren behoorde de architectuur rond pandemieën. Jaren vóór Covid-19 beschouwden de mensen in de directe omgeving van Bill Gates pandemieën al als een duurzame financieringsbron, een domein dat zou blijven bestaan ongeacht of er zich daadwerkelijk een uitbraak zou voordoen.
De Epstein-files beschrijven een netwerk waarin een kleine groep van ‘filantropische’ organisaties, internationale denktanks en financiële instellingen tegelijkertijd de financiële instrumenten ontwierp, de presentatiestrategie bepaalde, personeel aannam, herverzekeringseenheden opzette, simulaties financierde, de patenten bezat en politieke toegang regelde. Dit alles getuigde van een structurele geschiktheid voor winst – het soort geschiktheid die snelheid beloont, controle centraliseert en alternatieve benaderingen marginaliseert.
Dit alles met één man als verbindende schakel tussen al deze functies: de veroordeelde delinquent Epstein. Zo kwamen veel aspecten samen via één enkele gecompromitteerde tussenpersoon.
Het uitgangspunt waarmee Epstein zijn denkbeelden verkocht was extra geld voor vaccins. Vaccins en wereldwijde gezondheidsinstrumenten werden gezien als investeerbare activa die werden gepresenteerd als een mogelijkheid voor kapitaalwerving binnen financiële structuren. Dat was al jaren vóór de Covid-19-pandemie. ‘Filantropische structuren’ werden als dekmantel gebruikt om investeringen mogelijk te maken die pure winst konden opleveren.
Het fondsontwerp van Epstein zou bestaan uit adviesraden, beleggingscommissies, subsidiecommissies, een administratie vergelijkbaar met die van een beleggingsfonds, waarderingsdiensten voor illiquide of ‘bijzondere activa’ en vermogensbeheer. Dit Global Health Investment Fund streefde naar een rendement van 5-7% op geneesmiddelen en vaccins, met een door de Bill & Melinda Gates Foundation afgegeven garantie van 60% op het hoofdbedrag.
Epstein had de positie om zich met zulke constructies bezig te houden verworven vanwege zijn “collegiale relatie” met Gates, en omdat hij adviseur was bij de opzet van financiële constructies gekoppeld aan aan Gates gerelateerde filantropie. Daarbij had Epstein “vertrouwelijke en/of bedrijfseigen informatie” tot zijn beschikking.
Uit agenda’s van de jaren 2010 tot en met 2014 blijkt dat er herhaaldelijk privé-ontmoetingen, diners, reizen met privéjets en afspraken in Epsteins woning plaatsvonden, bijgewoond door Bill en Melinda Gates, samen met talrijke andere hooggeplaatste, machtige en rijke personen. Epsteins bemiddelende rol ging veel verder dan via Gates persoonlijk. Hij bemiddelde bij ontmoetingen met de destijds aantredende Trump-regering. Hij gaf leiding aan de presentatiestrategie bij JPMorgan. Hij was de menselijke schakel tussen alle financiële, wetenschappelijke, beleidsmatige en politieke informatie die met de pandemie te maken had. Hij was ook verbonden met organisaties als de Rockefeller Foundation, de Wereldbank, Goldman Sachs, Alibaba, MasterCard en TPG Capital.
Het is uiterst merkwaardig dat instellingen met onbeperkte middelen herhaaldelijk Epstein als tussenpersoon kozen – ondanks zijn veroordeling – terwijl er tal van andere opties waren. JPMorgan had duizenden vermogensadviseurs. De Gates Foundation had meer dan 1.500 medewerkers. Maar ze kozen vreemd genoeg steeds voor Epstein, en bleven hem jaar na jaar kiezen van 2011 tot ten minste 2017.
Zes weken vóór de eerste publiekelijk erkende gevallen van Covid-19 organiseerden het Johns Hopkins Center for Health Security, het World Economic Forum en de Bill & Melinda Gates Foundation gezamenlijk Event 201, een grootschalige pandemiesimulatie met een nieuw coronavirus. Tegen de tijd dat het van start ging, was de door Epstein opgezette financiële constructie niet langer louter conceptueel. Die was gefinancierd, gestructureerd, verzekerd, bemand en juridisch vastgelegd. Men was er dus helemaal klaar voor. Wat nog restte, was de repetitie in de vorm van simulaties.
Die simuleerden niet slechts de verspreiding van de ziekte, maar vooral ook de coördinatie tussen overheden, farmaceutische toeleveringsketens, mediabeheer, censuurstrategieën op sociale media, de controle over het narratief, de coördinatie tussen overheden en de naleving door het publiek.
Openbare documenten, institutionele initiatieven en financiële instrumenten wijzen erop dat met het financiële construct niet werd geïmproviseerd als reactie op een crisis, maar dat het construct werd verfijnd en uitgebreid binnen een architectuur waarvan de fundamenten meer dan tien jaar ouder zijn dan het Covid-19-tijdperk. Het coronavirus werd toen al expliciet vermeld als een gedekt risico.
Daarbij was het mechanisme voor het beperken van het risico van particuliere investeringen cruciaal: de Gates Foundation en andere partners boden een garantie van 60% op het hoofdbedrag, wat betekent dat investeerders konden deelnemen aan de ontwikkeling van vaccins en medicijnen, waarbij het grootste deel van hun risico uiteindelijk werd opgevangen door filantropisch en staatskapitaal. Kortom: met belastinggeld.
Zogenoemde parametric triggers: financiële mechanismen die automatisch uitkeren zodra een pandemie officieel wordt uitgeroepen vormden een onderdeel. Dat maakt het ook helder waarom onder druk van de belangrijkste financier, Bill Gates, de WHO de definitie voor een pandemie aanzienlijk oprekte. Een gemiddelde verkoudheid kon al tot een pandemieverklaring leiden.
Wanneer een coronaviruspandemie weken vóór een echte coronaviruspandemie wordt gesimuleerd, en wanneer die simulatie aansluit op jarenlange financiële structurering, is het geen toeval dat het institutionele construct om precies van dit soort crises te profiteren, al was opgebouwd, getest, bemand en verzekerd.
Een milde griepaanval vervolgens tot pandemie verheffen was voldoende. Daarna werden wij geregeerd door een kleine groep rijken die door de pandemie nog rijker werden. Met steun van CIA, NAVO, CIA, NCTV en meelopers als regeringen, volksvertegenwoordigers en media volgde de rest. De burger zag van dit alles alleen het toneelstukje van trekpoppen als Mark Rutte en Hugo de Jonge tijdens hun persconferenties. Door hun voorgeprogrammeerde uitspraken bleek men bereid alles wat ze zeiden te geloven en zich daarnaar te gedragen.
Het resultaat: een klein groepje dat rijker werd en een burgerij die berooid is achtergelaten.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
