Désirée L. Röver
De leugens van de industrie beginnen al in de opleidingen. De medische wetenschap schrijdt voort met de snelheid van één nieuw farmaceutisch product tegelijk. Wanneer een nieuwbakken arts eindelijk zijn bul in ontvangst mag nemen, krijgt hij van zijn professor te horen dat veel van wat hij tijdens zijn studiejaren heeft geleerd, binnen tien jaar achterhaald zal zijn. In principe zou dat bij deze afzwaaier een zekere flexibiliteit in waarneming moeten wakker roepen. Maar de meedogenloze training van een middelbare schoolopleiding en een studie medicijnen – hard werken, goede resultaten behalen en de aangeboden stof vooral niet bekritiseren – lijkt zo’n ontvankelijke houding uit te sluiten.
Gesmeed op het aambeeld van aannames en theorieën die geen tegenspraak dulden, vertonen vele artsen ernstige cognitieve dissonantie. Bovendien zijn ze veroordeeld tot het produceren van een omvangrijke papierwinkel: iedere patiënt moet worden geboekstaafd en iedere behandeling voorzien van de juiste code voor de verzekering. Geen tijd om te lezen dus.
Robert Kennedy jr. doet zeer zijn best om het aantal vaccins in het volgeladen Amerikaanse vaccinatieprogramma voor baby’s tot tieners te reduceren, maar hij wordt omringd door staten die in dit speelveld elk hun eigen juridische dwingelandij meebrengen. Met zijn poging laat hij zien dat het vaccinatieprogramma anders moet, maar nog niet dat het eigenlijk helemaal zou moeten verdwijnen. Want alleen totale afschaffing daarvan zou aan de realiteit recht doen. Ieder vaccin kan niet alleen schade aan het lichaam brengen en zelfs kans geven op de dood, in feite is er geen enkel vaccin dat ooit beschermt tegen wat dan ook. Het principe waarop de theorie van vaccinatie is gebouwd, is in strijd met de natuur, de biochemie en de immuniteit van het lichaam. Ten eerste negeert men dat het inspuiten van vaccins de natuurlijke barrières in het immuunsysteem passeert, namelijk de immuunglobulinen in de slijmvliezen van mond, neus, keel, ogen en oren. En ten tweede, in de natuurlijke situatie komt er altijd maar één soort ziektekiem het lichaam binnen en niet, zoals via een vaccinspuit, vijf of zelfs zes verschillende indringers tegelijk.
Volledige afschaffing zal politiek niet verkoopbaar zijn en ook de mantra ‘vaccinaties zijn veilig en effectief’ zal ernstig tegenwerken. Er zijn verschillende wetenschappers die op basis van hun onderzoeken het hoe en waarom van afschaffing ondersteunen, maar de financiële gretigheid van Big Farma overstemt hen niet alleen, maar schakelt hen ook het liefst zo snel mogelijk uit.
Buiten de reguliere instellingen zijn een paar studies gedaan die aantonen dat ongevaccineerde kinderen aanzienlijk gezonder zijn dan gevaccineerde. Bij de religieuze Amish wordt niemand gevaccineerd. Het enige kind onder hen met autisme is geadopteerd en was voor de adoptie door anderen gevaccineerd. Een werkelijk neutraal wetenschappelijk onderzoek zou zich richten op de algemene gezondheid van jongeren van gemeenschappen zoals de Amish die om redenen van hun geloof geen vaccinatie toestaan.
De Canadese wetenschapper Andrew Moulden liet zien hoe de schade aan de hersenzenuwen door zuurstoftekort vanwege vaccins zichtbaar is: een mondhoek doet in een glimlach niet of nauwelijks mee, oogwitten zijn niet symmetrisch. Zijn ontijdige dood is toegewezen aan suïcide. De Amerikaanse kinderarts Mayer Eisenstein heeft zich altijd openlijk uitgesproken tegen vaccins. Tijdens zijn 40-jarige praktijk behandelde hij ruim 75.000 patiënten. Eisenstein pronkte graag met zijn duizenden gezonde, ongevaccineerde kinderen ten bewijze dat het lichaam een aangeboren vermogen heeft om voor zichzelf te zorgen.
Met betrekking tot de Covid-injecties heeft een EU-politicus het schriftelijke antwoord dat hij van de EMA ontving op zijn brief met de vraag waarvoor exact de EMA oorspronkelijk de injecties had goedgekeurd voor gebruik, bekendgemaakt, waaruit bleek dat de EMA de Covid-injecties niet had toegelaten om besmettingen tegen te gaan, zoals Rutte, De Jonge, Kuipers en Schoof geregeld in beeld en geluid verkondigden met de slogan “Je doet ’t voor een ander”. De EMA-rapporten over de toelating van de Covid-injecties benadrukken zelfs het gebrek aan gegevens van de fabrikanten over besmettelijkheid. De Covid-injecties waren niet bedoeld voor het voorkomen van besmettingen. Er zijn daarover zelfs geen gegevens. Sterker nog, de EMA verklaart: “Herhaalde blootstelling aan het virus verhoogt de kans op infectie, zelfs in gevaccineerden.” En verder: “De Covid-injecties zijn uitsluitend bedoeld voor het beschermen van het gevaccineerde individu. En voordat aan een individu/patiënt een Covid-injectie wordt aanbevolen of toegediend, moet eerst alle veiligheidsinformatie zorgvuldig worden overwogen.”
Dit betekent dat men dus alleen in aanmerking mocht komen voor een Covid-injectie wanneer een arts had vastgesteld of dat in het geval van deze persoon aan de orde was. Het is algemeen bekend dat deze zorgvuldigheidsprincipes met voeten zijn getreden.
Maar het is nog erger. Om de veiligheid van de Covid-injecties te beoordelen, was het voor de EMA essentieel dat ‘bijwerkingen’ goed werden geregistreerd – na de 2e- of 3e-fasestudies van ieder vaccin/medicijn is het grote publiek immers het echte proefkonijn. De EMA zegt hierover: “Wij verwachtten vele rapportages van negatieve effecten die optreden tijdens of kort na de injectie.” De regering steunde echter een beleid waarin deze klachten de eerste veertien dagen na injectie juist niet werden gemeld, omdat het ‘vaccin’ tien tot veertien dagen nodig zou hebben om effectief te worden. Alle klachten in die periode werden aan het coronavirus toegeschreven. Die frauduleuze handelwijze betekent het moedwillig in gevaar brengen van mensenlevens.
De informatie van de EMA is dus vernietigend voor het gevoerde Covid-beleid van Rutte en De Jonge. Zij wisten dat de Covid-injecties niet zouden beschermen tegen de verspreiding, maar hielden deze informatie achter. Men drong met leugens de injecties aan onze burgers op, verdoezelde de negatieve effecten, en bracht hiermee de gezondheid in gevaar van iedereen die zo’n injectie heeft genomen.
In 1954 ontdekte de bacteriologe Bernice Eddy dat er levende, kankerverwekkende apenvirussen zaten in de ‘geïnactiveerde’ poliovaccins van Jonas Salk. Eddy werd prompt als klokkenluider gedegradeerd en sloot zich aan bij kankeronderzoekster Sarah Stewart. Gezamenlijk ontdekten zij het – eveneens kankerverwekkende – SE polyomavirus. Tot dan toe dacht men dat virussen alleen in vogels kanker konden veroorzaken, maar dit polyomavirus bleek kanker te veroorzaken in ieder dier dat het ontving.
Virologe Laurella McClelland werkte onder Maurice Hilleman in de vaccindivisie van Merck. Ook zij vond ‘iets geks’ in de niercellen van de resusapen die werden gebruikt voor de poliovaccins van Merck, zowel het geïnactiveerde Salk-poliovaccin, als het levend virusvaccin van Sabin. Beide Merck-poliovaccins werden geproduceerd, en getest op de niercellen van resusapen. Die vertoonden zo veel besmettingen dat Hilleman besloot verder te werken met Afrikaanse groene apen. De virussen van de resusapen bleken de nieren van de Afrikaanse groene apen te vernietigen, en zo ontdekte Hilleman SV40, het kankerverwekkende, veertigste apenvirus in de poliovaccins, dat niet wordt geneutraliseerd door hitte of formaldehyde.
Hilleman spoot het poliovaccin in bij hamsters en net als bij Bernice Eddy ontwikkelden die prompt tumoren. Merck nam geen maatregelen om het SV40 uit de poliovaccins te verwijderen. Het bedrijf nam wel deel aan het Special Virus Cancer Program (SVCP) van het National Cancer Institute (NCI). In 1992 trof Michele Carbone in de hersentumoren van overleden Amerikanen exact dezelfde SV40-stammen aan als die in poliovaccins van Merck/Hilleman waarmee zij tientallen jaren daarvoor waren ingespoten.
De ziekte van Lyme is een product van biologische oorlogsvoering. De Duitse wetenschapper Erich Traub ontdekte al voor de Tweede Wereldoorlog de teek als ideale verspreider van de Borreliaspirocheet. Deze spiraalvormige bacterie is pleomorf: hij kan verschillende vormen aannemen, waaronder celwandloze waarmee hij in de cellen kan binnendringen. Omdat het immuunsysteem hem niet kan zien, kan hij zo een gunstig moment van toeslaan afwachten. Borreliose – de ziekte van Lyme – is lastig te diagnostiseren, omdat Borrelia 350 ziektebeelden kan imiteren en de toegestane testen, zinloze antilichaamtesten zijn.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
