Tjeu Lemmens
Het fabriceren van wapentuig is geen normale industrie noch is het een reguliere economische activiteit. Dit wegens het type klanten en de aard van de producten. De grootste en belangrijkste klanten zijn overheden die wapensystemen aanschaffen om hun krijgsmacht te versterken met als devies het land te beschermen tegen agressieve mogendheden. De afgelopen twee jaar hebben Nederland en de meeste andere EU-lidstaten hun defensie-uitgaven flink verhoogd.
Voor de financiering van de uitbreiding van de krijgsmacht staan een overheid drie bronnen ter beschikking. Ten eerste het heffen van hoge belastingen op inkomen en vermogen van de eigen burgers gepaard met het beknibbelen op gezondheidszorg, onderwijs, pensioenen en andere sociale voorzieningen. De tweede bron zijn grootbanken die bereid zijn de staat leningen te verschaffen tegen rente met als onderpand de toekomstige verdiencapaciteit van de bevolking als garantie voor terugbetaling van de hoofdsom. De jaarlijkse rente wordt betaald uit de portemonnee van de belastingbetalers. De derde weg is om individuen, pensioenfondsen en soortgelijke instellingen te bewegen hun vermogen te spenderen voor het aanschaffen van aandelen van wapenbedrijven, zodat zij hun capaciteit voor het fabriceren van geweren, kanonnen, tanks en gevechtsvliegtuigen kunnen uitbreiden. Burgers worden verplicht de lasten van een oorlog te dragen, maar de baten vloeien naar wapenfabrikanten, grootbanken en corrupte politici en legerleiding.
Dwight D. Eisenhower, president van de Verenigde Staten (1953-1961), waarschuwde in zijn afscheidsrede op 17 januari 1961 voor een groeiende verwevenheid tussen de wapenindustrie, de regering en de leiding van de krijgsmacht, waarbij de belangen van de wapenindustrie prioriteit hebben boven vrijheid en democratie voor burgers. Dit militair-industrieel complex, dat vijf jaar eerder beschreven werd door Charles Wright Mills in zijn boek The Power Elite (De machtselite), is inmiddels zo sterk dat de invloed van de lobby van wapenfabrikanten op politieke besluitvorming onmiskenbaar en verstrekkend is.
Op twee manieren kunnen wapenfabrikanten hun omzet in stand houden en vergroten. Door oorlogsgeweld waardoor wapentuig vernietigd wordt en ten tweede door nieuwe technologische ontwikkelingen resulterend in verouderd wapentuig dat gemoderniseerd dient te worden. Het gevolg is dat wapenfabrikanten en hun aandeelhouders belang hebben bij het zolang mogelijk voortduren van oorlogen. De oorlog in Oekraïne sleept zich nu ruim vier jaar voort, terwijl die al na enkele maanden beëindigd had kunnen zijn. De honderd grootste wapenfabrikanten van de wereld, waarvan er 45 in de VS zijn gevestigd, hadden in 2020 een gezamenlijke omzet van € 275 miljard, die in 2024 meer dan verdubbeld was naar € 585 miljard door oorlogen in Oekraïne en Gaza, en militarisering van EU-lidstaten.
De Nederlands regering koketteert openlijk met het feit dat binnenlandse wapenfabrikanten grof geld verdienen aan de sterke stijging van het aantal defensieorders. Medio mei 2025 ondertekende Gijs Tuinman, tot 23 februari 2026 staatssecretaris van Defensie, tijdens een feestelijke ceremonie met veel militair vertoon, een contract waarmee de Nederlandse krijgsmacht weer een eigen tankbataljon krijgt dat vanaf 2028 operationeel kan zijn. Het contract behelst de aanschaf van 46 gloednieuwe Leopard-tanks. Een derde van de onderdelen wordt gefabriceerd in Nederland en dat levert Nederlandse bedrijven € 600 miljoen op, zo meldde Tuinman trots. Ook liet hij zich lyrisch uit over de tank: “De Leopard is één brok gevechtskracht… met een ontzagwekkende slagkracht. Een kracht die in combinatie met slim optreden moeilijk te stuiten is. De Leopard blijft de koning van het slagveld.”
De tweede groep van de machtselite, die baat heeft bij oorlogsvoering, zijn grootbanken. Bankiers verdienen op drie manieren aan oorlog. Ten eerste door het verstrekken van leningen aan bedrijven die wapentuig fabriceren, vaak gekoppeld aan de koop van substantiële aandelenpakketten. Ten tweede kloppen overheden bij grootbanken aan voor het verstrekken van leningen. Over de uitgeschreven staatsobligaties moet jaarlijks rente worden afgedragen en uiteindelijk moet de hoofdsom worden afgelost. Op zeker moment worden de slachtpartijen en vernietigingen teveel van het slechte en wordt een vredesverdrag opgesteld en ondertekend. Daarna zullen de in puin geschoten regio’s worden herbouwd. Hiervoor is kapitaal nodig, waarvoor grootbanken hun privilege gebruiken om uit het niets geld te creëren en dat uit te lenen tegen rente.
Corrupte politici en de krijgsmachtleiding vullen hun zakken met geld dat direct of indirect bestemd is voor de aanschaf van wapens en andere benodigdheden voor oorlogsvoering. Hoewel enkele ambtenaren aangeklaagd zijn voor het aannemen van steekpenningen bij de aankoop van munitie, zijn recente Nederlandse voorbeelden van corruptie, waarbij politici en hooggeplaatste militairen zijn betrokken, nu niet bekend.
Dat wil niet zeggen dat Nederland altijd gevrijwaard blijft of is gebleven van corruptie. Midden jaren zeventig speelde de fameuze Lockheed-affaire waarbij prins Bernhard, een van de initiatiefnemers van de Bilderberg-conferenties, steekpenningen van miljoenen dollars ontving om het Nederlandse regeringsbeleid inzake de aanschaf van gevechtsvliegtuigen te beïnvloeden. Ook meerdere Tweede Kamerleden werden verdacht van het aannemen van steekpenningen. Een onderzoek werd ingesteld. Een van de conclusies was dat de prins had gehandeld “in de overtuiging dat zijn positie onaantastbaar was”. Een strafrechtelijk onderzoek bleef achterwege en een constitutionele crisis werd op het nippertje afgewend. De enige straf voor ‘Zijne Koninklijke Hoogheid’ bestond uit het opgeven van zijn militaire functies.
Oekraïne is een notoir corrupt land en staat op plek 105 van de corruptie-index. Vele miljarden van de bedragen die de EU-lidstaten aan het land overmaken om “het is ook onze oorlog” tegen Rusland te financieren en daarmee te continueren, verdwijnen in de zakken van de machtselites en hun connecties. Onder andere worden wapensystemen veel te duur betaald en vloeit het teveel betaalde deels als smeergeld naar corrupte politici.
Daarnaast heeft een vierde groep baat bij oorlogsvoering, hoewel deze categorie geen deel uitmaakt van de machtselite en hun connecties. Oorlog veroorzaakt schaarste aan eerste levensbehoeften. Sjacheraars buiten deze schaarste uit door tegen lage prijzen levensmiddelen te kopen om die tijdens de schaarste voor hoge prijzen te verkopen op de zwarte markt. In de Eerste Wereldoorlog wist Nederland zijn neutraliteit te behouden. Met de toestroom van vluchtelingen en de internering van buitenlandse soldaten gingen levensmiddelen op de bon, een situatie waarvan sjacheraars duchtig profiteerden. Na die oorlog telde Nederland drie keer zoveel miljonairs als ervoor.
Resteert de vraag waarom Nederlandse bewindvoerders hun land moedwillig in een vernietigende oorlog zouden willen storten. Veel valt niet te begrijpen zolang het inzicht ontbreekt dat een machtselite die het wereldtoneel bespeelt, maar zelf zorgvuldig buiten beeld blijft, aan de touwtjes trekt. De leden daarvan beschouwen het gewone volk als horigen en lijfeigenen die zij te eigen bate mogen exploiteren met als repressiemiddel het opleggen van vrijheidsbeperkende wetten. Overtuigd dat zijn positie onaantastbaar is, treedt de machtselite deze wetten zelf met voeten.
De onlangs gehouden gemeenteraadsverkiezingen houden de schijn van democratie in leven, maar gemeenten zijn gedegradeerd tot de uitvoerende lakeien van de centrale overheid die op haar beurt bestaat uit lakeien van de machtselite. Doel is niet de bevolking te vrijwaren van verlies van ‘vrijheid en democratie’, maar het vergroten van de fortuinen van de machtselite. Daarvoor wordt het goedgelovige en kneedbare deel van het volk misbruikt dat hiervoor een dubbele prijs betaalt; naast grote financiële offers bestaat die prijs uit dood, ellende, armoede en verdriet. De Epstein-documenten, die recent veel ophef hebben veroorzaakt, laten er geen misverstand over bestaan dat een machtselite met deze abjecte visie op de mensheid zich daadwerkelijk en nagenoeg onzichtbaar onder ons bevindt.
– einde artikel –
Je las een Premium artikel uit Gezond Verstand
Volg ons op social media
Kijk en beluister Gezond Verstand via
Gerelateerde berichten
