De spraakverwarringstragiek van Europa

De Belgische premier Bart de Wever kwam onlangs met een uitspraak die op de kern van de Europese tragedie wees. Topbestuurders van de meeste EU-lidstaten en elitebestuurders binnen die naties kunnen niet met elkaar praten over wat ze weten dat waar is, zo concludeerde hij. Dat komt door de vele tegenstrijdigheden en omkeringen van oorzaak en gevolg in hun discussies en in de rapporten die ze met elkaar uitwisselen. Men merkt dat bij praktisch alle onderdelen van de Agenda 2030-machtsgreep, maar sinds de afgelopen maanden vooral op geopolitiek gebied, waarmee ook het geopolitiek terughoudende Europa te maken heeft gekregen op een manier die angst blijkt aan te jagen. U kunt dat zien met het Fort Europa, ongeveer zoals afgebeeld op de omslag van dit nummer. Het is een vesting die de Europese politieke elite heeft besloten te bouwen voor de verdediging van Europa. Die is noodzakelijk geworden – u kunt het op de direct hieropvolgende pagina’s lezen – vanwege een veronderstelde Russische agressie tegelijk met de terugtrekkende beweging van de VS, zoals in talloze rapporten wordt gemeld.

Vanuit dat Fort Europa in aanbouw gaat de NAVO het samen met de EU-Commissie opnemen tegen Rusland met geplande 42.000 kamikazedrones. De machthebbers in het Kremlin moeten het natuurlijk niet in hun hoofd halen om al met agressie te beginnen voordat het Fort kan worden voltooid, waarvoor eerst nog de miljarden euro’s die het gaat kosten, bij elkaar moeten worden vergaard. Wat dat betreft heeft de EU-Commissie een stap in wat het ziet als de goede richting genomen, want de nieuwe meerjarenbegroting van de EU voor de periode 2028-2034 zal oplopen tot ongeveer € 2.000 miljard, wat neerkomt op bijna een verdubbeling ten opzichte van de huidige EU-begroting, zie pagina 9. Ook is Europa nu uitgegroeid tot de grootste wapenimporteur ter wereld, goed voor ongeveer een derde van alle wereldwijde wapenimporten. Nederland laat daarbij ook zijn militaire spierballen zien met een eigen tankbataljon dat over twee jaar kan opereren nadat het 46 spiksplinternieuwe Leopard-tanks heeft aangeschaft (pagina 12).

De plannen voor Fort Europa bezorgen ons een tegenstrijdigheid plus een omkering van oorzaak en gevolg. Europa is niet in gevaar vanwege Russische agressie maar door de expansiedrift van de NAVO, en de investeringen in defensie zijn, naar de EU-Commissie’s eigen zeggen, niet nodig voor het veiligstellen van Europa maar om de Europese economie draaiende te houden.

Als men ze met aandacht beschouwt, dan zitten zowat alle plannen van de Europese besturende elite en de eurocratie vol met tegenstrijdigheden. Eerst heeft deze elite de economieën van de EU-lidstaten om zeep geholpen door aan te sturen op verwoesting van industrieën, en de besturende elite denkt nu dat de private sector dit moet gaan oplossen door te gaan investeren in dezelfde ‘vergroening’ die ten grondslag ligt aan deze de-industrialisatie.

Het is nuttig om de punten die we in artikelen van de afgelopen 133 nummers van Gezond Verstand uitgebreid hebben omschreven met elkaar te verbinden: de tragedie van Europa berust voornamelijk op een crisis in de intellectuele zeggingskracht van discussies. Neem de debatten van politici die men bijvoorbeeld in campagnes vlak voor verkiezingen op tv kan volgen. Men kan daarbij overduidelijk een loskoppeling waarnemen van de echte werkelijkheid door een werkelijkheid die hen is opgelegd, hetzelfde wat wij in Gezond Verstand de voorgeschreven werkelijkheid noemen. De aan die debatten deelnemende partijpolitieke sprekers leven in de hun opgelegde werkelijkheid; ze kunnen niet anders dan geloven dat die reëel is. Wij hebben eerder ook geanalyseerd hoe de onthulling van een stukje of onderdeel van die synthetische werkelijkheid, de gehele voorgeschreven werkelijkheid in elkaar doet tuimelen. Daarom worden in geval van twijfel onwelkome feiten ontkend, gebagatelliseerd of ‘witgewassen’, waardoor de werkelijke knelpunten – globalisering, klimaat, migratie, Rusland als vijand – dus nooit onverbloemd met elkaar worden besproken. Wat Belgiës Bart de Wever denk ik bedoelde is dat de leden van de bestuurlijke elite in momenten van twijfel aan de officiële werkelijkheid elkaar nooit kunnen steunen om niet als een trouweloze afvallige beschouwd te worden. Groeiende twijfel zaaiende inconsistenties in de waarneming van de knelpunten door meerdere bestuurders moeten nu steeds vaker met misleiding worden bedekt om de ideologische denkbubbel van de opgelegde werkelijkheid in stand te kunnen houden. De EU-Commissie en de eurocraten samen hebben hierdoor het karakter gekregen van iets dat doet denken aan een cult die nooit kan rusten met het bestrijden van afvalligheid als de grootste bedreiging ervan.

Wij hebben in afgelopen nummers al vaker gekeken naar technieken die, naast misleidingen en klinkklaar bedrog, de voorgeschreven werkelijkheid overeind houden. Op de pagina’s 20 t/m 22 van dit nummer wordt ingegaan op de pijlers ervan die men aantreft in beleidsdocumenten. Met die beleidstaal kan het benoemen en classificeren van problemen en vraagstukken in bestuurlijke categorieën worden ondergebracht, waarmee complexe ervaringen uit de praktijk in begrippen worden geperst die binnen bestaande beleidsvelden conformeren aan voorschriften. Dit is hoe onderdelen van de voorgeschreven werkelijkheid vorm krijgen voor beleidsmakers. Met de vorming van zo’n beleidsobject verschijnt het eerste element van de voorgeschreven werkelijkheid waarbij impliciet ook een script ontstaat dat definieert hoe gedacht en gehandeld moet worden.

Scherpe formuleringen worden daarbij systematisch uit de weg gegaan, en een afstand tussen beleidsvoorstellen en de werkelijkheid van ervaringen wordt vergroot middels opzettelijke vaagheid en nietszeggende abstracties. Beleidstaal is een communicatiemiddel, een instrument voor coördinatie en een middel om in het publieke debat de concrete werkelijkheid van problemen te abstraheren met termen die deze problemen in nevels hullen.

Fort Europa wordt gebouwd ter wille van het politieke overleven van de topfiguren binnen de EU-elite – politiek zelfbehoud dus voor Merz, Starmer, Macron en in het bijzonder Ursula von der Leyen. Daarbij is sprake van een dramatische omvorming en verval van ethische principes. In het artikel ‘Oorlogsvoering als verdienmodel voor de machtselite’ wordt een jonge Nederlander die een militaire training tot reservist volgt geciteerd: “Ik denk wel dat ik het doodschieten van een ander mentaal aan zou kunnen.”

Het bestuurlijke principe van de scheiding der machten is in Nederland eveneens in ernstig verval geraakt, zoals u kunt lezen in het artikel over het OM, dat een politiek instrument in plaats van een neutrale instelling voor strafvervolging is geworden. Dat is eveneens het resultaat van Nederlandse gehoorzaamheid aan supranationale instructies die uit Agenda 2030 zijn voortgekomen. In dat verband wordt ten behoeve van Fort Europa ook het afgesproken principe van het vetorecht voor EU-lidstaten, als onderdeel van het unanimiteitsbeginsel voor buitenlands en veiligheidsbeleid, door Ursula von der Leyen stelselmatig uitgewist. U leest en ziet dat op de pagina’s 13 t/m 15.

Dit nummer gaat over meer zaken dan Fort Europa. Sander Boon analyseert hoe de globalisten terrein verliezen, ook al is de politieke toekomst van Donald Trump onzeker geworden. Trumps breuk met de globalisering en strijd tegen het eeuwenlang gevoerde Britse koloniale beleid van verdeel en heers, heeft mijlpalen bereikt en is in veel opzichten onomkeerbaar geworden. Dat het tijdperk van de globalisten ten einde loopt komt onder meer doordat de centralistische bureaucratische structuur zichzelf heeft ondermijnd. Alleen, zoals we in veel eerdere nummers van Gezond Verstand hebben betreurd, loopt Europa ver achter bij de realisering van het feit dat de globalisten hebben verloren. Vandaar de bouwplannen voor Fort Europa en de Europese militarisering die daarmee gepaard gaat.

Verder bekijken wij in onze rubriek ‘medische werkelijkheid’ zoals altijd opnieuw het gedijen van de cruciale macht van Big Pharma door de manier waarop het met niet-aflatende propaganda routineuze behandelingen voor hoge bloeddruk heeft bewerkstelligd. Maar het tweede artikel brengt zeer hoopgevend nieuws over een ommekeer in die macht vanwege de ondermijning in de VS van het onaantastbaar gewaande geloof in vaccins. Dit als gevolg van een onophoudelijke stroom van wetenschappelijke onderzoeken en enquêtes die een kentering tonen in het publieke bewustzijn met betrekking tot de mRNA-Covid-injecties als oorzaak van wat neerkomt op massamoord.

Op de laatste pagina’s komen wij ten slotte met de gebruikelijke analyse van hoe het verder ging bij vooral ontwikkelingen in de geopolitiek. De oorlog in het nabije Oosten die begon met Israëls aanval op Iran en die de Trump-regering, voor zover wij konden nagaan, tegen eerdere bedoelingen in, meesleurde, is vanzelfsprekend zo ongeveer het slechtst denkbare nieuws dat wij nu op geopolitiek gebied meemaken. De spreekwoordelijke ‘oorlogs-mist’ is dezer dagen ondoordringbaarder dan ooit, met deepfake-psyops waardoor het vrijwel onmogelijk is geworden om te speculeren over hoe dit zal gaan eindigen. Maar dat het er slecht uitziet voor president Trump, en daarmee ook voor de eerdere verwachtingen van een vreedzame toekomst voor de hele wereld middels solide afspraken met het Chinese en Russische leiderschap is welhaast zeker. Ook is het onduidelijk of deze oorlog een fatale breuk binnen de groep van BRICS-landen zal opleveren.

De beschikbaarheid van heel veel levensbehoeften, van voedselvoorziening tot energievoorziening, is door de scheepvaartblokkade in de Straat van Hormuz op losse schroeven komen te staan, als gevolg waarvan de wereld er misschien in één klap onherkenbaar zal gaan uitzien.