Scroll Top

Door machthebbers ingeplante taboes

Door machthebbers ingeplante taboes Tjeu Lemmens

Door machthebbers ingeplante taboes

Tjeu Lemmens

Drie jaar lang hebben de reguliere media het officiële coronaverhaal slaafs en vrijwel kritiekloos naar de bevolking gecommuniceerd. Binnen de beroepsgroep van journalisten was er van begin af aan een groot taboe op berichtgeving over schadelijke bijwerkingen van de ‘coronavaccins’, waarbij angst voor stagnatie in de carrière en excommunicatie voor velen een voorname rol speelde. Maar er lijkt een kentering in zicht. Voor het eerst heeft een van de reguliere media – De Groene Amsterdammer – een verhaal gewijd aan schadelijke bijwerkingen van mRNA-substanties die ingezet worden tegen Covid-19. Dit terwijl de overheidsinstanties categorisch het verband ontkennen tussen ernstige ziekten (en soms zelfs de dood) en de injecties. Zij continueren de mantra dat het allemaal veilig en effectief is, ook voor zwangere vrouwen en kinderen vanaf twaalf jaar. Daarnaast wordt een verband tussen de al drie jaar durende oversterfte en de injecties met klem ontkend, recentelijk verwoord door weekblad EW (2-2-2023) als: “Alles wijst erop dat die oversterfte komt door allerlei oorzaken (uitgestelde zorg, gemiste diagnoses, langetermijneffect covid) en niet door onopgemerkte bijwerkingen van de vaccins.”
D

aar denkt De Groene nu schijnbaar anders over – inderdaad schijnbaar, zoals we verderop in dit artikel zullen zien. Maar eerst gaan we kort in op achtergrond en strekking van deze primeur in de grote media, zoals de redactie claimt, die in nummer 5 (2-2-2023) is verschenen onder de titel ‘Niet meer tussen de oren – zeldzame bijwerkingen na coronavaccinaties.’
De kern van dit verhaal is dat ‘de zeldzame bijwerkingen het beste te omschrijven zijn als Long Covid door de prik.’ De door de injecties opgewekte spike-eiwitten kunnen in sporadische gevallen dezelfde langdurige ziekteverschijnselen veroorzaken – Long Covid genaamd – als de ziekte zelf. Onderzoek naar bijwerkingen kan leiden tot het opsporen van mensen die hier gevoelig voor zijn waardoor het vertrouwen in mRNA-vaccins toeneemt en het taboe op het erkennen van ernstige bijwerkingen verdwijnt. Een fikse ruggensteun voor het publiceren van het artikel was dat steeds meer artsen en wetenschappers erkennen dat bij hoge uitzondering het immuunsysteem in de war kan raken. Waarom was het onderwerp zo lang taboe? Omdat er huiver is dat aandacht ervoor “koren op de molen is van vaccinsceptici” aldus het artikel. De keerzijde is dat zieken zich ongehoord voelen en zich van lieverlede wenden tot de alternatieve media die “de lat een stuk lager leggen” en “niet zo degelijk hun werk doen”, waardoor het narratief van ‘ondermijnende media en politici’ wordt gevoed.

Bovenstaande denigrerende opmerkingen tonen feilloos aan waartoe door machthebbers ingeplante taboes kunnen leiden: een schisma in de samenleving, twee kampen die elkaars standpunten betwisten. In het ene kamp de gehoorzame, superieure mens die het taboe heeft verinnerlijkt, en in het andere de inferieure mens. Deugmensen versus foute denkers. De deugmensen plakken – zonder de moeite te nemen daarvoor argumenten te bedenken – een normatief label op de foute denkers: racist, antisemiet, anti-vaxxer, complotdenker, vaccinscepticus. Die mogen nog wel blijven ademen maar voor de rest worden ze uitgevlakt.

Moet men de journalist prijzen om zijn moed een taboe doorbroken te hebben? Neen! Het artikel knarst, piept en schuurt aan meerdere kanten, en van het elimineren van ingeplante taboes is geenszins sprake. Het artikel kleurt op maar nergens buiten de lijntjes van de officiële werkelijkheid. Het taboe op waarheidsgetrouwe en kritische berichtgeving blijft bestaan, want eenmaal ingenesteld verdwijnen ingeplante taboes niet van de ene op de andere dag. De massamoord, die nu al drie jaar gaande is in vooral landen met een hoge ‘vaccinatie’-graad, blijft buiten beeld omdat betreffende de waargenomen statistische oversterfte ‘het moeilijk vast te stellen is of er een verband is met de vaccinatie.’ Deze moeilijkheid is echter het kunstmatige gevolg van de weigering van offici­ële instanties om de hiervoor benodigde gegevens voor onafhankelijk onderzoek vrij te geven. Daarnaast is onderzoek naar een mogelijk verband taboe verklaard, zoals statisticus prof. dr. Ronald Meester, hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam, recentelijk heeft ervaren.

Zo blijft het verband, waarvan veel buitenlandse wetenschappers aangetoond hebben dat het bestaat, schimmig, waardoor het wantrouwen onder de bevolking eerder af dan toeneemt. Het groeiende wantrouwen blijkt uit het aantal mensen dat de zogenaamde herhaalprik heeft laten zetten. In de vier en een halve maand die is verstreken sinds 19 september 2022, toen met de herhaalprikken werd begonnen, heeft 33% van de twaalfplussers die de zogenaamde basisserie heeft laten zetten (80,3%) zich opnieuw laten injecteren. Hoe jonger hoe lager het percentage, het loopt bijna exponentieel af. Van de twaalf- tot zeventienjarigen heeft ruimschoots de helft de basisserie genomen; voor de herhaalprik was slechts 2% te porren.

Door machthebbers ingeplante taboes Tjeu Lemmens

Statistieken tonen voorts dat het aantal mensen dat snapt door hun eigen overheid bedot te zijn, gestaag groeiende is en dat de tweedeling in de samenleving gaandeweg een driedeling is geworden, waardoor drie groepen zijn ontstaan. Groep 1: Zij die nog steeds geloof hechten aan het officiële verhaal dat de ‘vaccins’ veilig en effectief zijn en beschermen tegen ernstige ziekte en ziekenhuisopname. Groep 2: Zij die van begin af aan weigerden zich te laten injecteren omdat zij hun gezond verstand gebruiken, en al snel doorhadden dat met veel propagandageweld de bevolking grote angst werd aangepraat voor een neppandemie, en die via alternatieve kanalen geïnformeerd waren over schadelijke gezondheidseffecten. Groep 3: De spijtoptanten, onder te verdelen in hen die aanvankelijk geloof hechtten aan de gepropageerde weldadige uitwerking van het mRNA-goedje, dat de enige uitweg zou vormen uit de pandemie, en in hen die beseften dat het ging om een neppandemie maar gewillig het goedje lieten injecteren om de afgepakte vrijheden te herwinnen. De laatsten zijn te vinden in alle leeftijdsgroepen maar het meest bij jongeren.

Als gevolg van onophoudelijke propaganda en flagrante censuur is bij groep 1-mensen het taboe ingeplant om een connectie te leggen tussen overlijden en injecties. Men ziet naasten plotsklaps sterven. Constateert een arts een hartstilstand, dan wordt dat onvoorwaardelijk geloofd. Spreekt iemand het vermoeden uit dat de mRNA-injectie de dader zou kunnen zijn, dan volgt boze ontkenning en excommunicatie. Wellicht de meest fanatieke verdedigers van het taboe zijn de spijtoptanten (groep 3), uit schaamte en angst op termijn zelf ernstig ziek te worden, een toch wel erg hoge prijs voor de vluchtige genietingen die men ervoor terugkreeg.

De hier geschetste taboes zijn het gevolg van het verinnerlijken door het merendeel van de burgers van hevige angsten voor een kwaadaardig virus. Angsten die machthebbers met stormkracht aanjoegen met een drammende herhaling van apocalyptische toekomstbeelden. Taboes die gevoed werden door perverse uitspraken, waaronder ‘iedereen die zich niet laat vaccineren verraadt z’n naasten.’ Ongeïnjecteerden kregen het stempel opgedrukt tweederangsburgers te zijn die bij ernstige ziekte geen kostbare ziekenhuisbedden zouden mogen bezetten. Voorts vonden burgers dat de overheid ‘vaccinatie met zachte hand’ moest stimuleren of zelfs afdwingen door het taboe op verplichte inenting los te laten, zoals een hoogleraar gezondheidsrecht beweerde in De Volkskrant op het moment dat de ‘vaccins’ ter beschikking kwamen.

Taboes zijn van alle tijden en vervullen vaak een nuttige functie, vooral als ze erop gericht zijn een gemeenschap te behoeden voor gedrag en handelingen van enkelingen die het belang van die gemeenschap kunnen schaden. Na drie jaar is duidelijk dat niet de mensen uit groep 2 met gedrag, handelingen en woorden de samenleving hebben geschaad, zoals vaak wordt beweerd, maar juist de machthebbers zelf, onder andere door het inplanten van taboes bij een deel van de bevolking.

– einde artikel –

Altijd op de hoogte van het werkelijke nieuws?
Word dan abonnee van Gezond Verstand

Je las een artikel uit Gezond Verstand nummer 60

Volg ons op social media

Kijk en beluister Gezond Verstand via

Privacybeleid
Wanneer u onze website bezoekt, dan kan deze informatie via je browser opslaan voor specifieke services, meestal in de vorm van cookies. Hieronder kunt je je privacyvoorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van cookies van invloed kan zijn op je ervaring op onze website en de diensten die we aanbieden.