fbpx
Scroll Top

Seksuele opvoeding op school (René Woensdregt)

lentekriebels pedofilie school
Seksuele opvoeding op school
René Woensdregt (meester op een basisschool)
Ouders is het recht op de intieme opvoeding van hun kinderen ontnomen. Sinds 2012 is seksuele voorlichting namelijk onderdeel geworden van een ‘leerroute’ binnen het landelijke onderwijs, opgedragen vanuit de overheid. Het is niet waarschijnlijk dat deze voorlichting past binnen het verwachtingspatroon van de meeste ouders.
E

en leerroute is een op de leeftijd van de scholier aangepast curriculum op basis van de richtlijn ‘seksuele en relationele vorming’, waaraan de Nederlandse overheid zich conformeert. Deze richtlijn is vastgelegd door de Europese afdeling van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), in samenwerking met de Bundes-zentrale für gesundheitliche Aufklärung (BZgA) en experts in Europa, met de WHO als hoofdverantwoordelijke. De richtlijnen van de WHO staan beschreven onder de noemer ‘Comprehensive Sexuality Education’, en zijn opbouwend van groep 1 tot 8. Deze richtlijnen zijn in het verleden al eens in opspraak gekomen vanwege hun aanbeveling om peuters en zuigelingen het masturberen aan te leren.
Via deze methode, ontwikkeld door het kenniscentrum voor seksualiteit Rutgers, een aan de WHO gelieerde organisatie, wordt in Nederland de verplichte seksuele voorlichting gegeven. Vanwege de leerplicht en de verplichte seksuele voorlichting op scholen is het onmogelijk geworden om schoolgaande kinderen aan de invloed van deze richtlijnen te onttrekken, en kan er feitelijk gesproken worden van seksuele staatsindoctrinatie. Alle Nederlandse scholen dienen op een of andere manier invulling te geven aan de richtlijnen.

Bij leerlingen wordt op deze manier van jongs af aan een beeld ingeprent dat past binnen het ideologische beeld dat door deze supranationale organisaties als noodzakelijke kennis wordt gezien, wat in de verste verte niet lijkt op de voorlichting zoals deze 14 jaar geleden op scholen werd gegeven. Destijds bestond seksuele voorlichting uit een simpel animatiefilmpje waarin duidelijk gemaakt werd hoe het menselijk lichaam veranderde in de pubertijd. Niet ieder kind is gezegend met betrokken ouders, en de meerwaarde van dit filmpje was dat daarmee enige basisveiligheid voor elk kind werd gecreëerd. Ditzelfde argument wordt nu ook ingezet, terwijl de inhoud van de seksuele voorlichting onherkenbaar is veranderd.

Op veel scholen komt elk voorjaar het thema ‘lentekriebels’ aan bod. In die periode wordt er vanaf de kleuterklassen seksuele voorlichting gegeven. Dit gebeurt aan de hand van boeken. In het geval van kleuters worden via brochures prentenboeken aangeprezen, waarbij ook lessuggesties worden meegegeven ten aanzien van het te behandelen onderwerp. Dit jaar was het boek: “Een lammetje dat tot een varken is gepromoot”. Het verhaal draait om een lammetje dat liever in de modder speelt dan gras graast. De boer snapt dit niet en gaat naar de dokter, door wie vervolgens de transitie van het lammetje naar een varkentje wordt ingezet. Deze manier van uitleggen doet geloven dat het heel gemakkelijk is om ‘in transitie’ te gaan, en dat dit een plezierig proces is. Dit beeld strookt niet met de werkelijkheid van het feit dat transgenders jarenlang medicatie moeten blijven slikken. Er zijn leerkrachten die bij dit verhaal aansluitende vragen stellen, zoals de vraag of een leerling ooit wel eens het gevoel heeft gehad tot een ander geslacht te behoren dan bij de geboorte werd vastgesteld. Naast dit voorbeeld van lessen die passen binnen de ‘leerroute seksuele ontwikkeling’, worden boeken aangeprezen waarin twee vaders of moeders voorkomen. Boeken die uitgaan van het traditionele gezin zijn in de minderheid, als deze al besproken worden. Terwijl in de realiteit het traditionele gezin nog altijd bij ruim 70% van de bevolking voorkomt, wordt op deze manier in kinderhoofden een werkelijkheid geschapen waarin het traditionele gezin niet langer het noemen waard is.

lentekriebels pedofilie school

In de midden- en bovenbouw zet deze trend zich voort. Ook hier worden op dezelfde manier boeken gepropageerd, en aansluitend ook mediakanalen bekeken die hier naadloos op aansluiten. Een goed voorbeeld hiervan is de ‘Dokter Corrie Show’. Dit op het eerste oog satirische kinderprogramma is bedoeld om uitzonderlijke vormen van seks en zaken als prostitutie te normaliseren. Een ander voorbeeld is een NPO programma, getiteld ‘Gewoon Bloot’, dat vorig jaar op de buis werd vertoond. Het toonde lichamen van naakte volwassenen, en kinderen mochten vragen stellen over het lichaam van de afgebeelde mensen. Hierbij werden door deelnemers aan het programma vragen gesteld als: “Heb je ooit wel eens nagedacht over geslachtsverandering?” of: “Deed het pijn om een piercing door uw penis te zetten?” Als meester op een basisschool heb ik zelf een van de deelneemsters aan dit programma, een meisje van 9, les mogen geven. Zij vertelde me dat ze het best raar vond om blote lijven te zien, maar dat dit na een poosje wende.

Mijn eigen klas reageerde daarentegen gechoqueerd op het zien van enkele van deze beelden in een nieuwsflits van dertig seconden tijdens het voor de school aangepaste jeugdjournaal. De commotie, waaruit ik opmaakte dat de kinderen geheel niet naar deze beelden wensten te kijken, was van een dusdanige proportie dat ik het programma heb afgezet.
Binnen de politiek hebben enkele partijen, waaronder Forum voor Democratie, de SGP en Denk, zich hier destijds over uitgesproken. Deze benoemden de ongepastheid om kinderen met deze beelden lastig te vallen, en opperden dat de NPO bezig was met het seksualiseren van kinderen of het normaliseren van pedofilie.

Op de werkvloer zagen sommige leerkrachten dit anders. Een leerkracht zei destijds in een gesprek hierover: “De kinderen kijken ook naar programma’s als ‘Stranger things’, hier komen zij echt wel over heen”. In mijn ervaring staan de opvattingen van ouders en leerkrachten op dit punt haaks op elkaar. Op het vlak van seksuele opvoeding in het algemeen komen meningsverschillen tussen leerkrachten en ouders vaak voor.

Gezond Verstand thuis ontvangen?
Doe mee en ontvang 24x per jaar Gezond Verstand thuis. Als abonnee krijg je toegang tot alle edities (online) én het ledenforum. Met jouw bijdrage ondersteun je de onafhankelijke journalistiek en berichtgeving voor en door Nederlandse burgers.

In de afgelopen twee jaar heeft zich een trend ontwikkeld ten aanzien van de viering van ‘paarse vrijdag’. Op deze dag wordt ‘seksuele diversiteit’ gevierd. Dit feest sluit goed aan op de indoctrinatie vanuit de WHO, want naast het verschaffen van informatie over seksualiteit, moet volgens deze organisatie de nadruk liggen op het tegengaan van alle weerstand tegen de LGBTQ-beweging. Het zal dan ook niet verbazen dat deze ‘feestdag’ voortgekomen is uit diezelfde beweging, die evenals de organisaties die seksuele voorlichting verschaffen, zwaar wordt gefinancierd door supranationale instanties en globalistische ngo’s.
Ter voorbereiding van deze dag wordt actief gezocht naar leerlingen die de kar willen trekken; onder meer worden leerlingen gevraagd mee te doen aan quizzen en aangemoedigd paars te dragen om deze gelegenheid bekendheid te geven. In mijn ervaring zijn niet alle ouders hier even blij mee. Ouders vertellen dat hun kinderen zich verplicht voelen om aan deze festiviteiten een bijdrage te leveren, ook al hebben ze zich er geen mening over gevormd. Aan hun ouders vertellen de leerlingen dat zij het doen “om de juf te plezieren” of omdat anderen het doen. Kinderen voelen dus een zekere mate van verplichting. Het komt voor dat ouders toch instemmen met de keuze van hun kind om een bijdrage te leveren omdat, zoals ze uitleggen, zij geen loyaliteitsconflict tussen school en thuis willen veroorzaken. Dit zorgt voor ongemak in de thuissituatie, wat vanzelfsprekend niet bevorderlijk is voor de ouder-kindrelatie.

Het effect van wat niet anders kan worden gezien dan als indoctrinatie begint bij sommige leerlingen langzaam zichtbaar te worden. Tot nog niet lang geleden bemoeiden leerlingen zich niet met zulke vraagstukken als hun ‘identiteit’. Tegenwoordig komen zij wel met vragen of ze wel in het juiste lichaam geboren zijn. Zo kwam een meisje, die het ook leuk vindt om in bomen te klimmen, hutten te bouwen en gek is op sportwagens, met de vraag of zij eigenlijk wel een meisje was. Haar gedachten gingen in die richting nadat ze een presentatie had gezien over de LGBTQ-beweging. Dit voorbeeld mag als bevestiging dienen van de verdenking dat de door de WHO opgelegde huidige seksuele voorlichtingsrichtlijnen enkel dienen om een nieuwe moraal ten aanzien van gender en seksualiteit op te dringen.

Ondanks deze propaganda en indoctrinatiepoging voert de traditionele visie nog altijd de boventoon. Uit mijn gesprekken met leerlingen komt naar voren dat zij nog altijd hopen een traditioneel gezin te kunnen stichten. Het gezin en de biologische werkelijkheid lijken in elk geval door de aankomende generatie nog als vanzelfsprekend te worden gezien.

Je las een artikel uit:
Gezond Verstand nummer 35
Privacybeleid
Wanneer u onze website bezoekt, dan kan deze informatie via je browser opslaan voor specifieke services, meestal in de vorm van cookies. Hieronder kunt je je privacyvoorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van cookies van invloed kan zijn op je ervaring op onze website en de diensten die we aanbieden.