Nederland verwelkomt imperialisme van WEF agrifood cartel

WEF
Nederland verwelkomt imperialisme van WEF agrifood cartel
J. Verschoor
Het mondiale secretariaat van het WEF agrifood cartel – dat al jaren streeft naar een globalistische, technocratische vorm van landbouw – zal worden gevestigd in Wageningen. Dit kondigde Mark Rutte al aan tijdens de WEF vergadering van 2021. Dit cartel van agrifood-bedrijven werkt nauw samen met tech-bedrijven, westers-gedomineerde financiële instellingen, belastingvrije stichtingen, en overheden, om een onderdeel van de Grote Herstart te verwezenlijken door middel van het privatiseren van de gehele biosfeer. Deze bedrijven hebben in het verleden hun bereidheid getoond armoede, afhankelijkheid en gezondheidsschade te bevorderen bij het nastreven van hun monopolistische controle.
H

et wereldsecretariaat in Wageningen zal een over de hele wereld verspreid netwerk van WEF Food Innovation Hubs gaan coördineren, met het Nederlandse ‘Food Valley’ aan kop. De voorzitter van Food Valley NL is Edith Schippers, voormalig VVD politica en minister en huidig directrice van DSM; wederom één van de partners van Food Valley. Nederland is al langer een trekpleister voor agrifood multinationals, die hier bijvoorbeeld hun hoofdkwartieren onderbrengen. Verder zijn er Hubs in ontwikkeling in Colombia, India, Zuidoost Azië en Afrika. Het private netwerk is opgezet door de WEF Food Action Alliance: een “leiderschap-agenda voor multi-stakeholder samenwerking om voedselsystemen te transformeren”.
Dit wil zeggen dat men gebruik maakt van publiek-private partnerschappen (PPP); samenvloeisels van ondernemingen in de particuliere sector met regeringsambtenarij. Het particuliere netwerk wordt al jaren door de Nederlandse overheid met belastinggeld gesubsidieerd. Een van de expliciete oogmerken daarvan is om bedrijven die technologische innovaties ontwikkelen – zoals genetisch gemodificeerde zaden – direct te koppelen aan gebruikers en geldschieters; rollen die vaak door overheden worden vervuld. Deze versmelting tussen de publieke en de private sector is een kenmerk van de Grote Herstart agenda. Het is een versmelting die het voor burgers nagenoeg onmogelijk maakt om nationale macht te controleren.

Zoals we zo meteen zullen zien, belooft het doen en laten in de geschiedenis van de bedrijven die erbij betrokken zijn voor de wereldbevolking geen toekomst om naar uit te zien. Voedselproductie, de voedselketens, en veel bijzonderheden die daaraan te pas komen, worden overgeleverd aan een kolossaal gedrocht dat zich zonder blijk van enig moraal besef uit alle politieke structuren heeft weten te houden die het kunnen dwingen rekenschap af te leggen voor de kolossale schade die het aan grote delen van de mensheid berokkent.
In dit gigantische project hebben belastingvrije stichtingen van het begin af aan een centrale rol gespeeld, en het zal geen verrassing zijn dat de Bill & Melinda Gates Foundation hierbij als een soort voortrekker functioneert. Gates en zijn Foundation gaan ervan uit dat honger en ondervoeding voornamelijk worden veroorzaakt door een gebrek aan technologisch vernuft en aan wereldomvattende neoliberale markten. Met zijn plan voor een one-world agriculture (Ag One) wil Gates dan ook een technologisch gedreven landbouwsector optuigen waarin multinationale bedrijven toegang krijgen tot alle regio’s van de wereld om bevolkingen overal van hen afhankelijk te maken. In Afrika doet hij dit via AGRA (Alliance for a Green Revolution in Africa), waar lokale, kleinschalige landbouw grotendeels wordt opgeslokt door de industriële magnaten waar Gates mee samenwerkt.
De transformatie naar een veel slechtere en zeer schadelijke agrarische conditie die met deze aanpak plaatsvindt, is duidelijk voor iedereen met belangstelling voor de details. De kleinschalige, lokale landbouw in Afrika is momenteel verantwoordelijk voor meer dan 80 procent van alle Afrikaanse zaden die geplant worden. Dit zijn zaden die elk jaar gerecycled kunnen worden, in tegenstelling tot GMO zaden, die na elke oogst opnieuw moeten worden ingekocht. De effectiviteit van deze traditionele methode blijkt uit het feit dat Afrika in de jaren 60, na de dekolonisatie, wat voedsel betreft in eigen behoefte kon voorzien, en zelfs voedsel kon exporteren. De boeren die al jaren het meeste voedsel produceren, die over de nodige kennis beschikken en zaden hebben gecultiveerd, worden dus gekaapt door buitenlandse investeerders. Dit is een vorm van economisch imperialisme dat doet denken aan het koloniale verleden.

Gates treedt met dit beleid in de voetsporen van de vier Rockefeller broers, die samen met Averell Harriman (zoon van de spoorwegen-magnaat), Henry Luce (oprichter van Time Magazine) en George Kennan (adviseur van Truman) het concept van de ‘agribusiness multinational’ in het leven riep – aldus William Engdahl in zijn boek Seeds of Destruction. De Rockefeller miljardairs hebben destijds de ‘Groene Revolutie’ in de landbouwsector gefinancierd, om in ontwikkelingslanden nieuwe markten te creëren voor olieproducten, zoals petrochemische kunstmest. De betrokken bedrijven – die werden gedomineerd door Britse en Amerikaanse families – hadden ook nauwe banden met de afdeling van het Pentagon die zich met chemische wapens bezighield, waar veel landbouwchemicaliën van zijn afgeleid.

De pesticide die het meest wordt gebruikt voor GMO zaden – glyfosaat – is in talloze wetenschappelijke studies echter schadelijk bevonden. Zelfs onderzoekers binnen de WHO kwamen in 2015 tot de conclusie dat glyfosaat waarschijnlijk kankerverwekkend is. In andere studies veroorzaakte glyfosaat onder meer verstoringen in de darmflora, epigenetische mutaties (die pas in de volgende generatie tot uiting komen), oogafwijkingen, en nog een hele lijst aan andere aandoeningen. Deze samenwerking tussen Big Tech, Big Finance en Big Food is nu nog intensiever dan in de tijd dat dit werd ontdekt, en stuurt inmiddels aan op het financialiseren van de gehele biosfeer. In hun ogen is zo’n koers noodzakelijk om het westerse financiële systeem dat in grote moeilijkheden verkeert van de ondergang te redden door het scheppen van een cascade van nieuwe grootscheepse investeringen.

Momenteel zijn het voornamelijk door de VS-gedomineerde financiële instellingen als de Wereldbank, het IMF en de World Trade Organization (WTO) die agribusiness in ontwikkelingslanden afdwingen. Deze landen krijgen leningen aangeboden die ze verplicht hun wetgeving aan te passen, zodat buitenlandse investeerders de staatseigendommen kunnen opkopen – dus privatiseren – zodat agrifood-bedrijven de standaard worden in de nationale landbouw. De WTO liet Monsanto bijvoorbeeld meeschrijven aan wetgeving omtrent intellectueel eigendom. De Wereldbank promoot met name het kweken van zogeheten ‘cash crops’, die bedoeld zijn voor export, waardoor landen afhankelijk worden van voedsel import uit het buitenland. De VS blijkt de Wereldbank, het IMF en de OECD te beschouwen als onconventionele, financiële “wapens in tijden van conflict tot aan grootschalige algemene oorlogsvoering” en om druk uit te oefenen op “het beleid en de samenwerking van overheden”. Dit blijkt uit militaire handleidingen die door WikiLeaks zijn gepubliceerd.
Deze zelfde financiële instellingen hebben in de afgelopen twee en een half jaar meegedaan aan het afdwingen van lockdowns, die ontwikkelingslanden nog dieper in een positie van schuldenslavernij hebben geduwd, waardoor honderden miljoenen mensen hun banen hebben verloren en nu aan het begin van een hongersnood staan. Ook het geopolitieke conflict in Oekraïne speelt hierbij een rol. Al sinds de staatsgreep van 2014 is Oekraïne een doelwit geworden voor buitenlandse investeerders en Westerse agri-business conglomeraten, omdat Oekraïne ongeveer een derde van alle vruchtbare landbouwgrond in Europa bezit. Voornamelijk westerse bedrijven hebben daar meer dan 1,6 miljoen hectare aan land kunnen opkopen. De EU, het IMF en de Wereldbank hebben destijds via hun leningen, waaronder het Covid ‘relief package’, deregulatie afgedwongen. De sancties tegen Rusland verzwakten ook de economieën en politieke systemen van ontwikkelingslanden door de sterke stijging van de prijzen van voedsel, brandstof en kunstmest.
Het spreekt vanzelf dat het gigantische doorgeefluik van Grote Herstart instructies, de Europese Unie, zich grotendeels heeft aangepast aan de neoliberale agenda van de agrifood bedrijven. Uit een rapport van de Corporate Europe Observatory blijkt dat de biotech- en agrifood sectoren sinds 2018 meer dan 36 miljoen euro hebben uitgegeven aan lobbyen bij de Europese Commissie, wat tot minstens 182 meetings heeft geleid met hooggeplaatste Europese functionarissen. In 2021 probeerde de biotech/agrifood sector zelfs alle labels en veiligheidschecks op nieuwe genetische technieken ongedaan te maken. De EU stond vroeger bekend om haar strenge wetgeving omtrent genetische manipulatie en GMO landbouw, maar dat is nu geheel veranderd.

Gezond Verstand thuis ontvangen?
Doe mee en ontvang 24x per jaar Gezond Verstand thuis. Als lid krijg je toegang tot alle edities (online) én het ledenforum. Met jouw bijdrage ondersteun je de onafhankelijke journalistiek en berichtgeving voor en door Nederlandse burgers.

Ten slotte is de samenwerking tussen Big Food en Big Tech op het vlak van dataverzameling van groot belang. In India proberen e-commerce platforms en data bedrijven als Walmart, Amazon en Google de gehele landbouwketen over te nemen door alle data in handen te krijgen. Deze bedrijven hebben niet alleen belangstelling voor de data over consumptie (wie wat koopt), maar ook de data over productie, logistiek en vraag en aanbod, waardoor de landbouwsector niet meer goed van functioneren zonder data bij deze bedrijven te kopen. Als digitale platforms erin slagen om fysieke winkels en markten – het midden- en klein bedrijf – te vervangen, wordt het concept van de economische markt zelf feitelijk afgeschaft, en krijgen we te maken met een herintroductie van feodale machtsverhoudingen.

Het kapitalisme is gebaseerd op het maken van winst door transacties tussen producenten en kopers, via de tussenkomst van markten. In een feodaal systeem kunnen markten overvleugeld worden door geprivilegieerde macht. Daar kunnen producten simpelweg worden onteigend door de landheer, die het hele leengoed (fiefdom) bezit. Digitale platforms als Facebook en Amazon kunnen worden vergeleken met een leengoed in handen van één persoon, die eigenhandig controleert wie mag handelen, wat ze mogen verkopen, en voor hoeveel. Zelfs nationale overheden moeten hun fiscale beleid aanpassen aan de belangen van deze platforms, aangezien veel welvaart via deze platforms wordt verhandeld. Met een gedigitaliseerde economie – die nu ook de landbouw probeert op te slokken – zal iedereen die enige status en/of welvaart wil vergaren genoodzaakt zijn zich aan de voorwaarden van de digitale landheren te onderwerpen. Dit wordt wel ‘techno-feodalisme’ genoemd, en kan gezien worden als een moderne vorm van slavernij. Mochten deze private partijen erin slagen om de productie van onze meest fundamentele levensbehoefte, voedsel, compleet in handen te krijgen, dan zullen begrippen als soevereiniteit voorgoed een illusie zijn geworden.

Je las een artikel uit:
Gezond Verstand nummer 48
Losse uitgave bestellen

Selecteer een uitgave en druk op Doorgaan.
Het kan enkele seconden duren voordat je wordt doorgestuurd.

Ga naar de webshop als je een uitgave in PDF formaat wilt downloaden.

Welke uitgave wil je bestellen?
Aantal exemplaren

This will close in 0 seconds

PDF downloaden.

Als deelnemer van Gezond Verstand kun je alle uitgaven als PDF downloaden.

Om een uitgave te downloaden moet je het bestelproces doorlopen, maar hoef je niets te betalen. Je kunt het bestand daarna downloaden vanuit Mijn Account > Downloads.

Welke uitgave wil je downloaden?

This will close in 0 seconds