Desastreus gedrag van artsen in Coronatijd

desastreus-gedrag
Desastreus gedrag van artsen in Coronatijd
Bert Egberts (gepensioneerde huisarts)
Vanaf maart 2020, het begin van de coronacrisis, is er een tweedeling ontstaan in de medische wereld; artsen die wel en artsen die niet het officiële
verhaal (wat de overheid zegt over de crisis) steunen. Zij die het niet steunen, worden – ook door collega’s – vaak als wappies of complotdenkers weggezet, terwijl deze artsen dezelfde medische opleiding hebben genoten als hun collega’s. Ze krijgen bovendien met veel tegenwerking te maken. Boetes, claims, waarschuwingen, schorsingen en zelfs verwijdering uit het BIG register (Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg register) dreigen als een zwaard van Damocles het medisch-ethisch handelen van de arts te beïnvloeden.
D

eze tweedeling is ondermeer mogelijk geworden door een schadelijke ontwikkeling bij de opleiding tot medisch specialist, die al vóór de crisis had plaatsgevonden. Tijdens de basisopleiding wordt o.a. aandacht besteed aan de oorzaak, de symptomen en behandeling van ziektebeelden waarmee je als mens van de wieg tot het graf te maken kunt krijgen. Daarna kan gekozen worden voor een specialisatie, waarvan huisartsgeneeskunde er één is. In deze studiejaren moet het voor de aanstaande arts steeds duidelijker worden wat wel en wat niet verantwoord medisch handelen precies betekent. Dat is nodig voor wanneer je zelfstandig een beslissing moet nemen of niet helemaal zeker bent van je diagnose/therapie. In dat geval kun je een verantwoorde proefbehandeling starten en die zo nodig bijsturen, uiteraard altijd in samenspraak met de patiënt.
Om de huisarts daarbij behulpzaam te zijn, verscheen in 1989 de eerste z.g. ‘standaard’ van het Nederlands  huisartsen Genootschap (NHG) die ging over suikerziekte. Inmiddels zijn er meer dan 100 standaarden. Het zijn wetenschappelijk onderbouwde richtlijnen, opgesteld door de beroepsgroep voor het handelen van de huisarts. Maar ook hadden de gigantische farmaceutische bedrijven een vinger in de pap gekregen, wat de huisarts aanvankelijk niet werd verteld. Later verschenen ook protocollen voor de specialisten, opgesteld door de verschillende beroepsgroepen en Big Farma. Aanvankelijk waren de standaarden vrijblijvend bedoeld; als hulp bij het stellen van de diagnose, of als naslagwerk. Dat veranderde toen in 2006 de ziekenfondsen werden afgeschaft en de vele zorgverzekeraars als paddenstoelen uit de grond schoten. Zo deed marktwerking zijn intrede in de gezondheidszorg. De zorgverzekeraars zagen in de standaarden en protocollen een instrument om plaats te nemen op de stoel van de arts en zo het medisch handelen en de kosten te  beïnvloeden. De zorgverzekeraar ging bepalen welk geneesmiddel van welk merk vergoed werd. Dat kon per maand wisselen, met als gevolg dat patiënten steeds een andere vorm van hetzelfde soort medicament door de apotheek geleverd kregen. Mensen werden er onzeker van en ondervonden bijwerkingen of een verminderde werking. Ook specialisten werden aan banden gelegd doordat ze sommige behandelingen en onderzoek niet meer vergoed kregen. De standaarden en protocollen waren eerst gewoon bedoeld als richtlijnen, en toen werden het ineens verplichtingen. Vandaag de dag mag men er alleen van afwijken met zeer goede argumenten. Dat loopt nogal eens fout bij klachten- en tuchtcommissies, omdat voor deze instellingen de standaarden en protocollen heilig zijn. In deze commissies zitten ook niet-medici en voor hen is een standaard of protocol een handigeleidraad bij het nemen van beslissingen.

De eerder genoemde boetes komen van instituten en organisaties die medezeggenschap hebben gekregen over het medische werk van de arts. Behalve de zorgverzekeraars zijn dat ook het ministerie van Volksgezondheid, Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), de tuchtrechter en zelfs de civiele rechter. Dit heeft in veel gevallen de verhouding tussen arts en patiënt radicaal veranderd. Het grondbeginsel van het consult is de anamnese; het persoonlijk vraaggesprek met de patiënt. Dit is nu vervangen door een geprotocolleerde beslissingsprocedure, terwijl met een goed afgenomen anamnese voor 85% de juiste diagnose is te stellen. De arts werkt nu via lijstjes en moet vinkjes plaatsen, om zo tot een gestandaardiseerde behandeling voor de patiënt te komen. Daarom heeft men tegenwoordig vaak te maken met een arts die geen oogcontact meer heeft met de patiënt. Zij kijken alleen nog maar naar hun computerschermen. Allerlei hulponderzoekingen (bloedonderzoek, röntgenfoto, echo, MRI, etc.) moeten er nu aan te pas komen voordat de arts een diagnose durft te stellen. Het “Fingerspitzengefühl” mag niet meer gehanteerd worden. De empathische geneeskunst heeft helaas plaats gemaakt voor de protocollaire geneeskunde.

Dat betekent: geen maatwerk meer. Maar geen enkel mens zit precies zo in elkaar als een ander mens, en in de artsenpraktijk is maatwerk juist vaak onmisbaar. Het nieuwe systeem wordt er tijdens de medische opleiding ingestampt, met als gevolg dat de arts in opleiding het aanwezige kritisch denkvermogen afleert en dat zijn of haar morele kompas vervaagt of zelfs verdwijnt.
In de afgelopen twee jaar hebben we gezien dat dit alles ook het genezend handelen in de weg staat. Want wat voorheen gebruikelijk was – geneesmiddelen ‘offlabel’ voorschrijven in overleg met de patiënt, zoals bij Ivermectine en Hydroxychloroquine, die niet geregistreerd staan voor de betreffende klachten – durft men tegenwoordig nauwelijks meer, vanwege de torenhoge boetes van de inspectie.

Als u zich heeft afgevraagd hoe het kan dat artsen na ruim twee jaar nog steeds het coronabeleid van de overheid steunen, terwijl iedereen zo veel te weten kon komen over de achtergrond van dit beleid, dan geven de hierboven beschreven veranderingen qua opleiding een deel van het antwoord. Veel artsen lijken zich eenvoudigweg niet meer te kunnen afvragen of het beleid eigenlijk wel klopt. Men is verleerd te denken als een arts. Men is verleerd eigen onderzoek te doen en open te staan voor andere opvattingen, laat staan een andere mening in overweging te nemen.

Natuurlijk vanwege de enorme censuur die de gevestigde media hanteren, wordt die artsen ook veel informatie onthouden. Kennis ontbreekt over de nietszeggende PCR-test en de gevaarlijke samenstelling van de experimentele prikken die absoluut niet voor vaccins mogen doorgaan, maar wel zo worden genoemd. Informatie over de enorme soms dodelijke ‘vaccinatieschade’, en de volslagen onjuiste informatie over de genomen maatregelen, lijkt hen niet te bereiken. Er wordt voornamelijk geluisterd naar de meningen van ‘deskundigen’ met belangenverstrengeling met Big Tech en/of Big Farma, die worden ondersteund door de papegaaiende media-redacties.

Gezond Verstand thuis ontvangen?
Doe mee en ontvang 24x per jaar Gezond Verstand thuis. Als lid krijg je toegang tot alle edities (online) én het ledenforum. Met jouw bijdrage ondersteun je de onafhankelijke journalistiek en berichtgeving voor en door Nederlandse burgers.

De illusionist Hans Klok gaf een zeer interessant antwoord toen hem in het programma ‘Zomergasten’ (op 22 augustus 2021) werd gevraagd welke mensen voor hem het makkelijkst en welke het moeilijkst voor de gek te houden zijn. Hij zei: “Kinderen zijn het moeilijkst voor de gek te houden omdat ze zelf nog na kunnen denken, ze zijn onbevangen. Hoogopgeleiden zijn daarentegen het makkelijkst te beduvelen, ze denken te moeilijk en te ingewikkeld, terwijl de oplossing vaak voor de hand ligt”.

Vanzelfsprekend kunnen bij artsen praktische overwegingen een rol spelen, wanneer zij de instructies van de overheid volgen. De belangrijkste daarvan is het verlies van zijn of haar baan. Het is alom bekend dat wanneer de arts niet bereid is het standpunt van de werkgever te volgen, ontslag kan dreigen. Een andere overweging is de zeer onaangename ervaring van buitengesloten worden door collega’s die de werkgever wel gehoorzamen of het officiële verhaal omarmen. Vrijwel iedereen die publiekelijk aangeeft de door de overheid voorgeschreven werkelijkheid niet te aanvaarden, krijgt te maken met zeer onaangename maatschappelijke gevolgen, die ook voor familieleden rampzalig kunnen zijn. Men verliest vrienden waarmee men jaren lief en leed heeft gedeeld.
Op institutioneel niveau, van bijvoorbeeld ziekenhuizen, kunnen financiën een belangrijk argument zijn, zowel direct als indirect. In de medische branche was het een bekend gegeven dat ziekenhuizen van de overheid meer geld ontvingen wanneer een patiënt als coronapatiënt stond geregistreerd, en dat een IC-bed meer geld opleverde wanneer er een coronapatiënt in lag. Tevens was het zo dat een arts een vergoeding kreeg wanneer op het overlijdensformulier corona als doodsoorzaak werd vermeld, en dat voor een visite aan een coronapatiënt de huisarts een hoger tarief mocht rekenen. Als gevolg van deze corruptie in de verhouding overheid/ziekenzorg kwamen de statistieken betreffende corona-sterfgevallen in de verste verte niet in de buurt van de werkelijke hoeveelheid sterfgevallen.

De artsen die hebben meegedaan met aanbevelingen als: ophouden met knuffelen, ophouden met handen geven, mondkapjes dragen, anderhalve meter afstand houden, quarantaine verplichtingen, afname van PCR-testen, alleen toegang met een QR-code, hebben onze samenleving met een rampzalige ontwikkeling opgezadeld. Het waren stuk voor stuk zinloze en zelfs schadelijke maatregelen. Deze betroffen het afnemen van onze grondrechten, die per definitie niet afgenomen mogen worden, ook niet door een overheid. Tijdens een griepperiode nemen mensen uit zichzelf maatregelen om besmetting te voorkomen, zo is men opgevoed, zo doen we dit al honderden jaren, en daar mag een overheid helemaal niets mee te maken hebben.

Je las een artikel uit:
Gezond Verstand nummer 43
Losse uitgave bestellen

Selecteer een uitgave en druk op Doorgaan.
Het kan enkele seconden duren voordat je wordt doorgestuurd.

Ga naar de webshop als je een uitgave in PDF formaat wilt downloaden.

Welke uitgave wil je bestellen?
Aantal exemplaren

This will close in 0 seconds

PDF downloaden.

Als deelnemer van Gezond Verstand kun je alle uitgaven als PDF downloaden.

Om een uitgave te downloaden moet je het bestelproces doorlopen, maar hoef je niets te betalen. Je kunt het bestand daarna downloaden vanuit Mijn Account > Downloads.

Welke uitgave wil je downloaden?

This will close in 0 seconds