Nummer 132 (28 februari 2026)

De gepubliceerde miljoenen fragmenten van de communicatie van Jeffrey Epstein met toppolitici, financiële architecten, beleggingsfondsgrootheden, de Rothschild-familie, megamiljardairs, topmanagers, topambtenaren, kunstkenners, filmsterren en andere artistieke beroemdheden, vormen een tuin, of beter gezegd een oerwoud aan informatie, die serieuze denkers en commentatoren voorziet van bewijzen en inzichten over het karakter, de gedragingen en de leefomgeving van een voornaam deel van de westerse maatschappelijke elite. In het bijzonder het deel ervan dat levensomstandigheden en crises van verschillende aard over de wereld heeft afgeroepen en aangestuurd. De onthullingen die daarbij zijn vrijgekomen hebben bij het brede algemene publiek voor morele weerzin gezorgd.

Vanzelfsprekende weerzin. Ook al hebben leden van politieke elites zich door de eeuwen heen op een vergelijkbare manier misdragen, in de ogen van het gewone publiek is seksuele uitbuiting van minderjarigen een misdaad. Die werd gepleegd met schijnbare onverschilligheid, en het ging verder dan seks met minderjarigen; er zijn meerdere e-mails waar de term martelen in voor komt. Wat het Epstein-dossier bovenal onthult is de elites vervreemding op het morele vlak van de burgers die ze beweren te besturen. Door hun invloed en rijkdom waren zij immuun voor de gevolgen waarmee gewone mensen rekening moeten houden.

De Epstein-onthullingen kunnen verreikende gevolgen hebben. Sander Boon vergelijkt het mogelijke effect ervan met wat Gorbatsjov bereikte met zijn glasnost-initiatief. De Sovjet-Unie kende een klasse van geprivilegieerde hoge functionarissen, de zogeheten nomenklatoera, wier positie en macht in de communistische eenpartijstaat borg stond voor bescherming tegen strafvervolging. Hun illegale handelen en netwerken bevorderden funeste maatschappelijke corruptie. Glasnost haalde daar een bezem doorheen.

En verder onder meer:

– Epstein-dossier over Covid-19-origine
– Nederlandse doodscultus
– Criminaliteit immigranten